Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 1 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Sekretarka (Secretary)

Steven Shainberg
‹Sekretarka›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSekretarka
Tytuł oryginalnySecretary
Dystrybutor Vision
Data premiery18 lipca 2003
ReżyseriaSteven Shainberg
ZdjęciaSteven Fierberg
Scenariusz
ObsadaMaggie Gyllenhaal, James Spader, Jeremy Davies, Lesley Ann Warren, Stephen McHattie
MuzykaAngelo Badalamenti
Rok produkcji2002
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania104 min
WWW
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Lee Holloway, dwudziestokilkuletnia inteligentna kobieta, wraca do swojego rodzinnego miasta po krótkim pobycie w szpitalu psychiatrycznym. Niedługo później podejmuje pracę sekretarki w lokalnej firmie adwokackiej i wdaje się w romans ze swoim szefem.
Teksty w Esensji
Filmy – Recenzje      

Filmy – Publicystyka      


Tetrycy o filmie [7.20]

MC – Michał Chaciński [6]
Najbardziej oryginalna komedia romantyczna sezonu. Bo chyba nie ma sensu podchodzić do tego filmu w inny sposób. To po prostu przypadkowe zejście dwójki ludzi w wymarzonym związku sado-maso, później perypetie i przeszkody, a zakończenie typowe dla gatunku. Czyli wszystko jak w komedii romantycznej, tyle że akurat tutaj dużo elementów nabiera ironicznego wydźwięku. Maggie Gyllenhaal jest wyśmienita. A poza tym wreszcie doczekałem się kolejnego filmu w uwielbianym przeze mnie gatunku 'filmów z Jamesem Spaderem', czyli nietypowych dramatów, w których Spader gra jakąś dziwaczną postać.

PD – Piotr Dobry [8]
Surrealistyczna tragikomedia romantyczno-sadomasochistyczna z absolutnie bombową Maggie Gyllenhaal. Jeden z tych filmów, wokół których nie sposób przejść obojętnie – albo cię zirytuje, albo zdobędzie. Mnie zdobył.

WO – Wojciech Orliński [6]
Ach, sekretarki... Panowie, przyznajcie się: żaden z Was nigdy o żadnej nie fantazjował? To one pamiętają o naszych sprawach, znajdują papiery, które zgubiliśmy, wiedzą kiedy i dokąd mamy wyjechać, są takie ładne i uśmiechnięte... Ale w tym filmie bardziej podobał mi się Spader, jako wyzyskiwacz, który sam siebie jednocześnie wyzyskuje swoimi obłąkanymi fantazjami i wyrzutami sumienia.

KS – Kamila Sławińska [9]
Podtytuł tego czarującego i niezwykle oryginalnego filmu powinien brzmieć: ‘Co Luis Bunuel zrobiłby z Working Girl ‘. Reżyser Steven Shainberg czerpie z dzieł wielkiego Hiszpana i dziwaczne, nieco surrealistyczne poczucie humoru, i umiejętność sprytnego łamania reguł sformalizowanej konwencji, i skłonność do obyczajowych prowokacji, i umiejętność skomponowania z niełatwego materiału nieoczekiwanie poetyckiej całości. Niech mi tylko ktoś powie, że sadomasochizm w takim ujęciu nie wydaje się romantyczny! Wielka w tym zasługa tak odważnego reżysera, jak i utalentowanej scenarzystki Erin Wilson – ale nade wszystko błyskotliwej pary odtwórców głównych ról. To, co Maggie Gyllenhaal i James Spider wyprawiają w filmie, to po prostu cud, miód i powidła śliwkowe. Najcudowniejsze jest to, że uczucie łączące bohaterów odegrali na tyle przekonująco, że widz wychodzi z kina przekonany, że prawdziwa miłość – choćby skryta pod warstwą największych perwersji – i tak oczyszcza i rozjaśnia wszystko, czego dotknie.

KW – Konrad Wągrowski [7]
Bardzo oryginalny film. Spokojny w narracji, ale szalony w fabule, obdarzony sporą dawką absurdalnego, czarnego momentami humoru ze znakomitą rolą Maggie Gyllenhaal.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2021 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.