Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 7 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Niewinna (The Other Man)

Richard Eyre
‹Niewinna›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNiewinna
Tytuł oryginalnyThe Other Man
Dystrybutor Best Film
Data premiery3 września 2010
ReżyseriaRichard Eyre
ZdjęciaHaris Zambarloukos
Scenariusz
ObsadaLiam Neeson, Antonio Banderas, Laura Linney, Romola Garai, Amanda Drew
MuzykaStephen Warbeck
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiUSA, Wielka Brytania
Czas trwania88 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Peter i Lisa są małżeństwem od ponad dwudziestu lat. Ich świat wydaje się być poukładany: Peter jest odnoszącym sukcesy biznesmenem, a Lisa cenioną projektantką butów. Pewnego dnia Lisa znika. Peter jest załamany. Jednak rozpacz zmienia się w furię, gdy w komputerze żony znajduje jej intymne zdjęcia z innym mężczyzną. Ten sam człowiek - Ralph od lat wysyła Lisie e-maile. Zdruzgotany Peter podejmuje desperacką próbę zmierzenia się z przeszłością żony. Planuje poznać Ralpha i go zabić.
Teksty w Esensji
Filmy – Recenzje      
Krzysztof Czapiga ‹Notatki o skandalu›

Utwory powiązane
Filmy      



Tetrycy o filmie [4.00]

PD – Piotr Dobry [5]
Richard Eyre znowu utwierdza nas w przekonaniu, że angielska flegma to nie mit. Kolejny raz, po „Iris” i „Notatkach o skandalu”, adaptuje utwór literacki w tak przeraźliwie niefilmowy, statyczny i pozbawiony polotu sposób, że lepszy efekt uzyskałby, decydując się na słuchowisko radiowe. Co prawda nie widzielibyśmy wówczas Laury Linney nago, ale chyba jakoś byśmy to przeżyli, mhm?

BH – Błażej Hrapkowicz [3]
Szachowy pojedynek jako sposób przedstawienia konfliktu to zręczna metafora literacka, pozwalająca na szczegółowy opis antagonistów. W kinie jednak nie sprawdza się w ogóle, chyba że umie się sfilmować statyczną grę jak Scorsese bilard w „Kolorze pieniędzy”. Z tego powodu potencjalnie najciekawsza scena między mężem i kochankiem jego żony jest w filmie Eyre’a nudna jak flaki z olejem. To zresztą problem całego filmu – opowiadanie Schlinka nie zostało zaadaptowane, lecz przeniesione na ekran. Literacka narracja ugina się pod ciężarem retrospekcji, z obszernych zasobów filmowego języka wykorzystując jeno słowo. Osoby dramatu pozostają blade i niedookreślone, czemu nie potrafią zaradzić nawet aktorzy tej klasy, co Neeson, Linney i Banderas. Płaski i niemiłosiernie rozwlekły film.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2021 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.