Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 kwietnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Futro

Tomasz Drozdowicz
‹Futro›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułFutro
Dystrybutor SPI
Data premiery25 kwietnia 2008
ReżyseriaTomasz Drozdowicz
ZdjęciaDamian Pietrasik
Scenariusz
ObsadaTeresa Budzisz-Krzyżanowska, Witold Dębicki, Roma Gąsiorowska, Dorota Segda, Agnieszka Wosińska, Michał Czernecki, Anna Romantowska, Karolina Gruszka, Grzegorz Damięcki, Henryk Talar, Magdalena Boczarska, Mieczysław Hryniewicz
MuzykaMarcin Oleś, Bartłomiej Oleś
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania105 min
Gatunekkomedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Pierwsza Komunia wnuka Henryka ma rozmach wesela, jednak staranny plan przyjęcia przepada wskutek poczynań pedantycznego szwagra, depresyjnej synowej i uzdolnionych pirotechnicznie dzieci. Na jaw wychodzą ponure sekrety, pokoje willi stają się polem bitwy a wierne dotąd przedmioty odmawiają posłuszeństwa. Miary nieszczęścia dopełnia wizyta katechetki...
Teksty w Esensji
Filmy – Publicystyka      

Utwory powiązane
Filmy      


Tetrycy o filmie [4.00]

PD – Piotr Dobry [3]
Dlaczego po prostu nie „Komunia”? Ten film mógłby być przecież obok (mimo wszystko dużo lepszego) „Wesela” Smarzowskiego i niewymyślonych jeszcze „Chrzcin” Jakkolwiekskiego częścią tryptyku zatytułowanego „Rodzinne uroczystości”. Czyli kolejnym rozdziałem katalogu dawno już wytartych stereotypów, przaśnych i kwaśnych żarcików i komunałów rodem z „Plebanii”. Co z tym polskim kinem? Obawiam się, że jutro też będzie „Futro”. I tak w kółko…

BZ – Beata Zatońska [5]
Komedia. Ci straszni polscy mieszczanie w krzywym zwierciadle satyry. Nowobogacka familia wyprawia wystawne przyjęcie komunijne dla ukochanego wnuka. Cel – zaimponować i zadziwić wszystkich wokół. Najpierw o zaletach. Szlachetny zamiar twórców, dobrze zarysowane postaci, ciekawe role Teresy Budzisz-Krzyżanowskiej i Doroty Segdy, jazzująca muzyka braci Olesiów. Teraz wady. Chwiejna konstrukcja fabularna, mało zabawne, czasem lekko żenujące żarty, gazetowa psychologiczna diagnoza rodzinnej traumy. I wybuchowy finał (dosłownie), który nieudolnie maskuje brak pomysłu na sensowne rozwiązanie namotanych wątków.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2021 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.