dzisiaj: 2 września 2010
w Esensjopedii w Esensji w Google
Zobacz koniecznie: Książki są odlotowe!  –  Esensja

Książki

Magazyn XCVIII

Konkursy

Podręcznik

Nasz profil na Facebooku Podążaj za nami na Twitterze Informujemy na Blipie Nasz profil na Naszej-klasie Czytaj nasze wiadomości w Cafe News Students.pl

Nowości

książkowe

więcej »

Zapowiedzi

książkowe (wybrane)

więcej »

Esensja czyta: Lato 2009

Strona [«][‹] 1 z 3 [›][»]
Wakacje sprzyjają lekturze, ale niekoniecznie spisywaniu swoich wrażeń po niej. Dlatego też jednorazowo wracamy do zestawienia kwartalnego obejmującego miesiące wakacyjne. Pięcioro redaktorów oceniło w nim 26 pozycji wydanych w przeciągu ostatniego roku.

Joanna Słupek [80%]
Napisana ponad 30 lat temu debiutancka książka Jeffreya Archera nic a nic się nie zestarzała. Losy czwórki nieszczęśników, którzy stracili pieniądze zainwestowane w „pewne” akcje spółki naftowej, a teraz próbują je (wedle słów inicjatora całej akcji) odkraść od oszusta, wciąż wciągają i – przede wszystkim – bawią. A że wspólnie stracili milion dolarów (i nie zapominajmy o kosztach akcji!), nie będzie to proste, szczególnie że ich ofiara (Harvey Metcalfe, z domu Henryk Metelski) nie może się zorientować, że została okradziona. W efekcie jesteśmy świadkami całej serii drobiazgowo przygotowanych oszustw, nie zabraknie też niespodzianek.
Nie jest tajemnicą, że Archer napisał „Co do grosza” po tym, jak stracił większość majątku na akcjach w sposób podobny do opisanego w powieści. Biorąc pod uwagę nieustającą popularność książki, nie zdziwiłabym się, gdyby się okazało, że zyski z niej (w tym wpływy z praw do adaptacji filmowej) przekroczyły straty poniesione na akcjach…
Anna Kańtoch [50%]
Pomysł oryginalny jest tu jeden (świat, który noc po nocy obejmują w posiadanie demony), reszta to sztampowa opowieść o dzieciakach, które dorastają, by stawić czoła złu. Dzieciaki – zwłaszcza w Księdze I – są jak na swój wiek nieco przesadnie zaradne, szlachetne oraz mądre, jest w książce wielkie zagrożenie dla ludzkości i jest przepowiednia sprzed wieków, a za to nie ma zbyt wielu dylematów moralnych, gdyż racje wyraźnie leżą po stronie bohaterów. Jednym słowem – młodzieżówka, choć z gatunku tych nieco mroczniejszych. Całość została sprawnie napisana, powinna więc spodobać się osobom, które lubią podobne klimaty.
Jakub Gałka [20%]
Autopromocja autora i telewizji TVN. Można odnieść wrażenie, że główna część książki to screenshoty z występów Brzezińskiego w „Dzień Dobry TVN”, gdzie raczył widzów żenującymi gadżetami i nieśmiesznymi żartami (całość można zobaczyć na własne oczy na dołączonej do książeczki płycie). Treści w tej książeczce nie ma właściwie żadnej – kilka ogólników, do sformułowania których nie trzeba być wcale psychologiem. No ale czego się spodziewać po cudownym poradniku, który ma odmienić życie czytelnika i wszystkich wokół…
Jakub Gałka [80%]
