Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 22 lutego 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Weekendowa Bezsensja: Muzyka 18+, czyli muzyka a branża porno (3)

Esensja.pl
Esensja.pl
Jeśli czytając Esensję, dochodzicie do wniosku, że za mało w niej golizny, erotyki i pikanterii, ten tekst jest dla was. Oto bowiem pięć nieskromnych pań, które w jakiś sposób otarły się zarówno o przemysł dla dorosłych, jak i o branżę muzyczną. Jeśli jesteś niepełnoletni, wiesz, czego ci nie wolno…
Janine jako dobro narodowe USA
Janine jako dobro narodowe USA
Janine Lindemulder
Skoro ma być o powiązaniach muzyki i branży porno, na początek zajmijmy się gwiazdą o wybitnie rockowym image’u (ach, te tatuaże!). Janine Lindemulder, bo o niej mowa, to już legenda branży dla dorosłych. Świadczy o tym nie tylko jej staż, ale również liczne nagrody AVN (przemysłu pornograficznego), w tym za najlepszą aktorkę w megaprodukcji „Piraci” (adresowanych do trochę innej widowni niż „Piraci z Karaibów”). W 2002 roku została wprowadzona do galerii sław AVN.
Jack Sparrow nie ma szans…
Jack Sparrow nie ma szans…
Osoby śledzące wydarzenia w świecie muzyki popularnej mogły o niej usłyszeć dwa razy. Po raz pierwszy w 1998 roku, kiedy to stała się bohaterką skandalu, w którym poza nią w głównych rolach wystąpili aktorka i modelka magazynu „Penthouse” Brandy Lee Bedford oraz Vince Neil, wokalista Mötley Crüe. Widocznie Neil pozazdrościł koledze z zespołu, Tommy’emu Lee, i też postanowił opublikować prywatną seks taśmę, na której uwiecznione były jego zabawy ze wspomnianymi niewiastami.
Enema of the State
Enema of the State
Drugi raz, kiedy Janine otarła się o business muzyczny, miał miejsce rok później, kiedy to zespół Blink 182 umieścił jej zdjęcie na okładce płyty „Enema of the State”. Trzeba przyznać, że było ono bardzo sugestywne, ponieważ Lindemulder wystąpiła na nim w kitlu pielęgniarki. Pokażcie mi faceta, który by nie chciał, by taka siostra zajęła się nim w szpitalu. Nawet jeśli miałaby robić lewatywę! Janine gościnnie pojawiła się również w dwóch klipach towarzyszących singlom ze wspomnianej płyty – „What’s My Age Again?” i „Man Overboard”.
Piękno muzyki klasycznej
Piękno muzyki klasycznej
Asia Carrera
Historia kolejnej naszej gwiazdy, Asii Carrary, powinna być przestrogą dla wszystkich rodziców, którzy chcą realizować swoje niespełnione ambicje kosztem dzieci. Asia jest córką Japończyka i Niemki, a wychowała się w Nowym Jorku. Rodzice wymyślili sobie, że ich pociecha zostanie słynną pianistką, dlatego też od małego przygotowywali ją do tej roli. Nie bez sukcesów, ponieważ nim ukończyła 15 lat, miała możliwość dwukrotnego występu w słynnym Carnegie Hall na Manhattanie. Do tego jako osoba o IQ w wysokości 156 została przyjęta w poczet członków Mensy.
Od razu widać, że jej wielkość IQ to co najmniej 156…
Od razu widać, że jej wielkość IQ to co najmniej 156…
Cóż z tego, skoro Asia nie wytrzymała presji, jakiej poddawali ją rodzice i w wieku 17 lat uciekła z domu i została aktorką porno. Szybko stała się gwiazdą i jedną z najlepiej opłacanych dziewczyn w branży. W 2001 roku wprowadzono ją do galerii sław AVN. Można więc śmiało powiedzieć, że odniosła sukces. Myślę jednak, że rodzice nie są z niego w pełni zadowoleni.
Black and white America
Black and white America
Midori
Czas na kolejną szczęśliwą posiadaczkę swojego miejsca w galerii sław AVN (od 2009 roku) – Midori. Choć jest rodowitą czarnoskórą Amerykanką, polska publiczność stała się jej bardo bliska, a to za sprawą polskiej produkcji porno „Big Sister”, w której wzięła gościnny udział. W ramach rodzimej obsady możemy tam podziwiać dziewczyny o takich pseudonimach jak: Klaudia Figura, Kasia Laska, Magda Polak i Kasia Krupa.
Big Sister PL
Big Sister PL
