Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 2 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Weronika postanawia umrzeć (Veronika Decides to Die)

Emily Young
‹Weronika postanawia umrzeć›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWeronika postanawia umrzeć
Tytuł oryginalnyVeronika Decides to Die
Dystrybutor Vision
Data premiery2 października 2009
ReżyseriaEmily Young
ZdjęciaSeamus Tierney
Scenariusz
ObsadaSarah Michelle Gellar, Jonathan Tucker, David Thewlis, Melissa Leo, Erika Christensen, Florencia Lozano, Barbara Sukowa, Adrian Martinez
MuzykaMurray Gold
Rok produkcji2009
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania103 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Weronika jest młoda kobietą, która z pozoru wiedzie idealne życie. Jednak w jej własnych oczach wydaje się ono mdłe i dlatego, bez wyraźnego powodu, Weronika postanawia odebrać sobie życie. Kiedy odzyskuje przytomność w szpitalu psychiatrycznym, lekarze oznajmiają jej, że zostało jej zaledwie kilka dni życia. Paradoksalnie ta wiadomość budzi w niej głód poznania, emocje oraz wolę życia, jakich nigdy wcześniej nie doznała.
Teksty w Esensji
Filmy – Wieści      


Tetrycy o filmie [5.67]

PD – Piotr Dobry [6]
Lepsze niż się spodziewałem. Buffy jest o dziwo wiarygodna w roli Weroniki, a Jonathan Tucker wreszcie zmężniał. Oczywiście Emily Young tylko w miarę sprawnie sprzedaje banały, ale przynajmniej robi to bez egzaltacji książkowego pierwowzoru.

UL – Urszula Lipińska [5]
Wiele o tym filmie mówi fakt, że najlepiej wypada w nim Sarah Michelle Gellar z ponurą miną szczerze zniechęconej do życia dziewczyny. W dialogach bohaterowie wymieniają się wyłącznie prawdami oświeconymi, w czynach porywają się jedynie na podniosłe działania o niebywałej roli dla ich życia. Coehlo powinien być z tego filmu dumny. Emily Young z nabożnością szóstkowej uczennicy spija z kart jego książki każde słowo.

MO – Michał Oleszczyk [6]
Nie czytałem książek Paolo Coehlo; wiem tylko, że wypada na nie pluć. Po obejrzeniu filmu domyślam się, że dzieje się tak przez wzgląd na ich deklaratywny ton – co drugi dialog brzmi jak maksyma z „Aforyzmów na każdy dzień”. Ale mnie deklaratywność nigdy nie przeszkadzała (z tego, co wiem, nie przeszkadza też miłośnikom Eisensteina) – więc ośmieliłem się ów film polubić. Zaleta główna: zacięta, pozbawiona słodyczy twarz Gellar. Gra z powagą i przezwycięża materiał literacki. Film jest porażką, ale trochę da się z tego płonącego domu wynieść dla siebie.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2022 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.