Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 listopada 2017
w Esensji w Esensjopedii

Schron bojowy we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
JOANNA PAWLIK FEAT.: KAMIL KURZAWA, DANIEL STACHOWSKI. SCHRON BOJOWY | 19.5.17–5.6.17 | Wernisaż: 19.5.17 (piątek), godz. 18.00, poziom 0, wstęp bezpłatny
Joanna Pawlik, Bez tytułu (dywan), 2016, fotografia, 50×70 cm
Joanna Pawlik, Bez tytułu (dywan), 2016, fotografia, 50×70 cm
Bezpieczeństwo jest podstawową potrzebą człowieka. To fundament rozwoju, kolejnego zasadniczego wymiaru naszego istnienia. Stan dający stabilność i rękojmię jej utrzymania, przeciwieństwo chaosu. Bez niego niemożliwe jest myślenie o życiu bez lęku i naszym istnieniu w ogóle. Paradoksalnie, ma ono również cechę negatywną: niechęć do zmian, wynikającą z potrzeby porządkowania rzeczywistości w celu osiągnięcia stabilności. Nasza ludzka potrzeba bezpieczeństwa wynika więc z konieczności przeciwdziałania lękom i zagrożeniom. W odniesieniu do bezpieczeństwa indywidualnego nasze wyobrażenie o sine cura powstaje w oparciu o miejsca w pamięci związane z sytuacjami nacechowanymi sentymentem, emocjami, pięknem, miłością, wzruszeniem – to nasz fantazmat o stanie szczęśliwości, dobra, dostatku, swobody, ekspresji i doskonalenia się. Powstaje tu sprzeczność: bezpieczeństwo w pewnym stopniu wyklucza ryzyko, uniemożliwiając tym samym związane z poczuciem bezpieczeństwa pragnienie rozwoju – rozwój bez ryzyka zaistnieć bowiem nie może. Skrajnym przeciwieństwem bezpieczeństwa jest więc zagrożenie i lęk przed utratą tego, co dla nas najważniejsze: życia, szacunku, godności czy wszelakich dóbr.
Gdzie znajdują się więc nasze miejsca bezpieczne, jak radzimy sobie z zagrożeniami, i to zarówno w kontekście indywidualnym, jak i społecznym czy państwowym? W jaki sposób tworzymy wyobrażenia o tych stanach, czego od nich oczekujemy, gdzie je znajdujemy? Jak funkcjonują mechanizmy stworzone w celu zapewnienia nam podstaw bezpieczeństwa, czyli np. rodzina, państwo?
Joanna Pawlik, Fashion Ukraine, 2017, kolaż, 29,7×42 cm
Joanna Pawlik, Fashion Ukraine, 2017, kolaż, 29,7×42 cm
Schron bojowy Joanny Pawlik to opowieść dwubiegunowa. Z jednej strony artystka konsekwentnie podejmuje refleksję nad niepełnosprawnością i wykluczeniem. Dotyka niewidzialnych podziałów przebiegających tak w świecie sztuki, jak i w społeczeństwie. Bada granice pomiędzy profesjonalnymi i amatorskimi środkami wypowiedzi artystycznej, stawia pytania o możliwość ich współistnienia i rezonowania w procesie twórczym [fragment tekstu A. Żechowskiej]. Zapraszając do udziału w tej problemowej wystawie dwójkę wrocławskich artystów outsiderów: Kamila Kurzawę i Daniela Stachowskiego, Joanna Pawlik stawia na równi swoje prace z ich twórczością, redukując tym samym podziały pomiędzy przyjętą oficjalnie sztuką profesjonalną i sztuką wizjonerów z kręgu Outsider Art. Z drugiej strony zaś komentuje i reaguje na zagrożenia i zło, coraz częściej i mocniej dochodzące współcześnie do głosu. Bezpieczeństwo i stan zagrożenia mają tu więc dwie twarze: równolegle próbujemy uchwycić i zlokalizować momenty i przestrzenie bezpieczeństwa, które artyści-outsiderzy znajdują poprzez sztukę i w sztuce oraz rozwinąć myśl o obecnych lękach, wynikających z konkretnych zdarzeń na scenie Europy i świata.
Centrum narracji stanowią dwie prace. Przejmujący film Tren rejestruje młodą, niewidomą kobietę śpiewającą fragment III Symfonii Góreckiego – lament matki nad śmiercią syna poległego w powstaniu śląskim. Minimalizm, wręcz kontemplacyjny charakter trzeciej części Symfonii, lamentacja brzmiąca jak spokojna kołysanka, zderzają się z ogromnym ładunkiem emocjonalnym utworu, bólem matki po stracie dziecka. Dorota Wach wykonuje lament a capella, stojąc samotnie w wielkiej, ciemnej, opustoszałej sali, co potęguje dramat i smutek tej żałoby. Joanna Pawlik wydobywa jej twarz delikatnym światłem, które rysuje niewidzące oczy, wpatrzone w miejsca dla nas niedostępne.
