W swej twórczości Dick odnosił się do własnych doświadczeń i przemyśleń na temat teologii, metafizyki, narkotyków, paranoi i schizofrenii, monopolistycznych korporacji i autorytarnych rządów. Napisał 36 powieści ok. i 120 opowiadań. Za życia był stosunkowo słabo znany i niedoceniany, zrozumienie i zachwyt przyszły po śmierci, często okazywane „wyciąganiem” autora z „getta” fantastyki. Dick zdobył John W. Campbell Award za „Płyńcie łzy moje, rzekł policjant”, był trzykrotnie nominowany do Hugo (zdobył za „Człowieka z wysokiego zamku”) i pięciokrotnie do Nebuli. Aż 9 jego opowiadań i powieści zostało przeniesionych na duży ekran: „Czy androidy śnią o elektrycznych owcach?” („Blade Runner”), „Przypomnimy to panu hurtowo” („Pamięć absolutna”), „Przez ciemne zwierciadło”, „Raport mniejszości”, „Zapłata”, „Druga odmiana” („Tajemnica Syriusza”), „Impostor”, „Złoty człowiek” („Next”) i „Wyznania łgarza”, a dwa kolejne filmy są w produkcji („Radio wolne Albemuth” i „Król elfów”).

Dick był pięciokrotnie żonaty – ze związków miał dwie córki i syna – i pięciokrotnie się rozwodził. Zmarł w Kalifornii w 1982 roku po kolejnych trzech atakach serca.