Książka jest dokładnie tym, na co wygląda po przeczytaniu biogramów autorów (dyrektorzy strategiczni badań, koordynatorzy projektów) – kompleksową wizją podboju kosmosu. Kompleksowa znaczy poruszająca przeróżne zagadnienia z często odmiennych dziedzin naukowych. Są więc tutaj i opisy mechaniki lotu na Marsa, i dywagacje nad zdrowiem psychicznym astronautów, i słówko o wpływie promieniowania kosmicznego czy braku grawitacji na zdrowie ludzi. Jednak nie tylko lot człowieka w kosmos chodzi: autorzy biorą się za barki z definicją życia (bez chemii i biologii na maturze nie podchodzić!) Nie brak też rysu historycznego, umiejscawiającego podbój kosmosu w ciągu wielkich wypraw i odkryć, których dokonywała ludzkość, ale też wybiegania w daleką przyszłość – aż po terrafomowanie Marsa i napęd termojądrowy pozwalający wyjść poza układ słoneczny. Ogromna mnogość tematów to największa zaleta książki obok drugiej – pełnego przedstawienia aktualnie dominujących wśród naukowców i polityków koncepcji lotu na Marsa. Wadą (drobną) jest za to powtarzanie informacji, które sugeruje czasem, że kolejne rozdziały były pisane przez różne osoby, a redaktor nie zadał sobie trudu, by je tematycznie scalić.
Konrad Wągrowski [70%]
Jak sama nazwa wskazuje – popularny przewodnik po teorii kwantowej oraz wszelkich zjawiskach i faktach z nią związanych. Napisany nieźle – Marcus Chown umiejętnie lawiruje między fachową terminologią fizyczną, a popularnym ujęciem dla czytelnika bez doktoratu z fizyki. Co więcej, jego wykład jest spójny, kolejne fakty wynikają z poprzednich, a uzasadnienia są jasne. Nie jest to też kopia zapisu ze szkolnego podręcznika fizyki (przynajmniej takiego, jakiego znam), dowody i uzasadnienia bywają oryginalne i niesztampowe, odwołujące się do pojęć powszechnie znanych. Nie będę jednak kłamał, że jest to książka dla każdego humanisty – zawartość „hardcorowej” fizyki w niej jest duża i raczej nie sądzę, że ktokolwiek, kto miał z tym przedmiotem jakiekolwiek problemy w szkole średniej, dałby radę przejść choćby 10 stronę. Jednak i tak największym problemem dla mnie jest coś innego. Pomimo uważnej lektury nadal nie rozumiem, jak można jednocześnie być materią i falą? Chyba jednak podręcznik tłumaczący to w sposób odmienny od „tak jest i przyjmijcie to na wiarę” do tej pory nie powstał…
Jakub Gałka [30%]
Horrendalnie droga pozycja (90 zł za 300 stron), której cena jest absolutnie niewspółmierna do zawartości. Ni to album (średniej jakości ilustracje, zresztą wszystko reprodukcje historycznych wyobrażeń, często niespecjalnie czytelnych i przydatnych czytelnikowi), ni to nowoczesny podręcznik (dużo ramek prezentujących rzeczy zupełnie nieprzystające do głównego toku narracji), ni to próba uprawiania historycznego reportażu (autor interesuje się bardziej sensacyjkami niż faktami). Jak pisze sam wydawca, książka to „Sprawnie napisana, wciągająca lektura popularnonaukowa, z niezbyt w Polsce rozpowszechnionego gatunku dzieł, w której erudycyjny wykład zatrzymuje się, zanim zdąży przytłoczyć odbiorcę nadmiarem szczegółów”. No i bardzo dobrze, że niezbyt rozpowszechniony, bo tak naprawdę oznacza to „ogólnikowy wykład dla półgłówków, a w najlepszym razie średnio zorientowanych”. Ogólnie zarysowana historia upadku Rzymu czy najazdów Hunów to zaledwie liźnięcie tematu, opowieść o zdarzeniach bez żadnego wstępu i tła, bez próby pokazania, skąd ci wszyscy barbarzyńcy się wzięli, jak uzyskali swoją szansę. Nie mówiąc już o tym, że oczywiście nie ma tu nawet próby nadgryzienia tytułowego pytania – jak barbarzyńcy wpłynęli na współczesny świat. Chyba że za takowe uznać konstatację, iż ludy barbarzyńskie brały udział w takich to a takich istotnych wydarzeniach historycznych. No ale to każdy wie ze szkoły.
