Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
dzisiaj: 28 czerwca 2017
w Esensji w Google

Taniec duszy w Krakowie

Manggha
Zhang Minjie Taniec duszy | wernisaż: 20.01.2017 g. 18:00 | czas trwania: 21.01.2017 – 21.05.2017
Zhang Minjie urodził się w 1959 roku w Tangshan w Chinach. Miasto Tangshan, położone w północnej części prowincji Hebei, posiada długą i przejmującą historię. Istnieją dowody, że starożytne ludy pracowały na tej urodzajnej ziemi już 4000 lat temu. W dzieje regionu wplecionych jest wiele kultur, między innymi rolnicze, pochodzące z centralnej równiny i z obszarów otaczających morze. Miasto jest jednak bardziej znane z niszczycielskiego trzęsienia ziemi z 1976 roku, o sile 7,8 stopnia w skali Richtera . Katastrofa zniszczyła nie tylko całe stulecie postępu przemysłowego w mieście, lecz również pochłonęła życie około 270 000 osób. Ponadto 164 000 ludzi odniosło ciężkie obrażenia, co sklasyfikowało tę klęskę żywiołową jako największe trzęsienie ziemi XX wieku pod względem liczby ofiar śmiertelnych.
Na rok przed tym zdarzeniem Zhang Minjie ukończył liceum i zamierzał rozpocząć studia artystyczne. Niestety, przywódcy Rewolucji Kulturalnej wysłali go na rok prac rolniczych, obejmujących wyplatanie koszy, drenowanie rzek i żniwa. Po zakończeniu pracy w 1976 roku, artysta wrócił do dystryktu Fengnan w mieście Tangshan, gdzie rozpoczął pracę jako scenograf i jednocześnie podjął studia w zakresie malarstwa. Nieoczekiwane trzęsienie ziemi ponownie zmieniło jego życie. Podczas katastrofy uwięziony został pod gruzami domu, a uratowany dopiero po wielu godzinach. Jego siostra zmarła, nie miała tyle szczęścia co reszta rodziny(…)
Już w 1991 roku Zhang Minjie został absolwentem Centralnej Akademii Sztuki w Pekinie i odkrył swój charakterystyczny styl. Jest on rozpoznawalny na pierwszy rzut oka dzięki charakterystycznej atmosferze „ścisku”, osiągniętej poprzez obsesyjne powtarzanie elementów – ludzi, koni lub fragmentów ścian i murów. Swoisty horror vacui , w którym każdy centymetr kwadratowy powierzchni jest wypełniony szczegółami, przedstawia kompulsywną aktywność zarówno w przygotowaniu matrycy, jak i prowadzeniu narracji. Wiele z tych pierwszych prac graficznych Zhanga ukazywało żołnierzy i prostych ludzi, obrazując działania anonimowej fortecy lub miasta, które wygląda jak scena. W dziełach tych szczególną uwagę zwracającą identyczne kostiumy postaci i ich wymowne gesty. Zdradzają one przywiązanie artysty do szczegółu i udowadniają jego umiejętność obserwacji jako scenografa, są jednak dalekie od przedstawiania codziennego życia. Powtarzające się figury urozmaicają dwuwymiarowość grafiki indywidualnymi osobistymi rytmami opartymi na odpowiednich wzorach. Przejmujące kompozycje, doskonale zorganizowane i kontrolowane, odzwierciedlają wyrafinowany projekt artystyczny, czasami nasycony nutą surrealistyczną(…)
Prace graficzne Zhanga Minjie są jak magiczny napój wykonany przy użyciu kilku komponentów, które po wymieszaniu wybuchną, tworząc coś wyraźnie współczesnego i równocześnie zakorzenionego w tradycji. Artysta jest przede wszystkim malarzem i grafikiem, ale także rzemieślnikiem z kunsztownym talentem technicznym i rysunkowym. Jego duże, panoramiczne kompozycje sugerują wizję świata świadomego swojego dziedzictwa technicznego i kulturowego. Skupiają w warstwie narracyjnej zarówno głębokie doświadczenia osobiste jak i historyczne wydarzenia kraju. W ten sposób – poprzez ponowne wykorzystanie tradycyjnej estetyki zachodniej i wschodniej – Zhang zajmuje się wiecznie ewoluującą teraźniejszością chińskiego społeczeństwa, polityki, gospodarki i kultury
Tołstoj wypowiedział kiedyś słynne słowa, że gdy malujesz swą wieś, malujesz cały świat. Zhang Minjie, poprzez liczne obrazowania swojej „wsi”, przedstawia wnikliwą i uniwersalną wizję świata. Wizję o niekończących się dychotomiach wolności/ucisku, smutku/radości oraz życia lub śmierci, wyróżniającą jego niezwykły dorobek artystyczny przemawiający do nas z niezwykłą siłą.
Alicia Candiani
koniec
27 stycznia 2017
Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha”
Kraków ul. Konopnickiej 26
tel. 122672703
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Od: 2017-01-20
Do: 2017-05-21
Manggha, Kraków, Konopnickej 26

