Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 3 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Roman Polański
‹Pianista›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPianista
Tytuł oryginalnyThe Pianist
Dystrybutor Syrena
Data premiery6 września 2002
ReżyseriaRoman Polański
ZdjęciaPaweł Edelman
Scenariusz
ObsadaAdrien Brody, Thomas Kretschmann, Frank Finlay, Andrzej Zieliński, Andrew Tiernan, Krystyna Feldman, Maja Ostaszewska, Andrzej Blumenfeld, Marian Dziędziel, Borys Szyc, Michał Żebrowski, Zbigniew Zamachowski, Krzysztof Pieczyński, Katarzyna Figura, Cezary Kosiński, Joanna Brodzik
MuzykaWojciech Kilar
Rok produkcji2001
Kraj produkcjiFrancja, Holandia, Niemcy, Polska, Wielka Brytania
Czas trwania148 min
ParametryDVD - 2 szt., Dolby Digital 5.1 oraz DTS 5.1
WWW
Gatunekdramat, wojenny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

DVD: Pianista
[Roman Polański „Pianista” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Wielkość filmu Polańskiego polega na tym, że udaje mu się wstrząsnąć widzem poprzez suchą relację, nie uciekając się do łzawych scenek, do grania na uczuciach, do sprawdzonych chwytów. Zaletą filmu jest również prawdziwe i jasne ukazanie odpowiedzialności za Holocaust. I choć temat ten przez kino jest już mocno wyeksploatowany, to przyznać należy, że „Pianista” należy do najwybitniejszych dzieł o tej tematyce, bijąc oskarową „Listę Schindlera” na głowę.

Konrad Wągrowski

DVD: Pianista
[Roman Polański „Pianista” - recenzja]

Wielkość filmu Polańskiego polega na tym, że udaje mu się wstrząsnąć widzem poprzez suchą relację, nie uciekając się do łzawych scenek, do grania na uczuciach, do sprawdzonych chwytów. Zaletą filmu jest również prawdziwe i jasne ukazanie odpowiedzialności za Holocaust. I choć temat ten przez kino jest już mocno wyeksploatowany, to przyznać należy, że „Pianista” należy do najwybitniejszych dzieł o tej tematyce, bijąc oskarową „Listę Schindlera” na głowę.

