Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 kwietnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Apartament (Wicker Park)

Paul McGuigan
‹Apartament›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułApartament
Tytuł oryginalnyWicker Park
Dystrybutor Best Film
Data premiery26 listopada 2004
ReżyseriaPaul McGuigan
ZdjęciaPeter Sova
Scenariusz
ObsadaMatthew Lillard, Josh Hartnett, Rose Byrne, Diane Kruger, Jessica Paré
MuzykaCliff Martinez
Rok produkcji2004
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania115 min
WWW
Gatunekthriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Młody, obiecujący bankier ma obsesję na punkcie pięknej kobiety, którą często spotyka w kawiarni. Uważa, że jest ona jego dawną, utraconą miłością, którą chciałby odzyskać. Zaczyna ją śledzić, najpierw obserwując ją pod jej domem, następnie zakrada się do jej mieszkania. Dzięki temu odkryje coś, czego nigdy by się nie spodziewał.
Utwory powiązane
Filmy (13)       [rozwiń]






Tetrycy o filmie [5.33]

PD – Piotr Dobry [6]
Był tu znakomity materiał na szekspirowski dramat o miłosnym kwintecie, ale rzecz klasycznie, po jankesku, spłycono i zhappyendyzowano. Jak na amerykański remake francuskiego hitu nie jest jednak źle. Co prawda w ogóle mnie nie ruszają wątpliwe umiejętności aktorskie, aryjska uroda i niski głos Diane Kruger, ale dziewczęca, dużo ładniejsza od Niemki Rose Byrne zagrała wiarygodnie i całkiem przejmująco. Miło też skonstatować, że Matthew Lillard, jeśli tylko nie strzela głupich min, potrafi wykreować normalną, sympatyczną postać. Jest przy tym lepszy od Hartnetta, który po raz kolejny daje niezbity dowód, że uczęszczał na jakieś nietypowe lekcje aktorstwa, gdzie uczono, że podstawowym i najważniejszym środkiem ekspresji są brwi.

TK – Tomasz Kujawski [4]
To chyba nie najlepszy film na jesienną chandrę. Ciężki do ogarnięcia chaotyczny i achronologiczny (retrospekcje w wizjach i wizje w retrospekcjach) scenariusz skrywa za sobą prościutką i naiwną historyjkę. Dałoby się to przeboleć, gdyby intrygował, ale losy mało sympatycznych postaci od samego początku pozostawiają obojętnym. A cholerstwo ciągnie się prawie dwie godziny! A koniec... Cóż, nienawidzę takich końców.

KW – Konrad Wągrowski [6]
Z pewnym zaskoczeniem stwierdziłem, że 2/3 tego filmu to nastrojowa, niestandardowo nakręcona i przez to przemawiająca do widza opowieść o szaleństwie miłości. Niestety pozostała 1/3 to już raczej typowy produkcyjniak i czar prysł. Ale mimo wszystko film lepszy niż chyba można było oczekiwać.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2021 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.