Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 stycznia 2018
w Esensji w Esensjopedii

Głębie i tajemnice

Esensja.pl
Esensja.pl
„E.E.” Olgi Tokarczuk jest powieścią bardzo niejednoznaczną. Skrywa w sobie wiele głębi, tajemnic, stawia liczne pytania. O sens człowieczeństwa, nauki, życia czy też problem duchowości. Ale i sama historia, wpleciona w tło początków XX-wiecznej zawieruchy politycznej i intelektualnej jest na tyle interesująca, że warto poświęcić jej niejedną wolną chwilę.

Olga Tokarczuk
‹E.E.›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułE.E.
Data wydania20 października 2005
Autor
Wydawca Wydawnictwo Literackie
ISBN83-08-03795-X
Format268s. 145×205mm
Cena26,99
Gatunekobyczajowa
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
Olga Tokarczuk jest pisarką popularną i uznaną zarówno przez czytelników jak i krytyków. Jej pierwszą ważną pozycją była „Podróż ludzi Księgi”, wydana w 1993. Drugą była „E.E.” (1995). Podbudowała ona pozycję pisarki i stworzyła fundamenty jej największego sukcesu, jakim był i wciąż jest „Prawiek i inne czasy”, nominowany do pierwszej edycji nagrody Nike w 1997 roku (zdobył w niej nagrodę publiczności). Twórczość Olgi Tokarczuk niezmiennie cechuje próba opisania ulotnych tajemnic, z jakimi styka się człowiek przeżywający w pełni swoje życie. Interesuje ją istota człowieczeństwa, jednostka, duchowość. Jej utwory często zanurzone są w metafizyce, rozważaniach filozoficznych, a postaci – opisane z psychologiczną głębią. I chyba najważniejsze - autorka potrafi to wszystko pięknie opowiedzieć.
Akcja „E.E.” rozgrywa się w początkach XX wieku w niemieckim Wrocławiu. Główna bohaterka, nastoletnia Erna Eltzner nagle zaczyna wchodzić w kontakty z duchami zmarłych. Budzi tym zainteresowanie swojej matki, rozkoszującej się spirytyzmem, a przez nią kilku specjalistów z takich dziedzin jak mistycyzm, okultyzm, psychoanaliza. Organizują wspólnie seanse spirytystyczne, w których udział zacznie brać również młody adept medycyny. Akurat jego obecność będzie wywierać dodatkowy, dyskretny wpływ na dojrzewającą właśnie Ernę.
Akcja rozwija się powoli, spokojnie. Mamy okazję przyjrzeć się bliżej każdej z postaci, poznać jej motywację i cele, jakie chce osiągnąć badając przypadek Erny. Jedni chcą się zmierzyć z przeszłością i spróbować naprawić swoje błędy, inni dowieść istnienia świata zmarłych, jeszcze inni zyskać sławę, bądź po prostu dowieść swoich racji. Sama Erna wydaje się dla nich być jedynie środkiem do celu. Niepozorna i posłuszna rzeczywiście sprawia wrażenie uległej i bezwolnej.
Niemniej, jak to bywa w powieściach, w których ocieramy się o tajemnice nie dające się racjonalnie wytłumaczyć, tak i tutaj nie wszystko zdaje się być tym, czym jest w rzeczywistości. Nie wiadomo, czy duchy nie istnieją przypadkiem tylko w wyobraźni Erny, która chce w ten sposób zwrócić na siebie uwagę. A może „E.E.” to próba przedstawienia przeobrażenia dziewczynki w kobietę, czasu, w którym budzą się hormony, a emocje zaczynają odgrywać coraz większą rolę? Może to być też analiza człowieczeństwa, z którym próbuje dać sobie radę nauka, zafascynowana psychoanalitycznym podejściem Freuda. Albo próba konfrontacji z własną, często mroczną przeszłością. Zaakceptowania siebie takim, jakim się jest. A nie jest to przypadkiem tylko zwykły romans?
Wierzę, że eksploracja wszystkich głębi i tajemnic, jakie skrywa w sobie „E.E.”, pozwoli chociaż na część z tych pytań wypracować własną odpowiedź (choć czasem dostaniemy delikatne sugestie i wskazówki). Ale nie tylko te problemy będą pojawiać się na kolejnych stronicach książki. Jest też Wrocław w początkach XX wieku, któremu autorka poświęca niejedną kartę swej powieści. Są wywody naukowe, jakby żywcem wyjęte z tej epoki. Ale jest i fabuła, akcja na pozór tylko wątła, bardzo pięknie opowiedziana.
Lektura zdecydowanie skłania do refleksji i zadumy. Warto poświęcić na nią chwilę, warto przeanalizować całą historię i doszukać się drugiego, trzeciego, a może nawet czwartego dna. Warto po prostu przeczytać, gdyż powieści takie jak „E.E.” nie należą do częstych zjawisk na rynku czytelniczym. Polecam!
koniec
28 stycznia 2006
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Discman, gimbaza i zmywak
Albert Walczak