Co zaś się tyczy dorobku muzycznego Midori, to jak na dziewczynę z jej branży, trzeba przyznać, że jest całkiem obfity. Ma bowiem na koncie aż dwie płyty długogrające: „Midori (AKA) Michele Watley” (2000) z muzyką klubową i „Miss Judged” (2001,) osadzoną w stylistyce rap, gdzie wspierał ją hiphopowiec AMG. Ponadto ma na kocie wspólne występy z wykonawcami takimi jak Warrior (utwór „Who’s Hustin’ Who” z płyty „Perfect Weapon”) i Oran Juice Jones („Let’s Stay Together” z płyty „Player’s Call”). Jej nagrania znalazły się również na dwóch składankach: „Porn to Rock” (utwór „5, 10, 15, 20”) i „Deep Porn” (kawałek „F.M.A.”, gdzie poza Midori można usłyszeć Kid Rocka).
Zgadnijcie, która to Midori
Zgadnijcie, która to Midori
Wśród mniej spektakularnych występów należy odnotować, że nasza bohaterka pojawiła się na dwóch okładkach płyt: „Nuttin’ to Do” Bad Meets Evil (1999) i „Face Down Ass Up” Andrew Dice Claya (2000) – tu zaprezentowała się z tej ciekawszej strony, a także w klipie Coo Coo Call „My Projects” (2001).
Monica Bellucci branży dla dorosłych
Monica Bellucci branży dla dorosłych
Aria Giovanni
Aria Giovanni w niniejszej rubryce w zasadzie znalazła się dlatego, że jest po prostu ładna i jej fotka w znaczny sposób ubarwi tekst. Jej związek z muzyką jest raczej symboliczny, burzliwy i dość krótkotrwały. W 2005 roku wyszła bowiem za Johna 5 – gitarzystę, który poza solową twórczością ma na koncie współpracę z takimi sławami ciężkiego grania jak Marilyn Manson, David Lee Roth i Rob Zombie, ale również spoza metalowej sceny, np. Ricky Martin, k.d. lang i Salat-N-Pepa. Niestety, rozwiedli się niedługo potem.
Armia Ciemności w pełnej krasie
Armia Ciemności w pełnej krasie
Przy okazji warto wspomnieć, że Aria w 2010 roku wzięła udział w sesji fotograficznej do „Nerdcore Horror Calendar”, kalendarza, w którym półnagie (lub całkiem nagie) modelki wcielają się w postacie ze słynnych horrorów, takich jak „Duch”, „Armia ciemności”, „Psychoza” czy „Carrie”.
Iran nie jest na nią gotowy…
Iran nie jest na nią gotowy…
Aylar Lie
Aylar i Basshunter
Aylar i Basshunter
Nasza ostatnia bohaterka, Aylar Lie, jest aktualnie jedną z najbardziej znanych celebrytek w Norwegii, pomimo tego że jest rodowitą Iranką. Z ojczystego kraju wyjechała w wieku dwóch lat. Następnie wychowywała się w domu dziecka i w rodzinach zastępczych. Z okazji 16 urodzin postanowiła odwiedzić Teheran, gdzie uwięziła ją biologiczna rodzina. Udało jej się uciec dopiero po dwóch latach. Następnie wyjechała do Los Angeles, gdzie zaczęła prowadzić, mówiąc ogólnikowo, mało przyzwoite życie. Popadła w nałóg narkotykowy i związała się z branżą porno. Nagrała wtedy 8 filmów, które do dziś odbijają się czkawką na jej karierze. W 2004 roku na przykład została zdyskwalifikowana w konkursie Miss Norwegii ze względu na nieprzyzwoitą przeszłość. Z tego samego powodu w 2008 roku otrzymała również zakaz przyjazdu do Iranu.
Iran ZDECYDOWANIE nie jest na nią gotowy!!!
Iran ZDECYDOWANIE nie jest na nią gotowy!!!
Aylar pokazała jednak, że nie tak łatwo ją złamać. Poszła na odwyk i wróciła do Norwegii z silnym postanowieniem zrobienia kariery. Wzięła udział w tamtejszej edycji „Big Brothera” (z którą pożegnała się po czterech dniach) i stworzyła grupę modelek reklamujących bieliznę Team Aylar.
W 2006 roku spróbowała swych sił jako piosenkarka, śpiewając przebój Sabriny „Boys, Boys, Boys”, a następnie nagrała wraz z irańskim piosenkarzem Youssefem singiel „Mamacita”, który okazał się hitem w świecie arabskim. Stała się również etatową gwiazdą teledysków szwedzkiego producenta muzycznego Basshuntera. Do tego nagrała utwory z Ocean Driver („Some People”) i Arashem („Dasa Bala”). Pracuje również nad debiutanckim albumem. Warto dodać, że Aylar Lie zagrała na nosie purytańskim cenzorom konkursu Miss Norwegii i w 2010 roku, będąc już gwiazdą, wystąpiła w jego finale. Jako piosenkarka.
koniec
3 grudnia 2011
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Non omnis moriar: To, co dobre, nie powinno się kończyć
Sebastian Chosiński

