Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 13 lipca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Spokojny Amerykanin (The Quiet American)

Phillip Noyce
‹Spokojny Amerykanin›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSpokojny Amerykanin
Tytuł oryginalnyThe Quiet American
Dystrybutor Vision
Data premiery28 marca 2003
ReżyseriaPhillip Noyce
ZdjęciaChristopher Doyle
Scenariusz
ObsadaMichael Caine, Brendan Fraser, Rade Serbedzija
MuzykaCraig Armstrong
Rok produkcji2002
Kraj produkcjiAustralia, Niemcy, USA
Czas trwania101 min
WWW
Gatunekdramat, wojenny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Film będzie opowiadał historię pomyłek amerykańskiej polityki zagranicznej i o ich konsekwencjach w Wietnamie. Opowieść toczy się wokół dwóch mężczyzn: młodego Amerykanina i starszego, cynicznego Brytyjczyka, którzy w pewnym momencie zaczynają rywalizować o względy pięknej Wietnamki.
Utwory powiązane
Filmy (9)       [rozwiń]






Tetrycy o filmie [7.00]

MC – Michał Chaciński [7]
Dobre, subtelne i otwiera oczy. Po pierwsze, potwierdza, że Fraser ma w sobie niezłego aktora (potwierdza mówię – wiadomo to przecież od czasu Darkly Noon i Gods and Monsters). Po drugie, pokazuje, że Noyce może rzucić hollywoodzkie kino akcji i straci na tym kino akcji, a nie Noyce. Po trzecie, pokazuje, że Michael Caine staje się powoli aktorem, któremu nie są już potrzebne słowa, bo jego twarz, w coraz bardziej zaawansowanym wieku, zaczyna mówić głośniej niż dialog scenarzysty.

PD – Piotr Dobry [6]
Z tego spokojnego filmu możecie się oczywiście dowiedzieć czegoś nowego, ale tylko przy założeniu, że nie zdołaliście przebrnąć przez „Iliadę” w I klasie szkoły średniej. Pomijając jednak prościutki scenariusz, podaną na tacy metaforykę i ślamazarną, acz stylową narrację – film i tak zupełnie nieźle się ogląda z uwagi na brawurowy występ sir Michaela Caine’a i urodę pannicy o wdzięcznym nazwisku Do Thi Hai Yen – niewiele tak ponętnych Azjatek żem w życiu widział.

KS – Kamila Sławińska [9]
Pasjonujący film, oparty – jak każdy przyzwoity dramat od czasów Szekspira – na założeniu, że jak świat światem, za wielka polityką stoją niekoniecznie szlachetne ludzkie namiętności. Wielkie brawa dla szefa castingu – i Caine, i Frasier znakomicie pasują do swoich postaci. Zwłaszcza ten drugi zgotował mi miłe zaskoczenie, bo nie przypuszczałam, że potrafi w ogóle zagrać rolkę wymagającą czegoś więcej niż wygłupów, a co dopiero okazać się godnym partnerem dla sir Michaela! Poza politycznym przesłaniem – ciągle zadziwiająco aktualnym mimo ponad pół wieku, które upłynęło od daty publikacji książki Greene’a – ujął mnie całkiem ludzki wymiar tej historii, wewnętrzna złożoność jej bohaterów. Historia, której morał brzmi, iż esencją kondycji ludzkiej jest konieczność dokonywania wyborów, w dzisiejszych czasach wydaje się bardziej wartościowa niż kiedykolwiek Szczególnie zaś, jeśli jest tak mistrzowsko opowiedziana.

KW – Konrad Wągrowski [6]
Powolny w narracji, nastrojowy film, który bardzo trudno mi ocenić. Nie znam pierwowzoru Grassa, w filmie mocno przeplata się ze sobą i na siebie wpływa wątek rywalizacji o kobietę i geopolitycznych decyzji o losach Wietnamu. Michael Caine sugestywnie gra człowieka przegranego, trzymającego się z boku. Pozostaje pytanie - czy jego jedyna istotna decyzja, jaką podejmuje w filmie jest powodowana rzeczywistą wrażliwością na los kraju, w któym mieszka, czy powodowana zwykłą zazdrością. Niezależnie od tego - nie wpływa ona znacznie na historię, pozostaje dla Fowlera jedynie dylematem, z którym będzie musiał się zmagać przez całe życie.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2020 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.