Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

Filmy

Magazyn CLXXIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

Zapowiedzi

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray

więcej »

Wizja lokalna

Esensja.pl
Esensja.pl
„Prosta historia o morderstwie” to drugi, zrealizowany po sześciu latach od debiutu, film fabularny wyreżyserowany przez Arkadiusza Jakubika. Tym razem aktor (znany głównie z obrazów Wojciecha Smarzowskiego) oddał pod osąd widzów historię młodego policjanta. Opowieść ta przybrała postać mrocznego thrillera psychologiczno-kryminalnego, z wybijającymi się na plan pierwszy skomplikowanymi relacjami rodzinnymi oraz służbowymi.

Arkadiusz Jakubik
‹Prosta historia o morderstwie›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułProsta historia o morderstwie
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery16 marca 2017
ReżyseriaArkadiusz Jakubik
ZdjęciaWitold Płóciennik
Scenariusz
ObsadaFilip Pławiak, Andrzej Chyra, Kinga Preis, Anna Smołowik, Przemysław Strojkowski, Mateusz Więcławek, Ireneusz Czop, Marek Kasprzyk
MuzykaBartosz Chajdecki
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania85 min
WWW
Gatunekkryminał
EAN9788380532519
Wyszukaj wKumiko.pl
Kup wTaniaKsiążka.pl: 29,39 zł
Kup wInBook.pl: 28,89 zł
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Arkadiusz Jakubik wiele zawdzięcza Wojciechowi Smarzowskiemu – i jako aktor, i, jak się okazuje, również jako reżyser. W końcu to dzięki rolom w „Weselu” (2006), „Domu złym” (2009), „Drogówce” (2013), „Pod Mocnym Aniołem” (2014) oraz „Wołyniu” (2016) przestano postrzegać go jedynie jako przygłupiego policjanta Rysia z „13 posterunku”. I chociaż wciąż nie stroni od komedii, coraz częściej obsadzany jest w rolach dramatycznych („Chce się żyć”, 2013; „Ziarno prawdy”, 2015; „Carte blanche”, 2015; „Jestem mordercą”, 2016). Ba! nabrawszy pewności siebie, z czasem postanowił spróbować sił także po drugiej stronie kamery. Zadebiutował przed siedmioma laty obyczajowo-psychologiczną „Prostą historią o miłości”, dzięki której zdobył między innymi nagrodę główną na festiwalu w Gdyni (w konkursie kina niezależnego). Jesienią ubiegłego roku natomiast swoją premierę miała… „Prosta historia o morderstwie”. Niewiele jednak – poza podobnym tytułem i osobą reżysera – łączy oba dzieła. Drugie z nich to w zasadzie klasyczne kino gatunkowe z rozbudowanym wątkiem psychologicznym.
Grany przez Filipa Pławiaka („Pokłosie”, „Kamienie na szaniec”, „Czerwony pająk”, „Wołyń”) Jacek Lach jest początkującym gliniarzem. Wybierając ten właśnie mundur, idzie w ślady swojego ojca, oficera wydziału kryminalnego w powiatowym miasteczku na Dolnym Śląsku. Kiedy po ukończeniu szkoły policyjnej, wraca w rodzinne strony, bez trudu znajduje pracę – komendant w Strzelcach jest przecież starym kumplem Romana (w którego wciela się Andrzej Chyra, patrz: „Ostatnia rodzina”), więc to oczywiste, że zadba także o jego syna. Jacek zostaje przydzielony do ojca, ale szybko tego żałuje. Nie potrafi bowiem dogadać się z nim, nie toleruje też jego picia w pracy. Na dodatek zaczyna mieć podejrzenia co do uczciwości tatusia.
Problemy zawodowe starego Lacha nakładają się również na coraz ostrzejsze nieporozumienia rodzinne. Próbujący poradzić sobie z uzależnieniem od alkoholu Roman nierzadko traci kontrolę nad swoim zachowaniem – używa przemocy wobec żony (w tej roli Kinga Preis), terroryzuje młodszych synów. Jacek nie ma zamiaru tolerować takiego zachowania; po kolejnej zakończonej rękoczynami kłótni rodziców jednoznacznie opowiada się po stronie matki. Co niesie dla niego poważne konsekwencje również w pracy. Młody policjant musi znaleźć w sobie odwagę nie tylko, by wystąpić przeciwko despotycznemu ojcu, ale także swoim przełożonym. Z syna przynoszącego dumę staje się „czarną owcą”, „kablem”, wyrzutkiem. Ma świadomość, że broniąc honoru matki, prowadzi do całkowitego rozpadu rodziny; pali też za sobą inne mosty. Mimo to wcale nie jawi się jako naiwny idealista; kiedy biega w deszczu ze spluwą w dłoni, przypomina raczej westernowego Clinta Eastwooda.
Arkadiusz Jakubik nasyca swój film metaforami. Przebijają się zwłaszcza dwie: będący symbolem skomplikowanych relacji rodzinnych (w których istotne role odgrywają także młodsi bracia Jacka) gęsty bluszcz obrastający dom Lachów oraz dające pozór sielankowości wesołe miasteczko. Z drugiej strony – niejako w opozycji do rozświetlonego i gwarnego lunaparku –najistotniejsze wydarzenia rozgrywają się nocą, najczęściej w ulewnym deszczu. Woda wdziera się do piwnic, zalewa drogi, stopniowo odcinając miasteczko od reszty świata. To też symbol – osamotnienia głównego bohatera, który znikąd nie może liczyć na pomoc. Warto też wiedzieć, że reżyser całą historię opowiada od tyłu. Najpierw poznajemy jej zakończenie, a później uczestniczymy w rekonstrukcji zdarzeń, w policyjnej wizji lokalnej, która – jak na klasyczny kryminał przystało – ma nas doprowadzić do znalezienia odpowiedzi na kluczowe pytania: „Kto zabił? I dlaczego?”. I w tym kontekście Jakubik nie zawodzi. Kilka asów trzyma w rękawie i rzuca je na stół dopiero w finale. Jak ma to w zwyczaju jego mistrz – Wojtek Smarzowski.
koniec
20 kwietnia 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Zdrada czai się pod wodą
Sebastian Chosiński

