Zbiór trzech mikropowieści to drugi tom projektu „Wielka Wojna”. Pierwszy, „Za króla, ojczyznę i garść złota”, znakomity pastisz powieści werbunkowej, spotkał się z pewnym niezrozumieniem ze strony niektórych recenzentów, którzy rzecz brali na poważnie jako rąbankę w stylu Žambocha lub Ziemiańskiego. Ta część żadnej konfuzji już nie wprowadzi, bo trzy fantastyczne opowieści (wspólna „Chwała ogrodów” i dwie samodzielne – „Ziemia niczyja” Anny Brzezińskiej oraz „Śpiew nad otchłanią” Grzegorza Wiśniewskiego) są twardo osadzone w brutalnych realiach pierwszej wojny światowej. Ale więcej tu smutku i melancholii niż krwi i błota, chociaż i tych nie brakuje. Wszystkie trzy – napisane pięknie. Poezja bez popadania w przesadę, precyzja w słowach i literackich gestach. Dla każdego, kto nabrał się na „czystą rozrywkowość” pierwszego tomu (już się tacy delikwenci ujawnili) i sięgnie „po więcej”, „Na ziemi…” będzie kopem w brzuch.