Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 lutego 2020
w Esensji w Esensjopedii

Brzydka prawda (The Ugly Truth)

Robert Luketic
‹Brzydka prawda›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBrzydka prawda
Tytuł oryginalnyThe Ugly Truth
Dystrybutor UIP
Data premiery4 września 2009
ReżyseriaRobert Luketic
ZdjęciaRussell Carpenter
Scenariusz
ObsadaGerard Butler, Katherine Heigl, Eric Winter, Bree Turner, Nick Searcy, Cheryl Hines, Bonnie Somerville, Kevin Connolly, Craig Ferguson
MuzykaAaron Zigman
Rok produkcji2009
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania96 min
WWW
Gatunekkomedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Stojąca przed romantycznymi wyzwaniami producentka porannego programu zostaje wplątana przez swojego szowinistycznego korespondenta, w serię oburzających eksperymentów. Mężczyzna chce udowodnić swoje teorie na temat związków i pomóc jej odnaleźć miłość. Jego błyskotliwe sztuczki prowadzą jednak do nieoczekiwanych efektów.
Teksty w Esensji
Filmy – Wieści      

Utwory powiązane
Filmy      






Tetrycy o filmie [3.75]

PD – Piotr Dobry [4]
Niewiarygodne, że ten film podpisały trzy kobiety – z dziką satysfakcją wyznaje się tu kult macho, a bohaterów uwstecznia mentalnie do czasów starych komedii o wojnie płci z Katharine Hepburn i Spencerem Tracym. Trochę apatowszczyzny w dialogach w niczym nie pomaga, bo to jak z kurwikami w oczach posłanki Beger – drobny akcent komiczny nie przesłoni na wskroś prawicowego obrazu całości.

UL – Urszula Lipińska [3]
Cokolwiek nie powiedzieć o „Brzydkiej prawdzie” z pewnością będzie pasowało do „Narzeczonego mimo woli”, „Przypadkowego męża” i setek innych komedii romantycznych. Szkoda, że filmowy „Seks z wielkim mieście” nie wywołał takiej małej rewolucji jak jego serialowy odpowiednik. Chyba tylko w filmie Michaela Patricka Kinga istniał potencjał na zwrot akcji w nurcie komedii romantycznych, podobny do tego, jaki w kinie sensacyjnym uczyniła „Tożsamość Jasona Bourne’a”. Mogliśmy wreszcie oglądać błyskotliwe, zdecydowane bohaterki doświadczające blasków i cieni życia w pojedynkę. A tak jesteśmy skazani na coraz bardziej konserwatywne filmy o nudnych perfekcjonistkach wierzących, że najlepiej żyć pracą, wracać do kota, na randkę chodzić z formularzem wymagań a odpowiednio szalony narzeczony wcześniej czy później spadnie z nieba.

MO – Michał Oleszczyk [4]
Lekko spasiony Gerard Butler jako mesjasz szowinizmu: trochę taki Tom Cruise z „Magnolii”, ale inteligentniejszy i bardziej przenikliwy (potrafi w minutę trafnie zdiagnozować kulejący związek). Seksowna Katherine Heigl ładnie udaje, że nie spała z nikim od 11 miesięcy – ale film zostaje pogrzebany pod warstwami sitkomowego humoru i cierpi na całkowity brak inwencji sytuacyjnej. Prawda o współczesnej komedii romantycznej coraz to brzydsza, niestety.

MW – Michał Walkiewicz [4]
Spasiony Leonidas podrywa nadpobudliwą psychoruchowo Heigl. Dżołki czerstwe, intryga takoż, drugi plan jak wyżej. Wyłącznie dla miłośników kom-romowej konfekcji.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2020 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.