Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 9 grudnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Wenecja

Jan Jakub Kolski
‹Wenecja›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWenecja
Dystrybutor Vue Movie Distribution
Data premiery11 czerwca 2010
ReżyseriaJan Jakub Kolski
ZdjęciaArtur Reinhart
Scenariusz
ObsadaMagdalena Cielecka, Marcin Walewski, Agnieszka Grochowska, Grażyna Błęcka-Kolska, Julia Kijowska, Weronika Asińska, Hanna Kuźmińska, Mariusz Bonaszewski, Teresa Budzisz-Krzyżanowska, Julia Chatys, Eryk Lubos
MuzykaDariusz Górniok
Rok produkcji2010
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania110 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Film oparty na prozie wybitnego polskiego pisarza Włodzimierza Odojewskiego. Opowiada historię Marka, młodego chłopca, którego dzieciństwo przerywa wojna. Nie wkracza ona jednak na początku jako śmierć, ale konieczność ucieczki i zmiany planów. Nadejście wojny oznacza, że nie może zgodnie z rodzinną tradycją udać się z rodzicami w swoją pierwszą podróż do włoskiej Wenecji i musi wraz z matką zamieszkać na prowincji.
Teksty w Esensji
Filmy – Recenzje      
Patrycja Rojek ‹Wenecka utopia›


Filmy – Publicystyka      

Utwory powiązane
Filmy (11)       [rozwiń]






Tetrycy o filmie [5.33]

MO – Michał Oleszczyk [2]
Po Kolskim choćby potop – niestety. Scenariusz to brudnopis, sceny ułożone są w porządku przypadkowym, a nad tym wszystkim unosi się „poezja”, czyli wycinanki, buteleczki, włóczka i promienie słońca załamywane w szkiełku. Intelektualna zgroza, mówiąca nadętym językiem wytartych do cna symboli.

MW – Michał Walkiewicz [7]
Dlaczego „Wenecja”? Z dwóch powodów. Po pierwsze, po nędznych „Jasminum” oraz „Afonii i pszczołach” Kolski wrócił do formy. Po drugie, to jeden z niewielu objawów polskiej gorączki artystycznej, który bez wahania można nazwać filmem. Dobry scenariusz, reżyseria, gra aktorska, zdjęcia i muzyka – kojarzycie definicję?

BZ – Beata Zatońska [7]
Kolski czyta na swój sposób prozę Odojewskiego i bardzo pięknie ją ilustruje. Duża zasługa operatora Artura Reinharta, który wyczarował na ekranie zdjęcia jednocześnie magiczne i realistyczne. Jest tu ciekawie zarysowany dramat dojrzewającego bez miłości chłopca. Od dzieciństwa definitywnie odrywa go II wojna światowa. W posiadłości babki, gdzie panują klimaty jak z „Panien z Wilka”, Marek (bardzo dobry debiut filmowy Marka Walewskiego) spędza wojenne lata, powtarzając w chwilach załamania jak mantrę „nie chcę tu być”. Namiastką wolności jest zalana piwnica, w której razem z ciotkami i kuzynami wyczarowuje ukochaną, wyśnioną Wenecję.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2019 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.