Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 12 listopada 2019
w Esensji w Esensjopedii

Todd Haynes
‹Mildred Pierce›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMildred Pierce
Tytuł oryginalnyMildred Pierce
Dystrybutor Galapagos
Data premiery17 lutego 2012
ReżyseriaTodd Haynes
ZdjęciaEdward Lachman
Scenariusz
ObsadaKate Winslet, Brían F. O'Byrne, Melissa Leo, James LeGros, Murphy Guyer, Mare Winningham, Marin Ireland, Guy Pearce, Diane Kagan
MuzykaCarter Burwell
Rok produkcji2011
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania336 min
Gatunekdramat
EAN7321909314870
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Pobawmy się w reinterpretację
[Todd Haynes „Mildred Pierce” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Todd Haynes po raz kolejny dokonuje recyklingu doskonałego, tym razem na warsztat biorąc nieco zapomniany melodramat noir, „Mildred Pierce” w reżyserii Michaela Curtiza. Historia samotnej matki, która zmaga się z brutalną rzeczywistością czasów Wielkiego Kryzysu, pnąc się po szczeblach restauratorskiej kariery, zostaje wzbogacona o konteksty, o jakich twórcy w latach 40. mogli tylko pomarzyć.

Małgorzata Steciak

Pobawmy się w reinterpretację
[Todd Haynes „Mildred Pierce” - recenzja]

Todd Haynes po raz kolejny dokonuje recyklingu doskonałego, tym razem na warsztat biorąc nieco zapomniany melodramat noir, „Mildred Pierce” w reżyserii Michaela Curtiza. Historia samotnej matki, która zmaga się z brutalną rzeczywistością czasów Wielkiego Kryzysu, pnąc się po szczeblach restauratorskiej kariery, zostaje wzbogacona o konteksty, o jakich twórcy w latach 40. mogli tylko pomarzyć.

Todd Haynes
‹Mildred Pierce›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMildred Pierce
Tytuł oryginalnyMildred Pierce
Dystrybutor Galapagos
Data premiery17 lutego 2012
ReżyseriaTodd Haynes
ZdjęciaEdward Lachman
Scenariusz
ObsadaKate Winslet, Brían F. O'Byrne, Melissa Leo, James LeGros, Murphy Guyer, Mare Winningham, Marin Ireland, Guy Pearce, Diane Kagan
MuzykaCarter Burwell
Rok produkcji2011
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania336 min
Gatunekdramat
EAN7321909314870
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Recenzja nadesłana na Konkurs Esensji.
Tytułowa Mildred Pierce (jak zwykle zjawiskowa Kate Winslet), po rozstaniu z mężem (Brian F. O’Byrne), stara się zapewnić byt swoim córkom. Mimo wszechobecnego widma Wielkiego Kryzysu kobiecie udaje się odnieść finansowy sukces – skromna restauracja założona wspólnie z przyjaciółmi zaczyna przynosić dochody. W dodatku związek z beztroskim Montym (Guy Pearce) pomaga Mildred odkryć świat własnej seksualności, który do tej pory był dla niej zupełnym terra incognita. Niestety bohaterka ma jeszcze na głowie swoją rozpuszczoną, lecz utalentowaną córkę Vedę (najpierw Morgan Turner, potem Evan Rachel Wood), która sprytnie manipuluje matką, sukcesywnie rujnując jej życie.
Dzieło Haynesa nie jest prostym remakiem – reżyser z dużo większą swobodą niż mogły na to pozwolić normy obyczajowe i kodeks Haysa w czasach, kiedy zabierał się za to Curtiz, adaptuje powieść Jamesa M. Caina, na której obydwa dzieła są oparte. Toksyczna relacja Mildred z córką oraz skomplikowane zależności i motywy, które popychają ją do związku z Montym zostały w serialu Haynesa oddane w sposób zgodny z literą oryginału. W jego Mildred Pierce nie znajdziemy moralizatorskiego wydźwięku, jaki towarzyszył poprzedniej wersji. Historia kobiety realizującej się poza systemem odgórnie wyznaczonych dla niej ról społecznych, została tam „sprzedana” w tolerowanej przez strażników moralności konwencji noir, przesiąkniętej na wskroś przesłaniem o winie i karze. Haynes kodeksem Haysa przejmować się nie musiał, zaserwował więc widzom dzieło o wiele bardziej odważne obyczajowo.
Reżyser fantastycznie prowadzi aktorów – Winslet i Pearce’a chwalić nie trzeba, ale uwagę przykuwa zwłaszcza nieznana do tej pory Morgan Turner w roli młodej Vedy. Dwunastoletnia dziewczynka tworzy niezwykle szczerą i przekonującą kreację inteligentnej, ale i zepsutej do szpiku kości córki Mildred. Kiedy jej rolę przejmuje Evan Rachel Wood (która doświadczenie grania zepsutej diwy zdobywała na planie „Czystej krwi” wcielając się w postać księżnej Sophie-Anne Leclerq), konflikt na linii matka – córka zaostrza się z każdą sceną. Veda perfekcyjnie manipuluje swoimi najbliższymi, bawiąc się ich emocjami i oczekiwaniami, czy to przy pomocy intelektualnych gierek, czy własnego ciała. Haynes kreśli nowy rozdział w historii melodramatu rodzicielskiego, czerpiąc garściami z klasyków gatunku („Zwierciadło życia” Douglasa Sirka!). Do tego nadzwyczaj sprawnie rozkłada akcenty w swoim filmie, przemycając wątek o demonicznym potomstwie w sposób dużo bardziej subtelny, niż chociażby Lynne Ramsay w głośnym Musimy porozmawiać o Kevinie.
W „Mildred Pierce” z niemal każdej sceny przebija ogromna dbałość o szczegóły, jakie składają się na niezwykle efektowną scenografię autorstwa Marka Friedberga. Twórcy zdecydowali się w dużym stopniu na wykorzystanie naturalnych plenerów. Wrażenie autentyczności potęgują często stosowane ujęcia, w których bohaterowie odbijają się w szybach budynków lub samochodów, przemierzając w pośpiechu ulice miasta. Haynes inspirował się sposobem przedstawiania czasów Wielkiego Kryzysu, jaki wypracowało kino lat 70. – w scenografii „Mildred Pierce” pobrzmiewają echa estetyki „Ojca chrzestnego” Francisa Forda Coppoli czy „Chinatown” Romana Polańskiego. Absolutną wisienką na torcie są kostiumy Ann Roth, uznawanej w swojej branży za niedoścignioną mistrzynię. Każde wgięcie kołnierzyka, każde przekrzywienie kapelusza staje się nieodłącznym atrybutem postaci, mówiąc zarazem wiele o swoim właścicielu – w scenach, kiedy Mildred przemierza miasto w bezowocnym poszukiwaniu pracy, do znudzenia oglądamy ją w tej samej, znoszonej sukience.
Jedynym mankamentem wydania DVD jest brak jakichkolwiek materiałów dodatkowych. Dziwi to tym bardziej, że półgodzinny dokument z planu serialu jest dostępny on-line; wydawca mógł więc zadbać również o to, by filmik pojawił się na płytce.
Co tu dużo mówić, „Mildred Pierce” to nadzwyczaj sprawnie zrealizowana historia, z niezwykłą rolą Kate Winslet, wcielającą się w jedną z najciekawszych postaci kobiecych w historii telewizji. HBO po raz kolejny daje prztyczka w nos wielkim hollywoodzkim wytwórniom udowadniając, że w dalszym ciągu pozostaje elitarną instytucją, gdzie szanuje się artystyczną wizję twórcy. Lektura obowiązkowa, nie tylko dla fanów Todda Haynesa.
koniec
5 kwietnia 2012