13 II 2018

W oczekiwaniu na filmową wersję opowieści o Aquamanie, której premiera została zapowiedziana na grudzień tego roku, warto przybliżyć sobie tę mniej znaną komiksową postać z uniwersum DC. Można to zrobić, sięgając po kinowe przygody „Ligi Sprawiedliwości” bądź – zrealizowaną przed trzema laty – animację Ethana Spauldinga „Tron Atlantydy”.

więcej »

Esensja ogląda: Styczeń 2018 (2)
Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Agnieszka ‘Achika’ Szady

23 I 2018

Dziś druga styczniowa edycja cyklu krótkich recenzji filmowych.

więcej »

Jamochłon na niebiesiech
Jarosław Loretz

16 I 2018

Z pozoru „Zaginiony lot” wygląda na znośną rozrywkę przeciętnej jakości. Wszyscy jednak wiemy, jak to jest z pozorami…

więcej »

Polecamy

Każdy kadr to Ameryka

Dobry i Niebrzydki:

Każdy kadr to Ameryka
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Rzeźnia dla dwojga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Partia na party w czasach Brexitu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Jak smakują Porgi?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Chwała na wysokości?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Podręczne z Kairu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Atak paniki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Tegoż autora

Zdrada czai się pod wodą
— Sebastian Chosiński

Wróblewski był pierwszy!
— Sebastian Chosiński

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Wulkaniczny wehikuł czasu
— Sebastian Chosiński

Kto z Ligą wojuje…
— Sebastian Chosiński

Napalona doktor Quinn
— Sebastian Chosiński

Wampirza podróż w czasie i przestrzeni
— Sebastian Chosiński

Dobra mina do złej gry
— Sebastian Chosiński

Świat zrodzony z nienawiści
— Sebastian Chosiński

Naturalne skłonności do komplikowania życia
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.