Władimir Władimirowicz Nabokow (ros. Владимир Владимирович Набоков, 1899.04.23-1977.07.02) urodził się w Sankt Petersburgu jako najstarsze dziecko znanego i bogatego prawnika-polityka. Swoje dzieciństwo sam określał później jako doskonałe, np.: dzięki światowym rodzicom już jako mały chłopiec mówił nie tylko po rosyjsku, ale i angielsku oraz francusku. Rodzina była też liberalna światopoglądowo – gdy Władimir stracił zainteresowanie religią, rodzice nie zmuszali go do chodzenia do cerkwi. W 1916 roku Nabokov odziedziczył po swoim wujku posesję, ale szybko stracił ją w ogniu rewolucji. Po wystąpieniu bolszewików rodzina Nabokova zmuszona była opuścić miasto – żyła na wsi w posiadłościach znajomych na Krymie. W 1919 roku po wycofaniu Niemców i przegranej Białej Armii wsiedli na ostatni statek z Sewastopola do Anglii. Tam Władimir studiował w Trinity College w Cambride języki romańskie i słowiańskie, a po zakończeniu studiów wyruszył w ślad za rodziną do Berlina. W 1922 ojciec Nabokova został zamordowany omyłkowo przez monarchistów zamiast przewodniczącego emigracyjnej partii demokratycznej – ten motyw, przypadkowej śmierci, będzie się odbijał później echem w twórczości pisarza. W Berlinie Nabokov na dobre zajął się pisaniem (zaczął już w Cambridge), uczył też języków i dawał lekcje tenisa oraz boksu. W 1925 roku ożenił się, a 9 lat później urodziło mu się pierwsze i jedyne dziecko. W związku z narastającymi nastrojami antysemickimi (jego żona była żydówką) Nabokovowie zdecydowali się wyruszyć na Zachód. Mieszkali we Francji, m.in. w Cannes i Paryżu, ale w obliczu postępujących armii niemieckich, w 1940 wyruszyli do Ameryki. Tam osiedli na Manhattanie, a Nabokov dostał pracę w Wellesley College, która dawała mu czas na pisanie. Zresztą jego wykłady od XIX-wiecznej literaturze rosyjskiej również były popularne. Równocześnie pracował w muzeum jako specjalista w dziedzinie motyli, czego pochodną były częste wyprawy po całych Stanach w poszukiwaniu rzadkich okazów (w czasie jednej z takich wypraw napisał „Lolitę”). Jego wielką pasją były szachy i rozwiązywanie problemów szachowych. W 1945 roku Nabokov dostał amerykańskie obywatelstwo, ale po wielkim sukcesie finansowym „Lolity” zdecydował się na powrót do Europy. W 1961 wraz z żoną osiadł w szwajcarskim Montreux.
Początkowo Nabokov pisał po rosyjsku i pod psudonimem, ale już w latach 40-tych przerzucił się na język angielski, którym władał na tyle biegle, że krytycy porównywali go do największych mistrzów pióra. Po latach wczesne książki przełożył wraz z pomocą syna na angielski, ale też sam przetłumaczył „Lolitę” na rosyjski. Ta ostatnia stała się jego największym sukcesem. Jego powieści cenione są za inteligentne fabuły i sprytne gry słów (np.: w „The Vane Sisters” pierwsze litery słów z ostatniego paragrafu układały się w wiadomość). Wielkie uznanie zdobyła też jego twórczość krytycznoliteracka.
W wieku 77 lat Nabokov zaczął chorować na bronchit – zmarł 2 lipca 1977 roku.