Daniel Stachowski, Polski Schron Bojowy, 2015, obiekt, 15,5×10×10 cm
Daniel Stachowski, Polski Schron Bojowy, 2015, obiekt, 15,5×10×10 cm
Schron bojowy. Linia środkowej Odry to obiekt Daniela Stachowskiego i jego przeskalowane odwzorowanie, realny schron, w którym każdy, kto poczuje taką potrzebę, może się ukryć, zniknąć. Jest to jedna z wielu prac artysty, zafascynowanego zespołem ponad 600 schronów bojowych, zbudowanych w latach 1928–1939 wzdłuż lewego brzegu Odry od Wrocławia do Krosna Odrzańskiego, określanych Linią (pozycją) środkowej Odry. Umocnienia te stanowiły główną linię obrony III Rzeszy przed atakiem ze wschodu i miały zabezpieczyć tereny Dolnego Śląska.
Rozwinięciem wątku zagrożenia i metod radzenia sobie z nim są prace Kamila Kurzawy: Zeszyty oraz animacje z serii TWSE (The Weirdest Show Ever). Zeszyty, a tak naprawdę obiekty zeszytowe nawiązujące do formy komiksowej, to zbiory multiplikacji oraz wielu form ewolucji superbohaterów: komórczaków, wodzów, władców pojazdów, wojowników. Każda postać zostaje dokładnie przeanalizowana, artysta spisuje wszystkie jej predyspozycje, wielkość, możliwości i rodzaj rozwoju, koloru, zbroi, mocy, a parametry te stanowią serce „karty” postaci, do której doklejane są wizualizacje, rysunki jej kolejnych metamorfoz. Po rozłożeniu każda postać osiąga wielkość do 1,5 metra swoich „właściwości”, co sprawia, że cały zeszyt staje się niesamowitym, żywym organizmem. Metoda pracy nad Zeszytami jest terapią, pewnego rodzaju transem, w którym poprzez multiplikację artysta oswaja swoje lęki i czuje się bezpiecznie w otoczeniu silnych wojowników. W animacjach Kamil Kurzawa reżyseruje fantastyczne misje bohaterów, tym razem postaci zapożyczonych z seriali, komiksów, mangi: minotaurów, królów, obrońców, najeźdźców. Odnajdujemy tam postacie z Power Rangers, Gwiezdnych Wojen, Dragon Ball, Baldur’s Gate, czy Szaman King. Momentami akcja przenosi się z przestrzeni fantasy do rzeczywistego Wrocławia.
Kamil Kurzawa, Zeszyty, 2015–2016, A4+
Kamil Kurzawa, Zeszyty, 2015–2016, A4+
W filmie The Ride of Your Life Joanna Pawlik rysuje trójpodział podstawy bytu ludzkiego: potrzeby bezpieczeństwa, mechanizmów pomocnych w jego utrzymaniu i (niestety) jego kruchość połączoną z ryzykiem i realnym zagrożeniem. Brutalnie odczarowuje też i zrywa kliszę z utrwalonych pop-obrazków życia luksusowego, wskazując nam na istniejący pod nimi (lub obok) realny, bezwzględny i nieludzki wymiar: świat rzeczywisty. W kolorowe strony reklam ekskluzywnych wakacji na Malcie (gdzie realizowane były zdjęcia do filmu) wdziera się nagle fotografia łodzi z ludźmi walczącymi o przetrwanie. Cała praca jest kontemplacyjna, pełna smutku i bezsilności.
Agnieszka Chodysz-Foryś
Większość prac prezentowanych na wystawie powstało specjalnie na tę okazję lub będzie to ich pierwsza publiczna odsłona.
Składamy szczególne podziękowania Małgorzacie Rel i Marcie Hajdrych ze Stowarzyszenia Ostoja we Wrocławiu oraz Dorocie Wach i Małgorzacie Kafarze ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących w Krakowie.
kuratorka: Joanna Pawlik
współpraca kuratorska: Agnieszka Chodysz-Foryś
organizatorzy: Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego, Muzeum Współczesne Wrocław
mecenat: Marszałek Województwa Dolnośląskiego
projekt dofinansowany ze środków Samorządu Województwa Dolnośląskiego
koniec
8 maja 2017
Muzeum Współczesne Wrocław
53-681 Wrocław, Plac Strzegomski 2a
tel. 71 356 42 50
Czynne: Po 10–18; Wt zamknięte; Śr–Ni 12–20
Wstęp: normalny: 10 zł, ulgowy: 5 zł, rodzinny: 15 zł, grupowy: 7 zł (min. 15 osób); dzieci do lat 6 wstęp wolny; w czwartki wstęp bezpłatny
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Bufet pod Kombinatem w Krakowie
Dzieje Nowej Huty

