Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 2 kwietnia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Melancholia

Lars von Trier
‹Melancholia›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMelancholia
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery27 maja 2011
ReżyseriaLars von Trier
ZdjęciaManuel Alberto Claro
Scenariusz
ObsadaKirsten Dunst, Charlotte Gainsbourg, Kiefer Sutherland, Charlotte Rampling, John Hurt, Alexander Skarsgård, Stellan Skarsgård, Udo Kier
Rok produkcji2011
Kraj produkcjiDania, Francja
Gatunekakcja, dramat, SF
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Głównymi bohaterkami filmu są dwie siostry. Młodsza wychodzi właśnie za mąż, gdy okazuje się, że do Ziemi niebezpiecznie zbliża się inna planeta, grożąc końcem świata.
Teksty w Esensji
Filmy – Recenzje      

Filmy – Publicystyka (6)       [rozwiń]

Piotr Dobry, Łukasz Gręda, Mateusz Kowalski, Karol Kućmierz, Joanna Pienio, Patrycja Rojek, Konrad Wągrowski, Kamil Witek ‹Porażki i sukcesy A.D. 2011›

Łukasz Gręda, Karol Kućmierz, Klara Łabacz, Patrycja Rojek, Konrad Wągrowski, Zuzanna Witulska ‹Wszystkim marzy się koniec świata, czyli „Melancholia”›



Filmy – Wieści      



Utwory powiązane
Filmy (16)       [rozwiń]






Tetrycy o filmie [8.75]

DA – Darek Arest [9]
Nie znoszę filmów Von Triera. Ale „Melancholia” trafia mnie w czułe miejsce. Możliwe też, że jest filmem, w którym Trier jest najbardziej szczery i jest najbardziej sobą, który najlepiej łączy absolutne serio z kpiną z samego siebie. Jest tu trochę tak jakby ktoś uwięził nas w melodramacie z lat 30., którego tragiczne zakończenie znamy aż nazbyt dobrze. Nawet nie poczujecie, gdy planeta w Was uderzy.

BH – Błażej Hrapkowicz [9]
To ten rodzaj piękna, który obezwładnia – po seansie byłem oniemiały, nie mogłem wykrztusić słowa. Dotykające bardzo czułych punktów studium depresji, która funduje kilka prywatnych końców świata – wcale nie mniej druzgocących od tego w skali makro. Von Trier staje twarzą w twarz z ostatecznością i nie odwraca wzroku, tylko odważnie patrzy w jej otchłań. Być może najważniejszym – co z tego, że niezbyt odkrywczym – przesłaniem „Melancholii” jest to, że w starciu z nieuniknionym to sztuka jest naszym największym sprzymierzeńcem.

MO – Michał Oleszczyk [9]
Film nie tyle opowiada historię, co zanurza w tytułowy stan ducha. Najpiękniejsze wizualnie dzieło w dorobku von Triera, z Wagnerem odegranym dziewięciokrotnie w funkcji bombastycznej mantry, zbliża się do prawdziwej wielkości. Von Trier tworzy sztuczny, całkowicie wsobny świat, po czym nie tyle go imploduje (jak w „Dogville”) tylko doprowadza do eksplozji na miarę własnej gigantomanii. Delikatność i patos idą tu pod rękę – rzadkie osiągnięcie.

AZ – Artur Zaborski [8]
Wyjątkowo zgodnie z plakatową zapowiedzią, to był piękny koniec świata. Zarówno ten w skali mikro jak i makro. Dla Kirsten Dunst wszystkie nagrody aktorskie świata!

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2020 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.