Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Miłość w czasach zarazy (Love in the Time of Cholera)

Mike Newell
‹Miłość w czasach zarazy›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMiłość w czasach zarazy
Tytuł oryginalnyLove in the Time of Cholera
Dystrybutor Monolith
Data premiery16 listopada 2007
ReżyseriaMike Newell
ZdjęciaAffonso Beato
Scenariusz
ObsadaJavier Bardem, Giovanna Mezzogiorno, Salvatore Basile, Benjamin Bratt, Hector Elizondo, Laura Harring, John Leguizamo, Fernanda Montenegro, Catalina Sandino Moreno, Liev Schreiber, Ana Claudia Talancón, Unax Ugalde
MuzykaAntonio Pinto
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiUSA
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Florentino Ariza, poeta i nieśmiały urzędnik pocztowy obsługujący telegraf, odkrywa miłość swego życia, gdy widzi Ferminę Dazę w oknie willi jej ojca. Serią namiętnych listów, w których wyznaje swą miłość rozpala uczucie w sercu dziewczyny, jednak jej ojciec dostaje furii i poprzysięga sobie, że nigdy nie pozwoli córce na związek z tak marnym kandydatem.
Utwory powiązane
Filmy (6)       [rozwiń]






Tetrycy o filmie [2.67]

PD – Piotr Dobry [2]
Do cholery niepodobne.

MW – Michał Walkiewicz [3]
A niech mnie kule biją! Beato, mój miernik „zgodności” z cudzą notką osiągnął właśnie 100%. Bardem przez pierwszą połowę filmu wygląda jak niepełnosprawny, a przez drugą – jak sprzedawca różdżek z Harry’ego Pottera. Denny syf.

BZ – Beata Zatońska [3]
Gabriel Garcia Marquez to jeden z tej niewielkiej grupy pisarzy „błogosławionych” darem kreowania światów osobnych, autonomicznych, które istnieją równolegle z naszym. Trzeba mieć dar porównywalny, by z jego powieści zrobić dobry film. Mike Newell, reżyser m.in. „Czterech wesel i pogrzebu”, zrobił z powieści kolumbijskiego noblisty kolorową szmirę z pretensjonalnymi piosenkami Shakiry. Melodramat to podobny do seryjnej produkcji filmowej konfekcji „dla pań” – jak określają tę kategorię pracownicy wypożyczalni płyt DVD. Z pełnych życia postaci powieści Marqueza zrobiono papierowe kukiełki. Specyfika realizmu magicznego wyparowała gdzieś bezpowrotnie. To nie adaptacja powieści, a nieudolna ilustracja wybranych fragmentów.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2021 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.