Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 4 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Soul Kitchen

Fatih Akin
‹Soul Kitchen›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSoul Kitchen
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery7 stycznia 2011
ReżyseriaFatih Akin
ZdjęciaRainer Klausmann
Scenariusz
ObsadaAdam Bousdoukos, Moritz Bleibtreu, Birol Ünel, Anna Bederke, Pheline Roggan, Lukas Gregorowicz, Dorka Gryllus, Monica Bleibtreu, Cem Akin, Udo Kier
Rok produkcji2009
Kraj produkcjiNiemcy
Czas trwania99 min
WWW
Gatunekkomedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Zinos, właściciel podupadającej restauracji Soul Kitchen, zostaje nieoczekiwanie porzucony przez dziewczynę. Podłamany sercowym niepowodzeniem, zaniedbuje lokal, dając wolną rękę pracownikom. W restauracji zaczyna panować radosna anarchia. Kucharz gotuje to, co zawsze chciał gotować. DJ porywa ludzi do tańca między posiłkami, a awangardowi artyści urządzają performance za performance’em.
Teksty w Esensji
Filmy – Recenzje      

Filmy – Publicystyka      


Utwory powiązane
Filmy (7)       [rozwiń]






Tetrycy o filmie [6.00]

BH – Błażej Hrapkowicz [6]
Fatiha Akina markowy hymn na cześć alternatywy jest przyjemnie antysystemowy, wyreżyserowany w takt świetnej muzyki, udany w sensie gatunkowym (wzorcowa komedia z tańczącym i śpiewającym tłem). Ale to partytura zagrana nutka po nutce, odrobiona praca domowa, recytacja na akademii. Bez czaru, bez błysku.

UL – Urszula Lipińska [6]
W „Soul Kitchen” stosunek szarej rzeczywistości emigrantów do filmowej magii układa się nierównomiernie i jak zwykle u Akina to pierwsze brało górę, tak teraz to drugie dziarsko maszeruje przodem. Konwencja podaje problemy lekko by, broń Boże, nie pozwolić odczuć innego ich wymiaru niż komediowy. Braki „Soul Kitchen” nadrabia charyzmą. A w ostatecznym rozrachunku, Akin i tak wychodzi z tego pojedynku z komedią z tarczą. Szczęśliwie bowiem, nowego filmu nie sposób oddzielić od dotychczasowego dorobku reżysera. Jak Sibel, Cahit, Ali, Yeter czy Nejat, Zinos też szuka miejsca w którym mógłby zapuścić korzenie, w którym związałby się z obcymi ludźmi więzią iście rodzinną.

MO – Michał Oleszczyk [5]
Całkowicie poprawne kino Akina udowadnia, że pazury stępiły mu się przy waleniu „Głową w mur”. Najnowszy film jest poprawną komedią, której miejsce po wtorkowym dzienniku TV. Oczywiście, że da się w „Soul Kitchen” wpisać każdą kulturoznawczą teorię, jaka nam przyjdzie na myśl, ale to dla mnie dowód całkowitej przeciętności dzieła. Dobre kino wie, jak bronić się przed teorią.

AZ – Artur Zaborski [7]
Fatih Akin poczuł się w Niemczech u siebie. Wyluzował, włączył muzykę, otworzył knajpę. Nadal sympatyzuje z emigrantami różnych nacji, ale bez etykietki Innego. Po „Głową w mur”, czy „Na krańcu świata” oczekiwania wobec zasymilowanego w Niemczech, tureckiego reżysera wzrosły. Zapewne stąd pretensje o romans z kinem głównego nurtu (w Polsce film był wyświetlany nawet w Cinema City). Dla mnie film jest przyzwoitą porcją rozrywki, w której wyraźnie wybrzmiewają cechy twórczości Akina.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2022 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.