18 II 2017

Muzyczna archeologia? Jak najbardziej. Ale w pełni uzasadniona. W myśl Horacjańskiej sentencji: „Nie wszystek umrę” chcemy w naszym cyklu przypominać Wam godne ocalenia płyty sprzed lat. Albumy, które dawno już pokrył kurz, a ich autorów pamięć ludzka najczęściej wymazała ze swoich zasobów. Dzisiaj niemiecko-amerykański projekt Toto Blankego z udziałem Joachima Kühna i Charliego Mariano.

więcej »

Non omnis moriar: Przejście Jaspera przez Morze Czerwone
Sebastian Chosiński

11 II 2017

Muzyczna archeologia? Jak najbardziej. Ale w pełni uzasadniona. W myśl Horacjańskiej sentencji: „Nie wszystek umrę” chcemy w naszym cyklu przypominać Wam godne ocalenia płyty sprzed lat. Albumy, które dawno już pokrył kurz, a ich autorów pamięć ludzka najczęściej wymazała ze swoich zasobów. Dzisiaj międzynarodowy projekt Jaspera van ’t Hofa z udziałem Toto Blankego.

więcej »

Weekendowa Bezsensja: 40 najgorszych okładek płyt 2016 roku
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

5 II 2017

Czas na tradycyjny przegląd najgorszych okładek płyt, które miały swoją premierę w 2016 roku. Kolejność alfabetyczna, ale możecie sobie listę wydrukować, pociąć i ułożyć według własnego gustu.

więcej »

Polecamy

Wielki. Większy. Największy!

Tu miejsce na labirynt…:

Wielki. Większy. Największy!
— Sebastian Chosiński

Jeśli chcecie nabawić się kraut-strofobii…
— Sebastian Chosiński

Wehikułem czasu prosto w lata 70.
— Sebastian Chosiński

Budowniczowie ruin
— Sebastian Chosiński

„Ich bin ein Berliner!”
— Sebastian Chosiński

Zespół we mgle
— Sebastian Chosiński

To nie jest muzyka dla grzecznych panienek
— Sebastian Chosiński

Tyle światów w jednym!
— Sebastian Chosiński

Zachowawczy eksperymentatorzy
— Sebastian Chosiński

To, co niedopowiedziane…
— Sebastian Chosiński

Zobacz też

Z tego cyklu

40 najgorszych okładek płyt 2016 roku
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o… Esensji (21)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o… Esensji (20)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o... Esensji (19)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o... Esensji (18)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

10 najseksowniejszych okładek płyt 2015
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

50 najgorszych okładek płyt 2015 roku
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o… „Gwiezdnych wojnach” w Esensji
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o... Esensji (17)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Bić albo nie bić
— Beatrycze Nowicka

Tegoż autora

DC Comics: Telefony, telefony…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Snikt!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: I ty możesz zostać Spider-Manem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

DC Comics: …i po świętach
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

10 największych rozczarowań muzycznych 2016 roku
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

DC Comics: Święta, święta…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Spider-Man w pigułce
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Po płytę marsz: Styczeń 2017
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Wojna skrullo-kree pod flagą Avengers
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Najlepszy solowy Iron Man w Kolekcji (jak na razie)
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.