Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 stycznia 2018
w Esensji w Esensjopedii

Trupi posmak pocałunku

Esensja.pl
Esensja.pl
„Rosario Tijeras” Jorge Franco to jedna z głośniejszych powieści latynoamerykańskich z końcówki lat 90. ubiegłego wieku. Opowiada o Rosario, równie pięknej, co tajemniczej dziewczynie pochodzącej z ubogiej dzielnicy, w której zakochani są dwaj przyjaciele z bogatych rodzin. A wszystko dzieje się w Medellín, jednym z najbardziej niebezpiecznych miast świata, gdzie seks, przemoc, narkotyki i mafia, a przede wszystkim śmierć, są na porządku dziennym. Czy jest tu więc miejsce na miłość?

Jorge Franco
‹Rosario Tijeras›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułRosario Tijeras
Tytuł oryginalnyRosario Tijeras
Data wydania28 czerwca 2005
Autor
PrzekładTomasz Pindel
Wydawca Czarne
ISBN83-89755-28-9
Format192s. 125×195mm
Cena27,—
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
Nikt nie wiedział, jak naprawdę nazywa się Rosario. Nadano jej przydomek „tijeras”, co po hiszpańsku znaczy „nożyczki”, gdy w wieku trzynastu lat za pomocą tego narzędzia odcięła znienawidzonemu chłopakowi pewną niezwykle istotną dla mężczyzny część ciała. Z zemsty. Może nie przyszło jej to z trudnością dlatego, że okrucieństwo i brutalność życia w slumsach poznała na własnej skórze już pięć lat wcześniej, kiedy została po raz pierwszy zgwałcona przez przyjaciela matki. Podobno właśnie od tamtej pory nienawidzi mężczyzn. Co nie znaczy jednak, że nie lubi się z nimi kochać. Rosario poszukuje mimo wszystko czegoś więcej. Pragnie prawdziwej miłości, tyle że nie jest w stanie, mimo składanych obietnic, poddać się jej bezwarunkowo. Cały czas daje bowiem znać o sobie jej piętno – nawyki, zachowania i wspomnienia związane z jej pochodzeniem. Co więcej – okazuje się, że nie można uwolnić się od środowiska, dzięki któremu wyszło się z totalnej biedy. Szczególnie jeśli jest to środowisko mafii i płatnych zabójców.
Rosario została bowiem sicario – płatną morderczynią, a poznajemy ją w momencie, w którym wreszcie ktoś odpłacił się jej w taki sam sposób, w jaki zabijała. Podczas namiętnego pocałunku postrzelił ją w brzuch. Podobno w tym momencie ból śmierci pomylił jej się z bólem miłości i dopóki nie ujrzała pistoletu, myślała, że dreszcze przechodzą ją z rozkoszy. Takie pomieszanie, momentami desperackie poszukiwanie miłości i wyzwolenia przez nią, doskonale charakteryzują tę postać. Rosario niejednokrotnie obiecuje się zmienić, zerwać z dotychczasowym życiem pełnym oszukiwania siebie i bliskich, jednak nigdy nie ma w sobie dość siły, aby tego dokonać. A może podświadomie po prostu nie chce, bo inaczej żyć nie potrafi. Ciągle na krawędzi, igrając ze śmiercią.
O Rosario opowiada narrator, młody chłopak z bogatej rodziny, desperacko kiedyś w niej zakochany. To on znajduje ją postrzeloną i zabiera do szpitala. Tam, w poczekalni, czekając na wyrok lekarzy, wspomina relację, jaka łączyła go i jego najlepszego przyjaciela Emilia z tą niecodzienną kobietą. Wspominane przeżycia kipią wręcz od emocji, czasami tych pozytywnych, przeważają jednak depresyjne i smutne. Bo Rosario wybrała nie jego, lecz Emilia. To z tym drugim łączyła ją – według narratora – bliższa więź, to z tamtym się kochała. Z drugiej strony chłopak uświadamia sobie, że tak naprawdę nie było aż tak jednoznacznie – jedynie z nim Rosario potrafiła rozmawiać szczerze i jemu zwierzała się ze swoich dramatycznych przeżyć. Musiał tylko ukrywać, jak bardzo pragnął czegoś więcej – dotyku, fizycznej bliskości. Trzeba było udawać, co bolało. Bardzo.
Język, jakim napisana jest „Rosario Tijeras”, choć oszczędny, okazuje się bardzo dosadny i pełen emocji. Przeżycia bohaterów angażują czytelnika w opisywane wydarzenia. Nieraz musiałem na chwilę przerwać lekturę, aby odetchnąć, bądź wielokrotnie czytałem wciąż te same fragmenty, zanim przeszedłem do następnego rozdziału – tak silnie na mnie oddziaływały. Widać tu ducha klasycznej literatury latynoamerykańskiej, przesyconej kontrastami i tragicznymi emocjami, brutalnym realizmem ujętym w romantyczny sposób. Zresztą nawet na okładce znalazła się wypowiedź Gabriela Garcíi Márqueza mówiąca o tym, że chciałby przekazać pałeczkę właśnie Jorge Franco.
Rosario okazała się tak niecodzienną i archetypiczną postacią, że jej historia stała się swoistym mitem, zarówno w świecie realnym, jak i powieściowym, opowiadającym o pięknej dziewczynie z biednej dzielnicy, która jest na tyle silna, aby się z nich wydostać, ale też na tyle słaba, że ciągle do nich powraca. Stać ją na uczucia wyższe, jak miłość, empatia i wyrzuty sumienia, jednak równie dobrze pod wpływem impulsu potrafi zabić z błahego powodu. Warto przeczytać, aby poznać i przeżyć z Rosario wiele niesamowitych przygód. W Medellín, mieście tak niebezpiecznym i pełnym śmierci i narkotyków, jak żadne inne.
koniec
20 lipca 2007
PS: Film „Rosario Tijeras”, który powstał na podstawie tej książki, jest zdecydowanie słabszy od pierwowzoru. Przesadnie melodramatyzuje fabułę oraz całkowicie zmienia zakończenie, przez co spłaszczona oraz zmieniona jest również wymowa utworu. Zdecydowanie bardziej polecam książkę.
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Discman, gimbaza i zmywak
Albert Walczak

