Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 5 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Pająk (Spider)

David Cronenberg
‹Pająk›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPająk
Tytuł oryginalnySpider
Dystrybutor Monolith
Data premiery19 września 2003
ReżyseriaDavid Cronenberg
ZdjęciaPeter Suschitzky
Scenariusz
ObsadaRalph Fiennes, Miranda Richardson, Gabriel Byrne
MuzykaHoward Shore
Rok produkcji2002
Kraj produkcjiFrancja, Kanada, Wielka Brytania
Czas trwania98 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Londyn. Cierpiący od 20 lat na schizofrenię Dennis Clegg zostaje przedwcześnie zwolniony z kliniki. Spisując swoje wspomnienia stara się odkryć prawdę o swojej przeszłości oraz matce, która przezwała go "Spider". Bohater powoli traci kontakt z rzeczywistością.
Teksty w Esensji
Filmy – Recenzje      
Sebastian Chosiński ‹Kompleks Pająka›

Filmy – Publicystyka      
Michał Chaciński, Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Michał Kubalski, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski ‹Strach siedzi w nas, czyli kino grozy pod lupą (2)›

Utwory powiązane
Filmy (12)       [rozwiń]






Tetrycy o filmie [7.50]

MC – Michał Chaciński [7]
Nie uleżał mi się jeszcze w głowie ten film. Potrzebuję kolejnego seansu. Z jednej strony to typowy Cronenberg – z bohaterem pożeranym przez chorobę, która widzowi wydaje się obca, po czym w trakcie seansu staje się coraz bardziej zrozumiała. Z drugiej strony, nietypowo dla Cronenberga, wszystko po seansie jest w zasadzie jasne, bo wyjaśniono nam zagadkę. Film pozostaje znakomicie oddanym studium schizofrenii – dużo lepszym np. od Pięknego umysłu, bo pokazanym naprawdę z punktu widzenia chorego, a nie tylko udawanym. A jednak, jak na Cronenberga, to dla mnie wciąż odrobinę za mało. Spodziewałbym się po nim jakiejś głębszej analizy tego co _dobrego_ daje choremu choroba, tego na ile zmiana sposobu patrzenia na świat wzbogaca go, a nie tylko zmienia życie w post-edypiczny koszmar wyrzutów sumienia.

KS – Kamila Sławińska [8]
Jest cos w chłodnym, wyrachowanym aktorstwie Ralpha Fiennesa (który gra zwykle tak, jakby pisał rozprawę naukową – precyzyjnie, chłodno, a jednak przejmująco), co działa na mnie z niemal stuprocentową skutecznością. To podobno Fiennes właśnie odkrył ten scenariusz i wysłał go Cronenbergowi, sugerując, ze chciałby zagrać Spidera. Może dlatego jest to dużo bardziej film Fiennesa niż film Cronenberga. Mimo całej zaplątanej historii - w której ważny jest bardzo cronenbergowski wątek alternatywnej rzeczywistości - z filmu zapamiętuje się najmocniej niesamowitą, stonowaną, ale powalającą swym tragizmem postać głównego bohatera, zagubionego we własnym, cichym obłędzie. Oczywiście rękę kanadyjskiego reżysera wyczuwa się w wielu momentach (któż inny mógłby wpaść na genialny pomysł obsadzenia Mirandy Richardson w podwójnej roli! któż inny wymyśliłby taką fantastyczną oprawę plastyczną!), ale fani Cronenberga mogą być odrobinę zawiedzeni. Spider jest kameralny i spokojny, momentami niemal teatralny – ale w tym tkwi jego siła. Ma coś z obsesyjnych grafik Eschera, które nie są ani trochę mniej intrygujące przez to, że brak w nich koloru.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2021 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.