Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 stycznia 2018
w Esensji w Esensjopedii

Nie oglądać się za siebie

Esensja.pl
Esensja.pl
Najnowszy thriller Karin Slaughter „Dobra córka” portretuje życie w niewielkim mieście, w którym wszyscy się znają oraz pozwala się nam zastanowić nad tym, czy upływ czasu goi rany i czy powinno się zasądzać karę śmierci.

Karin Slaughter
‹Dobra córka›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDobra córka
Tytuł oryginalnyThe Good Daughter
Data wydania11 października 2017
Autor
PrzekładDorota Stadnik
Wydawca HarperCollins Polska
CyklDobra córka
ISBN978-83-276-3067-4
Format560s.
Cena39,99
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 31,47 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
Trochę może tu za dużo traumatycznych przeżyć, jak na dwie siostry – obecnie w średnim wieku. Gdy były nastolatkami, były świadkami napadu na ich dom oraz widziały morderstwo swojej matki. To wydarzenie pociągnęło za sobą także kolejne dramaty. Ale taka jest konwencja thrillera, w którym kumuluje się całe zło, przypadające na bohaterów powieści.
Mija czas, zacierają się bolesne wspomnienia, Charlie i Samantha są już dorosłe, obie wykonują zawód prawnika. Mają może trochę inne podejście niż ich ojciec, Rusty, który w miasteczku znany jest z tego, że podejmuje się roli adwokata nawet w trudnych przypadkach i niejedną podejrzaną osobę ratował przed przegranym życiem. Gdy w szkole dochodzi do strzelaniny, wszystkim z rodziny jest o wiele trudniej - ponieważ świadkiem tego wydarzenia, kiedy zginęły na miejscu dwie osoby, jest Charlie. Chcąc nie chcąc, musi ona skonfrontować się z wymiarem sprawiedliwości.
Książka ma na ogół niezłe tempo, choć przyzwyczajony do szybkiego tempa thrillerów czytelnik zauważy, że trudno wejść w dosyć rozwlekły początek książki. Niepotrzebne są także powroty do scen morderstwa matki. Autorka w zamyśle chciała to traumatyczne zdarzenie przedstawić z punktu widzenia każdej z sióstr, ale w gruncie rzeczy niewiele wnosi to do całości, a nawet rozprasza i hamuje rozwój akcji. Słabszymi punktami są także pseudo-rozliczeniowe rozmowy pomiędzy Charlie i Samanthą, a także przerzucanie się niby-błyskotliwymi ripostami między Rustym a Samanthą. Scena ich ostatniej rozmowy to wręcz melodramat, ale to się da autorce jakoś wybaczyć. Również końcowa scena, w której uczestniczy Charlie i jej sąsiadka, jest rozwlekła i ma zbyt wolne tempo, jak na finał. Miałabym też przy okazji pytanie do tłumacza: jak można do ojca mówić: „ty dupku?”. Oryginał – oryginałem, można się domyślać, jakie tam jest słowo, ale z pewnością powinno się tu znaleźć coś mniej dosłownego i bulwersującego – nawet jeżeli dostrzegamy, że relacje Rusty’ego z córkami są specyficzne.
Karin Slaughter dużą wagę przywiązała do tego, aby w miarę szczegółowo opisać życie obu sióstr. Charlie została w swoim rodzinnym mieście w stanie Georgia, ma kancelarię w tym samym budynku co ojciec, ale nie pracuje wspólnie z nim. Samantha pracuje w Nowym Jorku i jest świetną prawniczką. Aby utrzymać się na szczycie, ciężko na to pracuje – i ma to ścisły związek z tym, co przeżyła po morderstwie matki. Siostry przez wiele lat nie utrzymywały ze sobą kontaktów: trauma okazała się zbyt wielka. Obie zgodziły się ze sobą co to tego, że jeśli będą cały czas oglądać się za siebie, nigdy nie pójdą do przodu.
Dzieje się jednak coś, co sprawia, że Samantha po latach powraca do rodzinnego miasta. Okazuje się, że tamten bolesny rozdział, związany ze śmiercią matki, jeszcze się nie zamknął. Spraw nie ułatwia fakt, że miasteczko jest stosunkowo małe, wszyscy się tu znają i niejedno o sobie wiedzą. Powrót Samanthy od razu odnotowują ci, z powodu których wyjechała. Nie jest łatwo także jej siostrze Charlie. Bycie świadkiem strzelaniny w szkole to dla niej coś wstydliwego: po prostu nie powinna była znaleźć się w tym miejscu, a zwłaszcza z tamtą osobą. To wydarzenie sprawia, że Charlie i Samantha są w pewnym sensie skazane na współpracę, zwłaszcza ze względu na decyzję ich ojca, by zająć się tą sprawą.
Uwagę przykuwa postać Kelly. To portret dziecka, które zbyt wcześnie poznało smak dorosłego życia i nie było przy niej nikogo, by ją przed tym uchronić. Karin Slaughter pokazała tę nastolatkę w bardzo nietypowym świetle, jak na rolę, która przypada Kelly w tej powieści. Scena jej rozmowy z Samanthą należy do najlepszych w tej książce. Naszą empatię budzi to, że sytuacja Kelly ma wiele niuansów i nic nie jest jednoznaczne. To dla czytelnika bardzo pouczające: przed wyrokiem skazującym podejrzany, nawet jeśli są mocne i wyglądające na niezbite dowody, jest tylko i wyłącznie podejrzanym, o czym zawsze warto pamiętać. Szkoda, że im bliżej finału „Dobrej córki” – Kelly znika z horyzontu.
Przez całą powieść przewija się także motyw kary śmierci – jest jasne, że autorka każe się nam zastanowić nad jej sensem. Kładzie akcent na jej nieodwracalność: a co, jeżeli zostanie wykonana w rezultacie sądowej pomyłki? To także refleksja, która pozostanie z nami znacznie dłużej niż do końca lektury książki.
Karin Slaughter ma u nas spore grono wielbicieli jej książek. „Dobra córka” na pewno ich nie rozczaruje. Gwoli ścisłości, powieść ta nie jest częścią żadnego z dwóch cykli, z których najbardziej znana jest ta autorka: o Willu Trencie i hrabstwie Grant. Ale i tutaj znajdziemy sporo interesujących szczegółów dotyczących systemu prawnego USA i obrazu amerykańskiego prowincjonalnego Południa.
koniec
1 stycznia 2018
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Discman, gimbaza i zmywak
Albert Walczak

