Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 29 marca 2017
w Esensjopedii w Esensji w Google

Tu miejsce na labirynt…: Chwila, która mogłaby trwać w nieskończoność

Esensja.pl
Esensja.pl
Przyglądając się młodym artystom, którzy w szczególny sposób zainteresowani są jazzem improwizowanym, wyróżnić można – jako nadzwyczaj twórcze – trzy kraje, względnie regiony Europy: Polskę, Portugalię oraz Skandynawię. Z tej ostatniej – a konkretnie z Norwegii – pochodzi powstałe przed dwoma laty trio Momentum, którego istotną częścią jest saksofonista Jørgen Mathisen, udzielający się również w chwalonym na łamach „Esensji” zespole Krokofant.

Momentum

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMomentum
Wykonawca / KompozytorMomentum
Data wydania22 września 2016
Wydawca Clean Feed
NośnikCD
Czas trwania40:38
Gatunekjazz
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
W składzieJørgen Mathisen, Christian Meaas Svendsen, Andreas Wildhagen
Utwory
CD1
1) Gaining04:00
2) Maintaining05:34
3) Momentum20:04
4) Snake Ballad11:00
Jeżeli przejdziemy do porządku dziennego nad młodym wiekiem muzyków tworzących Momentum, trio to możemy bez najmniejszego wahania określić mianem freejazzowej supergrupy. Każdy z tworzących je artystów ma już bowiem całkiem spory dorobek fonograficzny i tym samym ustaloną pozycję na rynku, nie tylko zresztą skandynawskim. Kontrabasista Christian Meaas Svendsen udziela się między innymi w takich formacjach, jak Filosofer, ÄIO; z kolei perkusistę Andreasa Wildhagena można usłyszeć na płytach Orter Eparg; obaj z kolei zasilają szeregi Mopti, Nakamy oraz prowadzonej przez Paala Nilssen-Love’a orkiestry Large Unit (EP „First Blow”, 2014; EP „Rio Fun”, 2015; „Ana”, 2016). Bez wątpienia tworzą więc bardzo zgraną i doskonale rozumiejącą się sekcję rytmiczną, zdolną „obsłużyć” każdego solistę. Czy zatem należy się dziwić, że właśnie z ich usług postanowił skorzystać saksofonista Jørgen Mathisen?
Mathisena czytelnicy „Esensji” mieli już okazję poznać. Choć i on udziela się w wielu grupach – wystarczy wymienić Shagma, Marc Lohr & GERÄT7, The Core, Trondheim Jazz Orchestra, Zanussi Five czy Humvee – dotąd pisaliśmy o nim jedynie w kontekście jego występów w Krokofant („Krokofant”, 2014; „Krokofant II”, 2015; „Krokofant III”, 2017). O ile jednak to trio prezentuje muzykę z okolic progresywnego jazz-rocka, o tyle Momentum nie wykracza poza magiczny krąg jazzu improwizowanego. Svendsen, Wildhagen i Mathisen nawiązali współpracę przed dwoma laty. Po krótkim okresie prób 1 października tego samego roku weszli do mieszczącego się w Oslo studia Propeller Music Division i w ciągu zaledwie jednego dnia zarejestrowali materiał, który ukazał się na płytowym debiucie projektu. Album zatytułowali po prostu „Momentum”, a opublikowała go lizbońska wytwórnia Clean Feed, znana chociażby ze współpracy z Martinem Küchenem i jego fenomenalną orkiestrą Angles 9.
Po Momentum nie spodziewajcie się aż takich emocji – trio to w końcu nie oktet. Ale to wcale nie oznacza, że Christian, Andreas i Jørgen prezentują muzykę, obok której można przejść obojętnie. Cztery zawarte na albumie kompozycje układają się w nieco ponad czterdziestominutową freejazzową suitę, która dla wielbicieli podobnej muzyki na pewno będzie przeżyciem niezwykłym. Otwierające „Momentum” dwie kompozycje Svendsena – „Gaining” oraz „Maintaining” – to w zasadzie preludium do części właściwej. Pierwsza z nich, minimalistyczna w formie, ale jednocześnie bardzo nastrojowa, służy przede wszystkim zgraniu się trójki instrumentalistów. Powoli, ale skutecznie, ich partie zazębiają się, jak trzy różne tory zmierzające ku jednej stycznej. W drugiej Norwegowie, poczuwszy siłę wynikającą ze wspólnoty, są już znacznie odważniejsi. Ton wciąż nadaje, grający smyczkiem na kontrabasie, Christian; dwaj pozostali natomiast wpisują się w jego narrację, ale robią to z coraz większym oddaniem i zadziornością. Podkręcają również tempo, jakby chcieli dać słuchaczom przynajmniej namiastkę tego, co czeka ich później.
