Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 9 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Pod słońcem Toskanii (Under the Tuscan Sun)

Audrey Wells
‹Pod słońcem Toskanii›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPod słońcem Toskanii
Tytuł oryginalnyUnder the Tuscan Sun
Dystrybutor Forum Film
Data premiery5 grudnia 2003
ReżyseriaAudrey Wells
ZdjęciaGeoffrey Simpson
Scenariusz
ObsadaDiane Lane, Sandra Oh, Raoul Bova
MuzykaChristophe Beck
Rok produkcji2003
Kraj produkcjiUSA, Włochy
Czas trwania113 min
WWW
Gatunekobyczajowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Zbliżająca się do czterdziestki pisarka z San Francisco - Frances Mayes (Diane Lane), przeżywa kryzys twórczy i osobisty. Po rozwodzie nie może wrócić do psychicznej równowagi, brak jej też pisarskiej inwencji. Popada w głęboką depresję. Najlepsza przyjaciółka Frances, Patti (Sandra Oh), doradza jej wyjazd do Toskanii.Tam niespodziewanie kupuje piękną willę Bramasole, położoną w malowniczej okolicy. Wynajmuje też polskich robotników, którzy odnowią jej dom oraz staną się wkrótce jej najbliższymi i oddanymi przyjaciółmi. I w końcu... zakochuje się.
Kiedy pierwszy raz go spotkała, Marcello (Raoul Bova) zauroczył ją swoim poczuciem humoru. "Wy, Amerykanki, macie błędne pojęcie o Włochach" - stwierdził zaczepnie. Ona, pół żartem, pół serio, zaproponowała mu wspólną noc. "My, Włosi, spodziewamy się po was, Amerykankach, właśnie takich propozycji" - odpowiedział jej z uśmiechem.
Frances zaczyna powoli myśleć o nowym związku, na jej drodze piętrzą się jednak liczne przeszkody...
Inne wydania



Tetrycy o filmie [6.00]

PD – Piotr Dobry [5]
Może ulegam w tym momencie stereotypom, ale wydaje mi się, że jest to kino z premedytacją skrojone pod gospodynie domowe. Słodka i kiczowata pocztówka z Włoch dla kobiet w wieku średnim, marzących podczas prasowania koszul o muskularnym, opalonym torsie jakiegoś Fabio. I dobrze, im też się coś od życia należy.

KW – Konrad Wągrowski [7]
Nie jest to oczywiście żdane wielkie kino, ale film to ciepły, pozytywny, spokojny, podnoszący na duchu - a takiemu kinu też kibicujemy. Na pewno idealny seans do wybrania się do kina we dwoje, a powinien dostać od polskiego rządu jakąś specjalną nagrodę za zmianę obiegowego wizerunku Polaka. I za ten właśnie przesympatyczny wizerunek daję jeszcze punkcik ekstra.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2021 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.