Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 października 2019
w Esensji w Esensjopedii

Neil Jordan
‹Byzantium›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułByzantium
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery5 grudnia 2013
ReżyseriaNeil Jordan
ZdjęciaSean Bobbitt
Scenariusz
ObsadaGemma Arterton, Saoirse Ronan, Jonny Lee Miller, Caleb Landry Jones, Sam Riley, Tom Hollander, Daniel Mays, Christine Marzano, Thure Lindhardt
MuzykaJavier Navarrete
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiWielka Brytania
Czas trwania118 min
Dźwięk (format)angielski
Napisypolskie
Gatunekdramat, fantasy, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Jakem ci ja wampir, zaraz cię tu dziabnę pazureckiem…
[Neil Jordan „Byzantium” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Aż się nie chce wierzyć, że „Byzantium” – płyciutki melodramacik z para-wampirami – stworzył ten sam człowiek, który lata temu podbił serca widzów „Wywiadem z wampirem”.

Jarosław Loretz

Jakem ci ja wampir, zaraz cię tu dziabnę pazureckiem…
[Neil Jordan „Byzantium” - recenzja]

Aż się nie chce wierzyć, że „Byzantium” – płyciutki melodramacik z para-wampirami – stworzył ten sam człowiek, który lata temu podbił serca widzów „Wywiadem z wampirem”.

Neil Jordan
‹Byzantium›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułByzantium
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery5 grudnia 2013
ReżyseriaNeil Jordan
ZdjęciaSean Bobbitt
Scenariusz
ObsadaGemma Arterton, Saoirse Ronan, Jonny Lee Miller, Caleb Landry Jones, Sam Riley, Tom Hollander, Daniel Mays, Christine Marzano, Thure Lindhardt
MuzykaJavier Navarrete
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiWielka Brytania
Czas trwania118 min
Dźwięk (format)angielski
Napisypolskie
Gatunekdramat, fantasy, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Nie trzeba przesadnie łamać głowy, by sobie przypomnieć, że krwiopijcy z „Wywiadu z wampirem” byli wręcz wzorcowo klasyczni. W tamtych latach – a to przecież niecałe dwie dekady temu – jeszcze mało kto mocniej grzebał przy wizerunku wampira i sytuacje znane z dzisiejszego kina, kiedy to z całego sztafażu potrafi zostać wyłącznie konieczność picia krwi, absolutnie nie miały miejsca. Dzisiaj jednak każdy ryje jak może, żeby zabłysnąć osobliwie pojętą oryginalnością i tak oto nawet sam Neil Jordan padł ofiarą tego trendu, kręcąc film z czymś, co tak naprawdę prawem kaduka określane jest mianem wampira.
Sama fabuła, oparta na sztuce Moiry Buffini, może jeszcze nie jest taka zła, naturalnie jeśli rozpatrywać ją w kategoriach melodramatu. Od dwustu lat po terenie Anglii plącze się matka z córką, obie nieśmiertelne. Matka (Gemma Arterton), świadoma trwającego za nimi od dawien dawna pościgu, dba o bezpieczeństwo swoje i córki, brutalnie usuwając tych, którzy zbyt wiele mogli się dowiedzieć o ich prawdziwej naturze, oraz zapewnia finansową stabilność kupcząc własnym ciałem. Córka (Saoirse Ronan) psioczy, marudzi i dziwaczy, kanalizując emocje w pisanym co i rusz od nowa pamiętniku, ale i jednocześnie uważa się za swego rodzaju samarytankę, skraca bowiem żywoty emerytom i osobom obłożnie chorym, ma się rozumieć wyłącznie za ich własną zgodą.
Jednak pewnego dnia w miasteczku, w którym bohaterki znalazły zaczepienie w stylowym, ale zapuszczonym tytułowym pensjonacie „Byzantium” (matka naturalnie z mety zabrała się za organizowanie tam agencji towarzyskiej), następuje katastrofa. Chłopak, z którym związała się córka, przekazuje jedną z wersji jej pamiętnika nauczycielowi w szkole, ten zaś uznaje, że określenie matki mianem wampirzycy jest niezbyt skomplikowaną do odszyfrowania metaforą, mającą skryć prawdziwy dramat, czyli znęcanie się matki nad córką. No bo przecież wampiry są wymysłem popkultury i tak naprawdę wcale nie istnieją.
Myliłby się jednak ten, kto by sądził na podstawie podanych wyżej informacji, że ma do czynienia z dynamicznym horrorem. Nic bardziej błędnego. „Byzantium” jest tak naprawdę krzyżówką młodzieżowego, trochę kulawego romansu i obyczajowego dramatu, w którym wychłodła emocjonalnie wampirzyca-matka cierpi próbując zapewnić córce wygodne życie, zamknięta w sobie, wiecznie szesnastoletnia wampirzyca-córka desperacko pragnie stabilizacji i rozgląda się za jakąś bratnią duszą, zaś zatroskany nauczyciel trapiony jest dylematami związanymi z interpretacją zawartości pamiętnika i rozważa ewentualne metody rozwiązania problemu. I tak sobie wszyscy cierpią, a wraz z nimi cierpi poniekąd i widz, obserwujący kolejną już celuloidową opowieść z miłymi, sympatycznymi wampirami wzbraniającymi się przed morderstwem, ewentualnie ograniczającymi się do usuwania wyłącznie ludzi starych bądź moralnie zepsutych. Ale to przecież nie wszystko…
Dziewczyna zatrzymała się mentalnie na poziomie nastolatki i zdaje się, że jest po prostu niezdolna dorosnąć, wiecznie rozkapryszona i łatwo się obrażająca. Nie uczy się niczego, a jedynie magazynuje wiedzę, narastającą wraz z biegiem lat. Podobnie jest z matką, która zna jeden jedyny sposób na zarabianie pieniędzy – prostytucję. Mimo dwustu z okładem lat na karku obie postępują praktycznie tak, jak przed przemianą. I nie umiem powiedzieć, czy jest to świadoma koncepcja reżysera, czy też może przypadkiem zabrakło mu wyobraźni i nie potrafił sensownie odmalować osób, które dźwigają bagaż setek lat doświadczenia, śmiertelnie znudzone życiem i potrafiące przewidzieć zachowania wszystkich otaczających je osób.
Co więcej, Jordan czyni wręcz krok wstecz w swojej twórczej kreacji i modyfikuje wizerunek wampira w sposób tak naprawdę trudno zrozumiały, czyniąc z niego niemal idealną kopię krwiopijcy przedstawionego w recenzowanym przeze mnie jakiś czas temu „Asystencie wampira” – istotę pozbawioną kłów, nie bojącą się światła dziennego, żywiącą się nie przez wgryzienie się ofierze w kark czy jakąś grubszą, łatwo dostępną żyłę, a przez zacięcie nieszczęśnika wydłużającym się na życzenie paznokciem i spicie wypływającej z rany krwi.
Na szczęście oprawa wizualna całej historii jest jak zwykle u Jordana perfekcyjna i wiele ujęć potrafi wzbudzić zachwyt tak kolorystyką, jak i detalem. Miło również zawiesić oko na obu grających główne role paniach, w związku z czym historia – nawet jeśli tu i ówdzie ździebko wydumana i na wyrost aspirująca do kina artystycznego – ogląda się gładko i bez znużenia. Nie da się jednak ukryć, że opowieść zbyt głęboka nie jest i szybko ulatuje z pamięci.
koniec
10 maja 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nieprzewidywalna przewidywalność
Sebastian Chosiński

