Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Żurek

Ryszard Brylski
‹Żurek›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułŻurek
Dystrybutor Best Film
Data premiery26 września 2003
ReżyseriaRyszard Brylski
ZdjęciaArkadiusz Tomiak
Scenariusz
ObsadaKatarzyna Figura, Natalia Rybicka, Zbigniew Zamachowski, Hanna Polk, Mariusz Jakus
MuzykaMichał Lorenc
Rok produkcji2003
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania71 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Miasteczko przy granicy. Niedawno zamknięto jedyną lokalną linię kolejową. Ostatni honorowy dróżnik miejscowej stacyjki na znak protestu popełnił samobójstwo. Halina, wdowa przyrzekła zmarłemu mężowi ochrzcić nieślubnego synka ich kilkunastoletniej córki. Ta zdaje się nie wiedzieć, kto jest ojcem jej dziecka. Mają niewiele czasu, by go znaleźć. Za kilka dni jest Boże Narodzenie, a właśnie na Święta chłopiec powinien być ochrzczony.
Utwory powiązane
Filmy      



Tetrycy o filmie [5.25]

MC – Michał Chaciński [6]
Można być od wrażeniem – okazuje się, że kiedy dostajemy więcej Katarzyny, a mniej figury, od aktorki można spodziewać się aktorstwa, a nie tej samej ogranej gry ciałem. Żurek ładnie ujmuje relację między matką i córką, ładnie zwodzi widza w kolejnych wątkach i umiejętnie opanowuje się przed maksymalnym dołowaniem. Dobra średnia.

PD – Piotr Dobry [7]
Dobry, uczciwy, nieźle zagrany przez Figurę, Rybicką i Zamachowskiego film. O Polsce B, ale i uniwersalny. Nieco niedookreślony, ale i nad wyraz dobitny. Nieco odrealniony, ale i bardzo prawdziwy. No proszę, jednak ktoś w tym kraju umie mówić o patologii bez łopatologii. Brawo.

BS – Bartosz Sztybor [2]
Z barszczy wolę jednak ten czerwony... z uszkami.

KW – Konrad Wągrowski [6]
To trochę nie moja bajka, ale nie mogę nie docenić niegłupiego scenariusza, galerii ciekawych (choć pozornie właśnie nieciekawych), dobrze scharakteryzowanych postaci, a przede wszystkim tego, że Katarzyna Figura naprawdę udowadnia, że jest aktorką, udowadnia, że odejście od swego wizerunku jest jednak możliwe (tak, tak, panowie Linda i Pazura) i po raz pierwszy od "Kingsajzu" jej rola nie jest irytująca.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2022 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.