Komentarze

05 IV 2012   16:35:52

Zupełnie się nie zgadzam, że poprzednia wersja, reżyserowana przez Curtiza, była przesadnie ugrzeczniona i że coś mogło być tam z góry narzucone. Na pewno oglądaliśmy te same filmy? Co do wersji HBO to zgadzam się w zupełności, że to majstersztyk.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nieprzewidywalna przewidywalność
Sebastian Chosiński

16 VIII 2019

Choć w napisach nie ma nawet słowa o ewentualnych inspiracjach literackich, w czasie seansu „Rebelii” z miejsca przychodzi na myśl, że scenarzyści filmu musieli wzorować się na prozie Philipa K. Dicka. W innym przypadku dzieło Ruperta Wyatta nie przypominałoby aż tak bardzo „Impostora” Gary’ego Fledera.

więcej »

Z Londynu do Warszawy
Sebastian Chosiński

1 VIII 2019

To, wbrew pozorom, nie jest film o powstaniu warszawskim jako takim, ponieważ jego akcja kończy się 1 sierpnia 1944 roku około godziny 17.15. To tak naprawdę nie jest również film o Janie Nowaku-Jeziorańskim, chociaż fabuła nawiązuje do elementów wojennej biografii późniejszego szefa Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. „Kurier” Władysława Pasikowskiego to wojenno-szpiegowski thriller, który jako tło wykorzystuje przygotowania do walki z Niemcami o Warszawę.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Człowiek, który zobaczył Diabła
Sebastian Chosiński

31 VII 2019

„Muzeum” – drugi z trzech postapokaliptycznych obrazów Konstantina Łopuszanskiego –nakręcone zostało w ostatnich latach istnienia Związku Radzieckiego. Wcześniej, nawet gdyby reżyser wyrażał taką chęć, nie mogłoby powstać – z uwagi na swe głęboko religijne i antytotalitarne przesłanie.

więcej »

Polecamy

Patriotyzm lokalny. Z grubsza.

Z filmu wyjęte:

Patriotyzm lokalny. Z grubsza.
— Jarosław Loretz

Śmigłowiec rzecz droga
— Jarosław Loretz

Samochód rzecz święta
— Jarosław Loretz

Idea wiecznie żywa
— Jarosław Loretz

Dalekowschodnie nauki
— Jarosław Loretz

Jubileuszowy ptak
— Jarosław Loretz

Jak w plener, to z przyjaciółmi
— Jarosław Loretz

Pamiętajcie o higienie!
— Jarosław Loretz

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

Była sobie kobieta
— Joanna Pienio

Tegoż twórcy

Szczęście w nieszczęściu
— Piotr Dobry

Ja to ktoś inny
— Tomasz Rachwald

Nowości: Wrzesień 2003
— Joanna Bartmańska, Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Powrót do melodramatu
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Na tropie Króla w Żółci
— Gabriel Krawczyk, Krzysztof Spór, Małgorzata Steciak, Konrad Wągrowski

Błyskotka
— Małgorzata Steciak

Bieda z nędzą
— Małgorzata Steciak

Z kamerą wśród zwierząt
— Małgorzata Steciak

Porażki i sukcesy A.D. 2012
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Mateusz Kowalski, Gabriel Krawczyk, Małgorzata Steciak, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Dla dużych dzieci
— Małgorzata Steciak, Onet

Wojna ma kolor jesiennych liści
— Małgorzata Steciak, Onet

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.