Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 29 listopada 2021
w Esensji w Esensjopedii

Za drzwiami sypialni (In the Bedroom)

Todd Field
‹Za drzwiami sypialni›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZa drzwiami sypialni
Tytuł oryginalnyIn the Bedroom
Dystrybutor Best Film
Data premiery20 września 2002
ReżyseriaTodd Field
ZdjęciaAntonio Calvache
Scenariusz
ObsadaTom Wilkinson, Marisa Tomei, Veronica Cartwright, Sissy Spacek, Nick Stahl
MuzykaThomas Newman
Rok produkcji2001
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania130 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Upalne lato w małym miasteczku w stanie Maine, na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych. Frank (Nick Stahl), student architektury, wraca do rodzinnego domu na wakacje i nawiązuje romans ze starszą od siebie kobietą z sąsiedztwa (Marisa Tomei), matką dwojga dzieci, pozostającą w separacji z mężem. Ojciec Franka (Tom Wilkinson) jest nawet trochę dumny, że syn tak odważnie wkracza w dorosłość. Natomiast matka (Sissy Spacek) patrzy na jego związek z trudno skrywaną niechęcią, uważa go za błąd młodości i obawia się przykrych następstw.
Teksty w Esensji
Filmy – Recenzje      
Konrad Wągrowski ‹Studium rozpaczy›

Utwory powiązane
Filmy      


Tetrycy o filmie [7.50]

KS – Kamila Sławińska [8]
Rzadko zdarza nam się oglądać w kinie konflikt jakby żywcem wyjęty z antycznego dramatu, a przy tym równie przejmująco zaprezentowany. Smutny to film i gorzki, ale po stokroć wart każdej chwili, którą mu się poświęci. Ilekroć myślę o dziele Todda Fielda (a zdarza mi się to zastanawiająco często), tym bardziej żałuję, że Tom Wilkinson i Sissy Spacek, których rewelacyjna gra jest głównym atutem ‘In the Bedroom’, nie mieli szans zostać zwycięzcami w zeszłorocznym oscarowym wyścigu. Film – kameralne, a jednak niezwykle dramatyczne studium rozpaczy i bezradności w obliczu ogromnej straty – nie spodoba się pewnie miłośnikom rozmachu, szerokich planów i wystudiowanej oprawy plastycznej. Oszczędny niemal do bólu, niewiele oferuje poza fenomenalnym studium postaci: jednak intensywność emocji jest tak przemożna, że tego filmu nie sposób zapomnieć, a dwie godziny spędzone przed ekranem mijają jak kwadrans.

KW – Konrad Wągrowski [7]
Historia w tym filmie jest prosta, co zwraca uwagę, to sposób jej opowiedzenia. Wszystko w powolnych scenach, prawie bez oprawy muzycznej (poza muzyką wynikającą z fabuły filmu, w interesujący sposób go ilustrującą), ukazujących głównie uczucia pojawiające się na twarzach aktorów. Aktorzy muszą być tu znakomici - i są. Po obejrzeniu roli Sissy Spacek, człowiek zastanawia się nad sensownością tegorocznego Oscara dla Halle Berry. Absolutną rewelacją jest dla mnie jedyna naprawdę ostra i szczera rozmowa między Spacek i Wilkinsonem - bardzo, bardzo prawdziwa. Zdaje sobie, że ten opis nie jest dla wielu zbyt zachęcający - bo i nie powinien być, gdyż wielu widzów ten film naprawdę zmęczy, a nawet znudzi. W jakimś stopniu żałuję, że potencjału reżysera i aktorów nie wykorzystano do bardziej złożonej historii.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2021 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.