17 I 2018

Anna Cieplak szturmem weszła na polską scenę literacką. Za swoją debiutancką powieść „Ma być czysto” otrzymała prestiżową Nagrodę Literacką im. Witolda Gombrowicza oraz Nagrodę Conrada. Czy „Lata powyżej zera” – najnowsza książka młodej autorki – spotkają się z równie dużym uznaniem?

więcej »

Mała Esensja: Kosmiczne przygody we wspólnym pokoju
Marcin Mroziuk

16 I 2018

Wbrew nasuwającym się skojarzeniom, „Ala Baba i dwóch rozbójników” nie jest wariacją na temat znanej baśni, lecz wciągającą opowieścią o blaskach i cieniach posiadania młodszego rodzeństwa. Joanna Wachowiak potrafiła zaś nie tylko przyciągnąć uwagę czytelników, ale również uświadomić dzieciom kilka ważnych spraw.

więcej »

Milczenie ryb
Agnieszka Hałas

15 I 2018

Zbiór „Legenda o samobójstwie” obejmuje sześć literackich wariacji na temat tej samej rodzinnej tragedii – i, jak carpaccio z tuńczyka, nie jest to danie, które każdemu przypadnie do gustu.

więcej »

Polecamy

Bohaterowie

Po trzy:

Bohaterowie
— Beatrycze Nowicka

Ludzie w książkach żyją
— Beatrycze Nowicka

Niedocenione
— Beatrycze Nowicka

Inne strony świata
— Beatrycze Nowicka

I jeszcze jeden tom…
— Beatrycze Nowicka

Transfuzje duszy
— Beatrycze Nowicka

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż twórcy

Historia pewnego porwania
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Nie ma zmartwienia
— Maciej Popis

A zatem jesteś Śmiercią…
— Maciej Popis

Afera gruntowa
— Jakub Gałka, Maciej Popis

Dziewiętnastowieczna rewolucja komputerowa
— Maciej Popis

Kulturalne odśnieżanie
— Maciej Popis

Do 99 razy sztuka
— Maciej Popis

Panaceum na Rzeczpospolitą
— Maciej Popis

Zabawa w policjanta i mordercę
— Maciej Popis

Głębie i tajemnice
— Maciej Popis

Przypadek książki nieprzyjemnej
— Maciej Popis

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.