A następnym utworem jest zespołowa improwizacja zatytułowana… „Momentum”. To oczywiście nie jest przypadek, że najważniejszy (i najdłuższy) numer na płycie nosi taki tytuł, jak nazwa zespołu. Wszak jest on rodzajem deklaracji ideowej, przesłaniem, z jakim Skandynawowie chcą trafić do swoich oddanych – znających ich z innych projektów – fanów. Od pierwszych sekund grupa podkręca obroty, a na plan pierwszy wybija się saksofon tenorowy Mathisena. Svendsen i Wildhagen nie mają jednak najmniejszego zamiaru pozostawać w cieniu; ten pierwszy ponownie sięga po smyczek (i zaczyna traktować swój instrument jak wiolonczelę), drugi skupia się na trzymaniu w ryzach dwóch mocno „odlatujących” kolegów. Mimo improwizatorskich zapędów, Andreas jest mimo wszystko elementem najmocniej spajającym całość. Mniej więcej w jednej czwartej utworu muzycy zwalniają tempo i wkraczają do świata awangardowego minimalizmu; zaskakująco długo zresztą pielęgnują ten ogródek, jakby chcieli wystawić na próbę cierpliwość słuchaczy.
Z drugiej strony można też potraktować ten fragment jako element budowania kontrastu przed kolejną częścią, znaczoną chociażby ekscytującym dialogiem saksofonu i perkusji, które na zakończenie godzi kontrabas (z nieodłącznym, jak się okazuje, smyczkiem). „Momentum” to – nomen omen – moment przełomowy albumu. Jego opus magnum, chociaż po nim następuje jeszcze – zaledwie o połowę krótsza, wieńcząca całość – kompozycja „Snake Ballad”. Jeśli uznać, że w poprzednim utworze Norwegowie postanowili rozpętać burzę, to w tym zdecydowali się zrobić wszystko, co w ich mocy, aby ukoić skołatane nerwy swoich wielbicieli. Zgodnie z tytułem, mamy tu do czynienia ze stonowanymi, a nawet lekko sennymi partiami poszczególnych instrumentów – nastrojowemu saksofonowi towarzyszy delikatna sekcja rytmiczna. Zespół stopniowo zwalnia tempo, doprowadzając do tego, że w pewnym momencie można nawet stracić orientację – gdzie jesteśmy, dokąd zmierzamy; czas przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie. Dopiero gdy muzyka zanika całkowicie, przychodzi konstatacja – jak to, już koniec? Niestety. Ale przecież zawsze można do „Momentum” powrócić. Można też sięgnąć po jakąkolwiek inną płytę tych artystów, ewentualnie poszukać czegoś innego w niezwykle bogatym katalogu Clean Feed.
koniec
16 marca 2017
Skład:
Jørgen Mathisen – saksofon sopranowy, saksofon tenorowy
Christian Meaas Svendsen – kontrabas
Andreas Wildhagen – perkusja
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Dwupak tematyczny: Czerpiąc pełnymi garściami…
Sebastian Chosiński

28 III 2017

To nie wstyd wzorować się na dokonaniach artystów, którzy byli przed nami. Którzy w poszukiwaniu nowych środków wyrazu przetarli szlaki. Nawiązując do ich twórczości, oddaje im się także należny hołd. Tą drogą podążyły dwa polskie zespoły – olsztyński Traffic Junky i warszawska Archangelica – które na płytach „Desert Carnivale” i „Tomorrow Starts Today” zapędziły się w rejony stoner metalu (pierwszy) i rocka progresywnego (drugi).