16 VIII 2019

Choć w napisach nie ma nawet słowa o ewentualnych inspiracjach literackich, w czasie seansu „Rebelii” z miejsca przychodzi na myśl, że scenarzyści filmu musieli wzorować się na prozie Philipa K. Dicka. W innym przypadku dzieło Ruperta Wyatta nie przypominałoby aż tak bardzo „Impostora” Gary’ego Fledera.

więcej »

Z Londynu do Warszawy
Sebastian Chosiński

1 VIII 2019

To, wbrew pozorom, nie jest film o powstaniu warszawskim jako takim, ponieważ jego akcja kończy się 1 sierpnia 1944 roku około godziny 17.15. To tak naprawdę nie jest również film o Janie Nowaku-Jeziorańskim, chociaż fabuła nawiązuje do elementów wojennej biografii późniejszego szefa Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. „Kurier” Władysława Pasikowskiego to wojenno-szpiegowski thriller, który jako tło wykorzystuje przygotowania do walki z Niemcami o Warszawę.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Człowiek, który zobaczył Diabła
Sebastian Chosiński

31 VII 2019

„Muzeum” – drugi z trzech postapokaliptycznych obrazów Konstantina Łopuszanskiego –nakręcone zostało w ostatnich latach istnienia Związku Radzieckiego. Wcześniej, nawet gdyby reżyser wyrażał taką chęć, nie mogłoby powstać – z uwagi na swe głęboko religijne i antytotalitarne przesłanie.

więcej »

Polecamy

Dalekowschodnie nauki

Z filmu wyjęte:

Dalekowschodnie nauki
— Jarosław Loretz

Jubileuszowy ptak
— Jarosław Loretz

Jak w plener, to z przyjaciółmi
— Jarosław Loretz

Pamiętajcie o higienie!
— Jarosław Loretz

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Tegoż twórcy

Zakopać foczą skórę
— Agnieszka Szady

Życzenie śmierci VI: Monologi waginy
— Piotr Dobry

Tegoż autora

Klasyka gryziona po kostkach
— Jarosław Loretz

Wizyta w raju. Ponoć.
— Jarosław Loretz

Bazarki z kosmosu
— Jarosław Loretz

Międzygwiezdne czułości
— Jarosław Loretz

Święto zmarłych na ckliwie
— Jarosław Loretz

Brudne szpony bioenergoterapeutów
— Jarosław Loretz

Kwestia zaufonia
— Jarosław Loretz

Obraz niezdecydowania
— Jarosław Loretz

Wędrować też trzeba umieć
— Jarosław Loretz

Bracula
— Jarosław Loretz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.