Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 sierpnia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Jeszcze dalej niż Północ (Bienvenue chez les Ch'tis)

Dany Boon
‹Jeszcze dalej niż Północ›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułJeszcze dalej niż Północ
Tytuł oryginalnyBienvenue chez les Ch'tis
Dystrybutor Hagi
Data premiery6 czerwca 2008
ReżyseriaDany Boon
ZdjęciaPierre Aïm
Scenariusz
ObsadaKad Merad, Dany Boon, Zoé Félix, Stéphane Freiss, Lorenzo Ausilia-Foret
MuzykaPhilippe Rombi
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania106 min
WWW
Gatunekkomedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Philippe Abrams, szef urzędu pocztowego w Prowansji, dostaje nakaz przeniesienia się do Bergues, małego miasteczka położonego na zimnej i deszczowej północy Francji. Philippe jedzie sam, rodzina zostaje w Prowansji. Ku jego wielkiemu zaskoczeniu, miasteczko okazuje się urokliwe, a mieszkańcy – gościnni i sympatyczni. Znajduje nawet przyjaciela – to listonosz rozdarty pomiędzy wymaganiami zaborczej matki a miłością koleżanki z pracy.
Teksty w Esensji
Filmy – Recenzje      

Filmy – Publicystyka      

Utwory powiązane
Filmy      





Tetrycy o filmie [7.00]

PD – Piotr Dobry [8]
To przeciwległy biegun „Frontière(s)”. Tam gdzie Gens w estetyce gorno podsyca wewnątrzfrancuskie animozje, Boon w sposób pogodny i bezpretensjonalny namawia do porozumienia ponad podziałami. Co prawda ta pożyteczna opowieść o burzeniu stereotypów sama niekiedy popada w stereotypy, ale nawet wtedy nie traci nic ze swej ujmującej lekkości. Nie śmiałem się tak na francuskiej komedii od czasu któregoś z „Żandarmów”, a i łezkę czy dwie, bez wstydu przyznaję, uroniłem. Chapeau bas!

WO – Wojciech Orliński [6]
Mam ten problem z francuskimi farsami, że zawsze drażni mnie ich nieżyciowość. Bardzo mnie rozbawiła jednak z kolei ultrafarsowa sekwencja, w której bohaterowie drugoplanowi celowo realizują spektaktl stereotypów na swój temat – to już bomba („kto to? „to górnicy"…).

KW – Konrad Wągrowski [6]
Bardzo przewidywalne, ale w sumie sympatyczne. Co ciekawe, pierwsza połowa dużo zabawniejsza od drugiej, w lepszym tempie i z lepszymi gagami – chyba twórcom pod koniec filmu po prostu zabrakło dobrych pomysłów. Szkoda, ale i tak muszę przyznać, że wśród komedii francuskich z ostatnich lat, to bardzo pozytywny wyjątek – brak przerysowań, humor uniwersalny (poza żartami językowymi, ale tu można się jakoś dostosować i domyślać), garść naprawdę zabawnych dowcipów i sympatyczni bohaterowie. Można obejrzeć.

BZ – Beata Zatońska [8]
Komedia powinna być śmieszna. Wiadomo, to truizm, ale nie zawsze ta sztuka filmowcom się udaje. Tutaj Francuzi wyrobili 150%. Pomysł może nienowy, ale bardzo nośny i na komedię wymarzony, czyli – co wynika z wiary w stereotypy? Oto Francuz z południa zostaje zesłany przez pracodawcę na północ Francji, w okolice Calais, do Bergues. Wieść niesie, że jest tam zimno, ciemno, ludzie są dziwni, nie można ich zrozumieć, a jedzenie mają tak paskudne, że nie jedzą, tylko wódę piją. Okazuje się oczywiście, że nie taki diabeł straszny. Historia zabawna, ciepła, na duchu podnosząca i świetnie zagrana. Ch’ti, bo tak nazywają się autochtoni z Bergues, mówią dziwnym dla Francuzów dialektem – świetnie udało się oddać ich językowe „zakrętasy” tłumaczce. Dobra zabawa gwarantowana.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2022 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.