Joanna Słupek [90%]
Bardzo trudno jest mi orzec, czy to ptak, czy nosorożec… Znaczy, czy to powieść, czy zbiór opowiadań. Za pierwszą interpretacją przemawiają fragmenty łączące opowieści głównych bohaterów. Za drugą – silne zróżnicowanie klimatu owych historii. Jednak niezależnie od wybranej wersji lektura przynosi niekłamaną przyjemność. Jakub Ćwiek pokazuje nam przekręt nad przekrętami, przy którym sprzedaż Kolumny Zygmunta wydaje się banalna i bez polotu, ujawnia nieznany epizod z dziejów Dywizjonu 303 oraz opowiada historię niezwykłej znajomości – a nawet przyjaźni – Leni Riefenstahl, nazywanej „nadworną reżyserką Hitlera”, i Dawida Greya, praskiego Żyda. Z trzech opowieści najbardziej w pamięć zapada ta ostatnia, niestroniąca też od wątków metafizycznych, nawiązująca między innymi do mitu praskiego golema. Tym, co odróżnia ją od wspomnień pozostałych bohaterów książki, jest klimat i spokojniejsze tempo narracji – nie znaczy to jednak, że panowie wypadają w ksiązce gorzej. Zarówno Jasper Maskelyne, który do ostatniej chwili nie zdradza kluczowego elementu swojego oszustwa, jak i Jan Zumbach opisujący starcie Dywizjonu 303 z nieoczekiwanym zagrożeniem potrafią zaciekawić i rozbawić. Zakończenie książki jasno zapowiada ciąg dalszy, po który po lekturze tomu pierwszego zdecydowanie sięgnę.
Mieszko B. Wandowicz [70%]
Nikt nie ma wątpliwości, że Jacek Dukaj się rozwija. Łącznie z samym autorem, który przyznaje się do niepochlebnej opinii o swoich dziełach napisanych przed „Extensą”. Jeśli wszak wierzyć umieszczonym na końcach tekstów datom, mikropowieść „Córka łupieżcy”, pierwotnie wydana w tym samym roku, co wyżej wspomniana pozycja, skończyła powstawać 12 miesięcy później. A mimo to kapitalnej „Extensie” znacząco ustępuje. Jest tutaj niezły wątek kryminalno-sensacyjno-przygodowy, jest charakterystyczny Dukajowy język, który wartą przeczytania opowieść mógłby uczynić z najprzeciętniejszej fabuły, i jest – jak zwykle – kilka zachwycających koncepcji, często niestety tylko zaznaczonych. I to właśnie boli, że najciekawsze pomysły, może poza samą wizualną stroną Miasta, czają się gdzieś w tle. Nawet jednak jeśli autor już wtedy potrafił lepiej, ta mała książeczka zasługuje na uwagę.
Anna Kańtoch [40%]
Au, bolało. Po świetnych pierwszych dwóch częściach trzeci tom cyklu o perypetiach Richarda Jury’ego to przykry upadek na ziemię. Nastrojowi „angielskiego kryminału” zmarło się gdzieś po drodze, zagadka niby jest, ale ani nie trzyma w napięciu, ani nie grzeszy przesadną logiką i plącząc się na drugim planie, sprawia wrażenie, jakby nawet autorka się nią nie interesowała. Co w takim razie znalazło się na planie pierwszym? Ano to, co w poprzednich dwóch częściach stanowiło zaledwie dodatek, czyli humorystyczne scenki z życia prowincji. To nie jest złe, choć autorka na mój gust przesadza, zmierzając żwawym truchtem w stronę groteski – za przykład niech posłuży uparcie powtarzany dowcip o synku pewnego ekshibicjonisty, który, odziedziczywszy skłonności po tatusiu, na pożegnanie macha bynajmniej nie rączką. Jeśli ktoś lubi tego typu literaturę, być może poczuje się usatysfakcjonowany, lecz wielbiciel klimatycznych powieści detektywistycznych niewiele znajdzie tu dla siebie.
Strona [«][‹] 1 z 3 [›][»]
dodajdo