19 XI 2017

Bufet pod Kombinatem | Swoista podróż do życia codziennego nowohucian przez pryzmat lokali gastronomicznych | Wystawę można oglądać od 26 października 2017 do 8 kwietnia 2018 roku.

więcej »
fot. Jolanta Marcolla, Światło, 1981

Własny pokój w Zielonej Górze
BWA Zielona Góra

18 XI 2017

Jolanta Marcolla – Własny pokój | Otwarcie wystawy 24.11 godz. 19:00 | godz. 19:30 pokaz filmów Arton Review. Wokół Formy Filmowej | Barbara Kozłowska / Paweł Kwiek / Jolanta Marcolla / Agnieszka Lasota / Laura Pawela / Amanda Wieczorek | Po pokazie zapraszamy na panel z udziałem Jolanty Marcolli | Wystawa czynna do 17.12.2017.

więcej »
Zdjęcie promujące wydarzenie: Sofi Żezmer Terra Incognita /Snapshots – dzięki uprzejmości Marta Shefter Gallery

Looking Glass w Orońsku
Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

17 XI 2017

Sofi Żezmer LOOKING GLASS | Otwarcie wystawy w sobotę, 18 listopada 2017 roku, o godz. 14.00 w Galerii „Oranżeria” | Wystawa czynna do 7 stycznia 2018 roku | Kurator: Leszek Golec

więcej »

Polecamy

Symetria asymetryczna, cz. 67

Symetria asymetryczna:

Symetria asymetryczna, cz. 67
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 66
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 65
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 64
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 63
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 62
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 61
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 60
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 59
— Adam Kordaś

Symetria asymetryczna, cz. 58
— Adam Kordaś

Zobacz też

Tegoż autora

Muzeum Współczesne Wrocław
— Miesięcznik „Fotografia” 1953–1974 we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Wrocław konkretny

Muzeum Współczesne Wrocław
— Kości, chmury, molekuły we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— I don’t want to grow up we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Zablokowane we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Zuchwałość i Młodość we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Ekologia miasta we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Dotknąć we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Sztama we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Kyōgi Karuta we Wrocławiu

Wkrótce

zobacz na mapie »

W trakcie (wybrane)

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.