Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 11 kwietnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Przekręt doskonały (Confidence)

James Foley
‹Przekręt doskonały›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzekręt doskonały
Tytuł oryginalnyConfidence
Dystrybutor Vision
Data premiery9 lipca 2004
ReżyseriaJames Foley
ZdjęciaJuan Ruiz Anchía
Scenariusz
ObsadaEdward Burns, Rachel Weisz, Brian Van Holt, Luis Guzmán, Robert Forster, Andy Garcia, Paul Giamatti, Morris Chestnut, Leland Orser, Dustin Hoffman
MuzykaChristophe Beck
Rok produkcji2003
Kraj produkcjiKanada, Niemcy, USA
Czas trwania97 min
WWW
Gatunekkryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Jake, hochsztapler, który naciąga ludzi wykorzystując swój urok osobisty planuje wielkie oszustwo, które ma go ustawić na całe życie i umożliwić zerwanie z dotychczasowym zajęciem. Niestety, okazuje się, że jego "ofiarą" jest księgowy mafii. Nie mogąc oddać kasy, Jake oferuje swe usługi w charakterze... płatnego mordercy. Nie wszystko jednak idzie zgodnie z jego planem.
Teksty w Esensji
Filmy – Recenzje      

Utwory powiązane
Filmy (8)       [rozwiń]






Tetrycy o filmie [6.33]

MC – Michał Chaciński [6]
Przyzwoita próba naśladowania Mameta, w której najsłabszym ogniwem jest główny aktor (Ed Burns ma niestety charyzmę meduzy) i właśnie wrażenie ciągłego kopiowania cudzego stylu. Ciekawe jest natomiast z punktu widzenia realizacyjnego, że film bez przerwy zdradza brak zaufania reżysera do swoich (dobrych przecież!) aktorów. Nawet krótkie wypowiedzi są tutaj przerywane cięciami montazowymi, a kamera próbuje ciągle się ruszać - jakby Foley nie wierzył, że ktoś z jego ludzi potrafi mówić na ekranie ciekawe. Jedna doskonała scena: Burns z Weisz u Hoffmana. Hoffman kilkoma gestami i zdaniami przejmuje kontrolę nad sytuacją i gra uczestnikami spotkania jak chce.

PD – Piotr Dobry [7]
W stylu Mameta, na szczęście bliżej „Domu gry” niż „Skoku”. Czyli „Kto kogo zrobi w konia vol. 87”, ale kto lubi konwencję, będzie zachwycony. Zabawę w kotka i myszkę skutecznie umila znakomita ścieżka dźwiękowa (od Arethy Franklin poprzez Madonnę po Coldplay), a przede wszystkim gwiazdorska obsada, wśród której brylują Dustin Hoffman (w końcu świetna rola, bodaj najciekawsza od dekady) i olśniewająco piękna jak nigdy dotąd Rachel Weisz.

TK – Tomasz Kujawski [5]
Poprawna kalka Mameta, z której w pamięci pozostaje jednak tylko rola Hoffmana.

WO – Wojciech Orliński [8]
No może nie aż "doskonały", ale z pewnością niezły. Mamet ostatnio się skiepścił i skapcaniał, to dobrze że przynajmniej ktoś jeszcze robi filmy w tym stylu. Parada znakomitych kreacji aktorskich - tylko Garcia trochę jakby przeszarżował, ale tak poza tym, to podobał mi się nawet Dustin Hoffman, którego przeważnie nie lubię. No i cudowny Paul Giamatti, mój nowy idol... zdecydowanie warto iść.

KŚ – Kamil M. Śmiałkowski [6]
Takie Żądło XXVII. Troszeczkę powyżej średniej, ale bez jakichkolwiek zachwytów. Spokojnie można poczekac na edycję DVD.

KW – Konrad Wągrowski [6]
Dość dokładne skopiowanie filmów Mameta, czyli kto kogo wykiwa przy wielkim skoku. Nic więc nowego. Niestety dialogi i fabuła nieco ustępują. Rzecz absolutnie poprawna, ale skręcona w nieco męczący sposób (co dla niektórych może być zaletą) i nie angażująca zbytnio emocjonalnie. Nie przekonał mnie też Edward Burns. Wiele elementów przewidywalnych, ale jednak końcowy zwrot zaskakujący. Można obejrzeć.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2021 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.