17 I 2018

Anna Cieplak szturmem weszła na polską scenę literacką. Za swoją debiutancką powieść „Ma być czysto” otrzymała prestiżową Nagrodę Literacką im. Witolda Gombrowicza oraz Nagrodę Conrada. Czy „Lata powyżej zera” – najnowsza książka młodej autorki – spotkają się z równie dużym uznaniem?

więcej »

Mała Esensja: Kosmiczne przygody we wspólnym pokoju
Marcin Mroziuk

16 I 2018

Wbrew nasuwającym się skojarzeniom, „Ala Baba i dwóch rozbójników” nie jest wariacją na temat znanej baśni, lecz wciągającą opowieścią o blaskach i cieniach posiadania młodszego rodzeństwa. Joanna Wachowiak potrafiła zaś nie tylko przyciągnąć uwagę czytelników, ale również uświadomić dzieciom kilka ważnych spraw.

więcej »

Milczenie ryb
Agnieszka Hałas

15 I 2018

Zbiór „Legenda o samobójstwie” obejmuje sześć literackich wariacji na temat tej samej rodzinnej tragedii – i, jak carpaccio z tuńczyka, nie jest to danie, które każdemu przypadnie do gustu.

więcej »

Polecamy

Bohaterowie

Po trzy:

Bohaterowie
— Beatrycze Nowicka

Ludzie w książkach żyją
— Beatrycze Nowicka

Niedocenione
— Beatrycze Nowicka

Inne strony świata
— Beatrycze Nowicka

I jeszcze jeden tom…
— Beatrycze Nowicka

Transfuzje duszy
— Beatrycze Nowicka

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż autora

Autorka w pułapce
— Joanna Kapica-Curzytek

Poznań jak stara kamienica
— Joanna Kapica-Curzytek

O formach życia okołoksiążkowego
— Joanna Kapica-Curzytek

Jedyna w swoim rodzaju
— Joanna Kapica-Curzytek

Prywatne czyli polityczne
— Joanna Kapica-Curzytek

Morderstwa i medycyna
— Joanna Kapica-Curzytek

Umowa z wydawcą to umowa
— Joanna Kapica-Curzytek

Drzwi do krainy fantazji
— Joanna Kapica-Curzytek

Demokracja – demokracją, ale…
— Joanna Kapica-Curzytek

Sceny z życia okołoksiążkowego
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.