A warstewka owa miodną jest bardzo, a raczej pieprzną i smakowitą. Wcześniejsze książki Mortki były bardzo ciekawe i dobrze napisane, natomiast humoru było w nich niedużo (czego nie nazwę ich wadą, a jedynie cechą). Tym razem wygląda, jakby autor mrugnął oczkiem i zaprosił czytelnika do zabawy. Oficjalnie jest to opowieść o piratach i oczywiście mamy tam wszelkie możliwe smaczki takowej: piękne kobiety, w których nieodwołalnie i zazwyczaj głupio zakochuje się główny bohater (mogą przy okazji znajdować się w opresji), groźni i nieobliczalni wrogowie, wojna wszystkich przeciwko wszystkim, zwariowany kapitan, wykazujący od czasu do czasu szlachetne odruchy, dzielny zastępca – podpora kapitana – opoka i źródło zdrowego rozsądku, wspaniały szermierz… No, jest też straszliwy kucharz, bardzo niekompetentny, acz lojalny, oficer i potężnie przejęty statkiem cieśla. Ogólnie do wyboru, do koloru. A, i papugi. Oraz czart. Też. Opowiadana historia jest ciekawa, barwna i podcieniowana lekką grozą. Bardzo jestem ciekawa, jak autor to dalej rozwiąże – książka jest przecież pierwszym tomem i, jak to pierwsze tomy, kończy się zdecydowanym zawieszeniem.