Roman Polański
‹Pianista›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPianista
Tytuł oryginalnyThe Pianist
Dystrybutor Syrena
Data premiery6 września 2002
ReżyseriaRoman Polański
ZdjęciaPaweł Edelman
Scenariusz
ObsadaAdrien Brody, Thomas Kretschmann, Frank Finlay, Andrzej Zieliński, Andrew Tiernan, Krystyna Feldman, Maja Ostaszewska, Andrzej Blumenfeld, Marian Dziędziel, Borys Szyc, Michał Żebrowski, Zbigniew Zamachowski, Krzysztof Pieczyński, Katarzyna Figura, Cezary Kosiński, Joanna Brodzik
MuzykaWojciech Kilar
Rok produkcji2001
Kraj produkcjiFrancja, Holandia, Niemcy, Polska, Wielka Brytania
Czas trwania148 min
ParametryDVD - 2 szt., Dolby Digital 5.1 oraz DTS 5.1
WWW
Gatunekdramat, wojenny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Nie da się ukryć, że rok 2003 był rokiem Romana Polańskiego. Po latach chudych, gdy kolejne filmy, choć niejednokrotnie ciekawe, przyjmowane były przez krytykę z rezerwą, jeśli nie chłodno, po porażkach finansowych i kolejnych próbach powrotu do pierwszej ligi, nieco niespodziewanie udało się to właśnie teraz, gdy „Pianista” przyniósł reżyserowi Złotą Palmę w Cannes, nominację do Oscara i Oscara za reżyserię. I nawet jeśli miałoby być to ostatnie dzieło reżysera, to wspaniale podsumowuje całą jego karierę.
Znaczenia „Pianisty” dla twórczości Polańskiego jest niepodważalne. Film spowodował deszcz nagród, jakich nie otrzymał żaden z wcześniejszych, choć wśród nich były takie dzieła jak „Wstręt”, „Dziecko Rosemary” czy „Chinatown” Ten film przełamał złą lub nienajlepszą passę ostatnich dzieł Polańskiego. „Piraci”, „Śmierć i dziewczyna”, „Gorzkie gody”, czy „Dziewiąte wrota” nie biły rekordów kasowych i nie zachwycały krytyków (choć, może poza „Piratami” nie były też recenzencko miażdżone – każdy z nich miał swoje wartości). Za ten film Polański otrzymał statuetkę – marzenie każdego filmowca. „Pianista” zresztą jest filmem o tyle wyjątkowym, że był nagradzany właściwie wszędzie, gdzie tylko się dało – w Polsce, Francji, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Skandynawii i U.S.A. Sukces nie do przecenienia.
Z pewnością to osobiste przeżycia Polańskiego skłoniły go do ekranizacji wspomnień Władysława Szpilmana. Choć nigdy jawnie tego nie powiedział, najwyraźniej nie pozostałby spełniony jako twórca, gdyby nie podjął tematu zagłady Żydów w czasie drugiej wojny światowej. Nie opisywał swoich losów, sam przyznał, że to przekraczało by jego możliwości – specjalnie szukał opowieści odrębnej od jego własnych doświadczeń z krakowskiego getta. Sięgnął więc po książkę innego człowieka – pianisty, kompozytora Władysława Szpilmana, który przeżył warszawskie getto, ukrywanie się podczas okupacji, Powstanie Warszawskie i późniejsze unicestwianie miasta. Właśnie poprzez te losy udało się niezwykle sugestywnie oddać terror (to za słabe słowo) niemieckiej okupacji i tragiczne losy miasta i jego mieszkańców – nie tylko Żydów, też i Polaków.
Wielkość filmu Polańskiego polega na tym, że udaje mu się wstrząsnąć widzem poprzez suchą relację, nie uciekając się do łzawych scenek, do grania na uczuciach, do sprawdzonych chwytów. Oglądamy człowieka, który próbuje przeżyć. Nie jest w tym ani zręczniejszy od innych, którym się udało, ani bardziej zdeterminowany. Po prostu ma więcej szczęścia. Nikt w kinie do tej pory nie oddał tak sugestywnie okupacyjnego osaczenia i balansowania na granicy życia i śmierci.
Zaletą filmu jest również prawdziwe i jasne ukazanie odpowiedzialności za Holocaust. I choć temat ten przez kino jest już mocno wyeksploatowany, to przyznać należy, że „Pianista” należy do najwybitniejszych dzieł o tej tematyce, bijąc oskarową „Listę Schindlera” na głowę.
Dodatki (70%):
Ciekawe, acz nie powalające. Mamy tu przede wszystkim film dokumentalny „Statyści” wbrew swej nazwie zawierający mniej informacji z planu, a więcej prawdziwych wspomnień z II wojny światowej. Swą współpracę z Polańskim wspominają – ciekawie – Alan Starski, Wojciech Kilar i Marek Edelman. Zapoznamy się też z biografiami, bardzo ciekawymi projektami scenograficznymi i wysłuchamy wywiadu z Polańskim, w którym opowiada dlaczego wziął się włąśnie za ekranizację „Pianisty”. Czego tu brakuje, a na co można by liczyć – to więcej informacji o samym Szpilmanie
koniec
18 marca 2004

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Andriej Tarkowski oczyma… dziecka
Sebastian Chosiński

4 IV 2021

Nazwać Andrieja Tarkowskiego klasykiem światowej (nie tylko radzieckiej i rosyjskiej) kinematografii – to jakby nic o nim nie powiedzieć. Był bowiem nie tylko reżyserem, ale i natchnionym poetą kina, wizjonerem i chrześcijańskim mistykiem, który w swoich filmach sięgał po skrajnie odmienne tła – od średniowiecznej Rusi po bezbrzeżny Kosmos. Dokumentalny film „Świątynia kina” opowiada o jego życiu i twórczości z perspektywy syna artysty.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Iwan, Marika i Garbaty Karp
Sebastian Chosiński

3 III 2021

Ostatni odcinek kryminalnego miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot?” udanie wieńczy całość. Scenarzyści (bracia Wajnerowie) i reżyser zadbali bowiem o odpowiednią porcję emocji, ale także o sceny mogące poruszyć serce. Na główną postać odcinka wyrósł też, zostawiając na drugim planie Gleba Żegłowa, grany przez Władimira Konkina Szarapow.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: „Ferdinand” nie do zdarcia
Sebastian Chosiński

24 II 2021

W czwartym (przedostatnim) odcinku miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot” mają miejsce dwa nadzwyczaj ważne wydarzenia. Po pierwsze: wydział, którym kieruje kapitan Gleb Żegłow, wpada wreszcie na trop Foksa i zastawia na niego pułapkę. Po drugie: udaje się odpowiedzieć na pytanie, czy to doktor Iwan Siergiejewicz Gruzdiew jest odpowiedzialny za śmierć eksżony Łarisy.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Przeżyłem getto
— Eryk Remiezowicz

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (6)
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (1)
— Gabriel Krawczyk, Konrad Wągrowski

Bo tak trzeba
— Ewa Drab

Uwierz w ducha
— Karol Kućmierz

Polański w stanie czystym
— Tomasz Rachwald

Disneyowska inscenizacja dla dzieci
— Urszula Lipińska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.