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Niewiarygodne przygody Norwegów w Nowym Jorku
Sebastian Chosiński

23 III 2017

Cztery płyty w ciągu siedmiu lat działalności – to wynik przyzwoity, ale na pewno nie powalający na kolana. Należy jednak pamiętać, że w tym samym czasie muzycy tworzący Cortex zaangażowani byli w wiele innych projektów i w sumie wzięli udział w realizacji kilkudziesięciu albumów. Tak, domyślacie się dobrze – ten kwartet to kolejna skandynawska supergrupa, której twórczość powinna być dla wielbicieli jazzu improwizowanego lekturą obowiązkową.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Scena to dziwna…
Sebastian Chosiński

21 III 2017

Perkusista Paal Nilssen-Love nie spuszcza z tonu. Nie tak dawno informowaliśmy o jego czterech nowych płytach, a tymczasem ukazała się kolejna. Tym razem zarejestrowana w składzie trzyosobowym: z norweskim (kontra)basistą Ingebrigtem Håkenem Flatenem oraz grającą na koto Japonką Michiyo Yagi. „Decayed – Live! at Aketa No Mise” to propozycja głównie dla wielbicieli free jazzu wymieszanego z elektroniką.

więcej »

Polecamy

Niewiarygodne przygody Norwegów w Nowym Jorku

Tu miejsce na labirynt…:

Niewiarygodne przygody Norwegów w Nowym Jorku
— Sebastian Chosiński

Scena to dziwna…
— Sebastian Chosiński

Chwila, która mogłaby trwać w nieskończoność
— Sebastian Chosiński

Druga twarz artysty awangardowego
— Sebastian Chosiński

Do czterech razy sztuka
— Sebastian Chosiński

Z Londynu do Tel Awiwu
— Sebastian Chosiński

Cios trzeci. Nokautujący!
— Sebastian Chosiński

Requiem w tonacji jazzowej
— Sebastian Chosiński

Nie można mieć wszystkiego…
— Sebastian Chosiński

Wielki. Większy. Największy!
— Sebastian Chosiński

Zobacz też

Z tego cyklu

Niewiarygodne przygody Norwegów w Nowym Jorku
— Sebastian Chosiński

Scena to dziwna…
— Sebastian Chosiński

Druga twarz artysty awangardowego
— Sebastian Chosiński

Do czterech razy sztuka
— Sebastian Chosiński

Z Londynu do Tel Awiwu
— Sebastian Chosiński

Cios trzeci. Nokautujący!
— Sebastian Chosiński

Requiem w tonacji jazzowej
— Sebastian Chosiński

Nie można mieć wszystkiego…
— Sebastian Chosiński

Wielki. Większy. Największy!
— Sebastian Chosiński

Jeśli chcecie nabawić się kraut-strofobii…
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Dwupak tematyczny: Czerpiąc pełnymi garściami…
— Sebastian Chosiński

East Side Story: Urok mocno wyblakły
— Sebastian Chosiński

Kapitan Żbik: Milicjant – „Rycerz Prawa”
— Sebastian Chosiński

Non omnis moriar: Patrząc na nieznany, daleki brzeg…
— Sebastian Chosiński

East Side Story: Mutant – to brzmi dumnie!
— Sebastian Chosiński

Kapitan Żbik: Bo ja jestem, proszę pana, „na zakręcie”…
— Sebastian Chosiński

Non omnis moriar: Desant zza dwóch oceanów
— Sebastian Chosiński

Esensja ogląda: Marzec 2017 (2)
— Sebastian Chosiński, Marcin Mroziuk

Historia w obrazkach: Stracone złudzenia Rzymu
— Sebastian Chosiński

East Side Story: Pogańska chuć, chrześcijańskie opanowanie
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.