Komentarze

W chwili obecnej nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy!

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Telenowela z wampirami w tle
Miłosz Cybowski

2 IX 2010

„Miasto kości” Cassandry Clare do złudzenia przypomina kiepską, brazylijską telenowelę. Bohaterowie bez przerwy toczą puste dyskusje, dowiadując się co jakiś czas o zaskakujących związkach, jakie ich ze sobą łączą (wraz z nieśmiertelnym, gwiezdnowojennym „Luke, I’m your father”). Tło opowieści, Nowy Jork pełen wampirów, wilkołaków, magów i demonów, tylko w niewielkim stopniu ratuje całą książkę.

więcej »

Co wolno pisarzowi w Iranie?
Daniel Markiewicz

1 IX 2010

Jeśli wydaje wam się, że życie powieściopisarza jest usłane różami, a jedyne ograniczenia, na jakie natrafia, to jego własna wyobraźnia, lektura „Irańskiej historii miłosnej. Ocenzurowano” powinna zmienić nieco wasz pogląd.

więcej »

Najmroźniejsza zima w historii
Sebastian Chosiński

31 VIII 2010

„Nie zawracajcie sobie głowy Stiegiem Larssonem, Mons Kallentoft jest lepszy” – takim hasłem szwedzki krytyk Magnus Utvik zachęca czytelników do sięgnięcia po „Ofiarę w środku zimy”, pierwszy kryminał z komisarz Malin Fors w roli głównej. Jego słowa przedrukował na okładce książki jej polski wydawca. Czy są prawdą – można mieć jednak wątpliwości; przynajmniej po lekturze pierwszej odsłony serii. Nie ma w niej bowiem nic, do czego skandynawscy autorzy nie przyzwyczailiby nas już wcześniej.

więcej »

Polecamy

Zobacz też

Inne recenzje

Książki kwartału: Zima 2010
— Esensja

Wilk w owczej skórze
— Sebastian Chosiński

Książki kwartału: Jesień 2009
— Esensja

Nominacje do Książki Roku 2009
— Esensja

Prezenty świąteczne: 100 książek, które powinieneś położyć pod choinką
— Esensja

Skandynawskich autorów chów wsobny
— Jakub Gałka

Książki kwartału: Lato 2009
— Esensja

Ofensywa szulerów – fragmenty
— Jakub Ćwiek

Ofensywa szulerów
— Jakub Ćwiek

Do księgarni marsz: Wrzesień 2009
— Esensja

Z tego cyklu

Kwiecień-czerwiec 2010
— Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Joanna Słupek, Konrad Wągrowski

Luty-marzec 2010
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Daniel Markiewicz, Marcin Mroziuk

Styczeń 2010
— Anna Kańtoch, Paweł Laudański, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Grudzień 2009
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Beatrycze Nowicka, Monika Twardowska-Wągrowska, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Październik-listopad 2009
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Michał Kubalski, Marcin T.P. Łuczyński, Joanna Słupek, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski, Krzysztof Wójcikiewicz

Maj-czerwiec 2009
— Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Michał Kubalski, Daniel Markiewicz, Joanna Słupek, Agnieszka Szady, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Marzec-kwiecień 2009
— Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Michał Kubalski, Joanna Słupek, Konrad Wągrowski

Styczeń-luty 2009
— Michał Foerster, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

IV kwartał 2008
— Artur Chruściel, Ewa Drab, Jakub Gałka, Daniel Gizicki, Anna Kańtoch, Paweł Sasko, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

III kwartał 2008
— Michał Foerster, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Michał Kubalski, Daniel Markiewicz, Paweł Sasko, Konrad Wągrowski, Marcin T. P. Łuczyński

Tegoż twórcy

Zapoznać się, zaśmiać, zapomnieć
— Mieszko B. Wandowicz

Jak żółw ociężale rusza maszyna do zbrodniarza ospale
— Sebastian Chosiński

Krzyż Południa. Rozdroża – fragment 2
— Jakub Ćwiek

Esensja czyta: Kwiecień-czerwiec 2010
— Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Joanna Słupek, Konrad Wągrowski

Nowości od Portalu
— Wydawnictwo Portal

Do księgarni marsz: Lipiec 2010
— Esensja

Krzyż Południa. Rozdroża
— Jakub Ćwiek

Nominacje do Nagrody im. Janusza A. Zajdla za rok 2009

Do księgarni marsz: Czerwiec 2010
— Esensja

Bohaterowie są zmęczeni
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Tetro w stylu retro
— Konrad Wągrowski

Mała Esensja: Abrakadabra!
— Konrad Wągrowski

Weekendowa Bezsensja: Terefere! Ty też terefere!
— Konrad Wągrowski

Salt ziemi czarnej
— Konrad Wągrowski

Doskonałe „Niedoskonałości”
— Konrad Wągrowski

Boys Are Back in Town
— Konrad Wągrowski

Ten film to barok
— Jakub Gałka, Michał Kubalski, Marcin T.P. Łuczyński, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Weekendowa Bezsensja: The Best of Oferma
— Konrad Wągrowski

Gdzież ta niegdysiejsza arogancka siła młodości?
— Konrad Wągrowski

ENH, czyli ponad pół setki filmów (2)
— Ewa Drab, Karol Kućmierz, Urszula Lipińska, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Copyright © 2000-2010 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.