17 I 2018

Anna Cieplak szturmem weszła na polską scenę literacką. Za swoją debiutancką powieść „Ma być czysto” otrzymała prestiżową Nagrodę Literacką im. Witolda Gombrowicza oraz Nagrodę Conrada. Czy „Lata powyżej zera” – najnowsza książka młodej autorki – spotkają się z równie dużym uznaniem?

więcej »

Mała Esensja: Kosmiczne przygody we wspólnym pokoju
Marcin Mroziuk

16 I 2018

Wbrew nasuwającym się skojarzeniom, „Ala Baba i dwóch rozbójników” nie jest wariacją na temat znanej baśni, lecz wciągającą opowieścią o blaskach i cieniach posiadania młodszego rodzeństwa. Joanna Wachowiak potrafiła zaś nie tylko przyciągnąć uwagę czytelników, ale również uświadomić dzieciom kilka ważnych spraw.

więcej »

Milczenie ryb
Agnieszka Hałas

15 I 2018

Zbiór „Legenda o samobójstwie” obejmuje sześć literackich wariacji na temat tej samej rodzinnej tragedii – i, jak carpaccio z tuńczyka, nie jest to danie, które każdemu przypadnie do gustu.

więcej »

Polecamy

Bohaterowie

Po trzy:

Bohaterowie
— Beatrycze Nowicka

Ludzie w książkach żyją
— Beatrycze Nowicka

Niedocenione
— Beatrycze Nowicka

Inne strony świata
— Beatrycze Nowicka

I jeszcze jeden tom…
— Beatrycze Nowicka

Transfuzje duszy
— Beatrycze Nowicka

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż twórcy

Zbawienie przyjdzie przez grzech
— Katarzyna Kantner

Znudziła mi żółwia
— Daniel Markiewicz

Esensja czyta: Styczeń 2010
— Anna Kańtoch, Paweł Laudański, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Grudzień 2009
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Beatrycze Nowicka, Monika Twardowska-Wągrowska, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Czas młynka Misi
— Agnieszka Szady

Sensu stricto, sensu largo czy bez sensu?
— Paweł Sasko

Tegoż autora

Nie ma zmartwienia
— Maciej Popis

A zatem jesteś Śmiercią…
— Maciej Popis

Afera gruntowa
— Jakub Gałka, Maciej Popis

Trupi posmak pocałunku
— Maciej Popis

Dziewiętnastowieczna rewolucja komputerowa
— Maciej Popis

Kulturalne odśnieżanie
— Maciej Popis

Do 99 razy sztuka
— Maciej Popis

Panaceum na Rzeczpospolitą
— Maciej Popis

Zabawa w policjanta i mordercę
— Maciej Popis

Przypadek książki nieprzyjemnej
— Maciej Popis

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.