Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 14 kwietnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Kołysanka

Juliusz Machulski
‹Kołysanka›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKołysanka
Dystrybutor Monolith
Data premiery12 lutego 2010
ReżyseriaJuliusz Machulski
ZdjęciaArkadiusz Tomiak
Scenariusz
ObsadaRobert Więckiewicz, Małgorzata Buczkowska, Krzysztof Stelmaszyk, Katarzyna Kwiatkowska, Antoni Pawlicki, Ilona Ostrowska, Aleksandra Kisio, Ewa Ziętek, Krzysztof Kiersznowski, Maciej Marczewski, Jacek Koman, Izabela Dąbrowska, Przemysław Bluszcz, Marcin Sztabiński
MuzykaMichał Lorenc
Rok produkcji2010
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania95 min
Gatunekkomedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Pewnej nocy w tajemniczych okolicznościach ginie mieszkający samotnie na odludziu mężczyzna. Ślad po nim zaginął. W jego zagrodzie pojawia się rodzina Makarewiczów. Wszystkim ciekawskim pytającym o Romana odpowiadają, że wyjechał „za pracą”.
Teksty w Esensji
Filmy – Publicystyka      

Filmy – Wieści      

Utwory powiązane
Filmy (14)       [rozwiń]






Tetrycy o filmie [5.25]

UL – Urszula Lipińska [6]
„Kołysanka” nie jest dobrym filmem, a zaledwie obietnicą dobrego filmu. Najsłabiej wypada to, co zwykle u Machulskiego wypada najlepiej: zręczność opowiadania. Otóż zawiązanie akcji, punkt wyjścia, wstęp ledwie – jakkolwiek to nazwać – okazuje się także rozwinięciem i zakończeniem historii. Gdzieś w okolicach trzydziestej minuty zdajemy sobie sprawę, że punktu zwrotnego nikt nie przewidział w scenariuszu i uczuciu oszukania przez niedopracowanie trudno się nie dać. Szkoda, bo parę pomysłów i przedstawienie konfliktu pragnień i pokoleń w rodzinie wampirów wypadają wybornie. Ale, w górę serca, nie wszystko stracone. Osobne, gromkie brawa kieruję w stronę charakteryzatorów. Obsada bez wyjątku działa jak marzenie i miło popatrzeć wreszcie na twarze inne niż Kot, Szyc i Małaszyński. Więckiewicz potwierdza talent o możliwościach szerszych niż granie alkoholików, a Janusz Chabior chyba tą rolą wystrugał sobie aktorską szufladkę, bo dziadkiem-wampirem jest po prostu idealnym.

MO – Michał Oleszczyk [4]
Mój ulubiony polski reżyser bierze się za fatalny scenariusz, okrasza go steadicamowymi popisami jak z Miklósa Jancso, nie dokonuje żadnej selekcji scen dobrych i beznadziejnych… Trudno się dziwić, że po seansie zostaje frustracja i nie bardzo człowiek wie, co zrobić z tą pozytywną energią, jaką przyniósł na ekran, bo spodziewał się klasy „Konia trojańskiego” i „Kilera”… Najchętniej bym kogoś pogryzł.

MW – Michał Walkiewicz [4]
Nie ma tu jakiejś hiperżenady, jest po prostu nudno, czerstwo i bez polotu. Gdyby nie Małgorzata Buczkowska, którą mógłbym oglądać godzinami, poszedłbym spać jeszcze przed efektowną animowaną czołówką. Poza tym, co to za wampiry, które nie spijają swojej ambrozji prosto z otwartych tętnic? Równie dobrze mogłyby błyszczeć w słońcu jak diamenciki.

BZ – Beata Zatońska [7]
Sympatyczne w sumie i swojskie wampiry w bardzo zgrabnie zrobionym filmie. Bez fajerwerków niestety żadnych, ale za to ze świetnym Januszem Chabiorem w roli żarłocznego dziadka wampira bez zębów.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2021 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.