Najnowsze

16. Artystyczna Podróż Hestii w Warszawie
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

27 VI 2017

Artystyczna Podróż Hestii | wystawa prac finalistów 16. edycji konkursu | 27.06 – 09.07.2017 | wernisaż 27 czerwca 2017 (wtorek), 19:00

więcej »
Obserwacja na odległość, 2017, wideo, 11 części, 51 min, reżyseria: Miri Segal, produkcja: Program Magisterski na Wydziale Sztuki Hamidrasha Beit Berl College, część 11: Bezalel Ben Chaim, Chana Manhaimer, Sondaż satysfakcji

Polska ↔ Izrael w Krakowie
Mocak

26 VI 2017

Polska ↔ Izrael | Miejsce: Galeria Re | Data wystawy: 30.06.2017 – 24.09.2017 | Wernisaż: 29.06.2017 godz. 18 | Artyści: Anton Avramov, Guy Aon, Shulamit Bialy, Bezalel Ben Chaim, Ronit Citri, Alina Dekel, Karin Dolin, Nurit Gal, Carmit Hassine, Sima Kirschner, Gadi Kozich, Chana Manhaimer, Lilah Markman, Roni Oren, Jacqueline Pearl, Avner Pinchover, Moshe Roas, Dafna Talmon | Kuratorzy: Agnieszka Sachar, Maayan Sheleff | Współpraca: Miri Segal

więcej »
Aleksandra Śmigielska z cyklu „Ona w kwiatach”

Dotknąć we Wrocławiu
Muzeum Współczesne Wrocław

25 VI 2017

DOTKNĄĆ. ALEKSANDRA ŚMIGIELSKA | 30.6.17–7.8.17 | Wernisaż: 30.6.17 (piątek), godz. 18.00, przestrzeń wokół windy na poziomie 1, wstęp bezpłatny

więcej »

Polecamy

Symetria asymetryczna, cz. 63

Symetria asymetryczna:

Symetria asymetryczna, cz. 63
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 62
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 61
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 60
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 59
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 58
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 57
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 56
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 55
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 54
— Adam Kordaś

Zobacz też

Tegoż autora

Manggha
— Sploty ducha, wzory codzienności w Krakowie

Manggha
— Kaligrafia japońska w Krakowie

Manggha
— Turboprorok w Krakowie

Manggha
— Obrazy patrzące w Krakowie

Manggha
— Szkoda wyrzucić w Krakowie

Manggha
— Kachō – ga w Krakowie

Manggha
— Wprost 1966–1986 w Krakowie

Manggha
— Małe światy w Krakowie

Manggha
— Lalki. Oblicza japońskiej tradycji w Krakowie

Manggha
— Andrzej Wajda. Szkicownik w Krakowie

Wkrótce

zobacz na mapie »

W trakcie (wybrane)

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.