Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 10 grudnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Jan Kidawa-Błoński
‹W ukryciu›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułW ukryciu
Dystrybutor Monolith Video
Data premiery12 maja 2014
ReżyseriaJan Kidawa-Błoński
ZdjęciaŁukasz Gutt
Scenariusz
ObsadaMagdalena Boczarska, Julia Pogrebińska, Tomasz Kot, Krzysztof Stroiński, Jacek Braciak
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiPolska
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Krótko o filmach: W ukryciu (DVD)
[Jan Kidawa-Błoński „W ukryciu” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Kidawa-Błoński pragnął przyjrzeć się kondycji człowieka w sytuacji ekstremalnej, choć raczej nie oczekujcie po jego dziele pogłębionej analizy.

Sebastian Chosiński

Krótko o filmach: W ukryciu (DVD)
[Jan Kidawa-Błoński „W ukryciu” - recenzja]

Kidawa-Błoński pragnął przyjrzeć się kondycji człowieka w sytuacji ekstremalnej, choć raczej nie oczekujcie po jego dziele pogłębionej analizy.

Jan Kidawa-Błoński
‹W ukryciu›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułW ukryciu
Dystrybutor Monolith Video
Data premiery12 maja 2014
ReżyseriaJan Kidawa-Błoński
ZdjęciaŁukasz Gutt
Scenariusz
ObsadaMagdalena Boczarska, Julia Pogrebińska, Tomasz Kot, Krzysztof Stroiński, Jacek Braciak
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiPolska
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Jan Kidawa-Błoński („Męskie sprawy”, „Skazany na bluesa”) odkrył dla siebie Magdalenę Boczarską dzięki opartej na biografii Pawła Jasienicy „Różyczce” (2010). Spodobała mu się do tego stopnia, że powierzył jej także główną rolę w swoim następnym filmie pełnometrażowym – „W ukryciu”. W obu obrazach Boczarska („Obce niebo”) wcieliła się w femme fatale, z tą jednak różnicą, że w pierwszym dziele grana przez nią postać dała się wmanewrować w dramatyczną sytuację z miłości do funkcjonariusza SB, w drugim natomiast – to ona sama stała się elementem sprawczym tragedii. Scenariusz Macieja Karpińskiego opowiada historię rozgrywającą się w Radomiu w ciągu kilku miesięcy 1944 roku – w momencie gdy dobiega końca okupacja hitlerowska, a zaczyna instalowanie przyniesionej na sowieckich bagnetach władzy komunistycznej. Janina, nazywana przez znajomych Inką, przed wojną była wiolonczelistką w lokalnej orkiestrze, w której grał również jej ojciec (Krzysztof Stroiński, „Anatomia zła”). Zespół w większości składał się z Żydów, którzy po wkroczeniu Niemców najpierw trafili do getta, a później do komór gazowych obozów zagłady. Udało się jednak uciec Ester (pochodząca z Kazachstanu Julia Pogrebińska), córce przyjaciela ojca Inki, który zaoferował jej schronienie, nie przyznając się do tego nawet samej Janinie. Pewnego dnia jednak kobieta poznaje prawdę. Najpierw jest tym faktem przerażona, ale później, a zwłaszcza po aresztowaniu ojca w łapance, postanawia zaopiekować się „gościem”. Fascynuje ją przede wszystkim egzotyczna uroda Ester, jej subtelność i artystyczna dusza (ćwiczyła przed wojną taniec); w efekcie rodzi się między nimi relacja, której intensywność zaskakuje Polkę. Do tego stopnia, że kiedy nadchodzi wyzwolenie, Inka nie informuje o tym Żydówki, przeciwnie – rysuje przed nią obraz coraz straszliwszych represji ze strony Niemców. „W ukryciu” to dramat psychologiczny (z elementami thrillera), dla którego wojna stała się nadzwyczaj adekwatnym tłem. Kidawa-Błoński pragnął przyjrzeć się kondycji człowieka w sytuacji ekstremalnej, choć raczej nie oczekujcie po jego dziele pogłębionej analizy. Reżysera mimo wszystko bardziej interesuje jednostkowy (patologiczny) przypadek niż szersza perspektywa. Owszem, z jednej strony mamy ojca Inki, bezinteresownie chroniącego Ester, z drugiej – sąsiada, który okazuje się kanalią (Jacek Braciak, „Drogówka”), ale pojawiają się oni jedynie w epizodach, które nie prowadzą do wyrazistszych wniosków. Mogą jednak stanowić alibi: pokazaliśmy przecież i dobrych, i złych Polaków. Szkoda jedynie, że im bliżej końca, tym bardziej siada napięcie. W scenie finałowej natomiast, która z założenia powinna robić największe wrażenie, nie ma go prawie wcale.
koniec
11 kwietnia 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Memento mori
Sebastian Chosiński

3 XII 2019

Spodziewalibyście się tak doskonałego opartego na faktach miniserialu dramatycznego po scenarzyście „Strasznych filmów” i „Kac Vegas”? Albo po byłym hiphopowcu ze Szwecji, którego największym osiągnięciem reżyserskim były dotąd teledyski do dwóch piosenek z ostatniego albumu Davida Bowiego? Nie zmienia to faktu, że „Czarnobyl” to ponad pięciogodzinna porcja doskonałego kina.

więcej »

Nieprzewidywalna przewidywalność
Sebastian Chosiński

16 VIII 2019

Choć w napisach nie ma nawet słowa o ewentualnych inspiracjach literackich, w czasie seansu „Rebelii” z miejsca przychodzi na myśl, że scenarzyści filmu musieli wzorować się na prozie Philipa K. Dicka. W innym przypadku dzieło Ruperta Wyatta nie przypominałoby aż tak bardzo „Impostora” Gary’ego Fledera.

więcej »

Z Londynu do Warszawy
Sebastian Chosiński

1 VIII 2019

To, wbrew pozorom, nie jest film o powstaniu warszawskim jako takim, ponieważ jego akcja kończy się 1 sierpnia 1944 roku około godziny 17.15. To tak naprawdę nie jest również film o Janie Nowaku-Jeziorańskim, chociaż fabuła nawiązuje do elementów wojennej biografii późniejszego szefa Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. „Kurier” Władysława Pasikowskiego to wojenno-szpiegowski thriller, który jako tło wykorzystuje przygotowania do walki z Niemcami o Warszawę.

więcej »

Polecamy

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga

Do sedna:

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Czarny łabędź.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Zapaśnik.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Źródło
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Requiem dla snu
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Pi
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Rodowe dziedzictwo
— Jarosław Loretz

Zawiedzione nadzieje
— Marcin Mroziuk

Mroczna sielanka
— Sebastian Chosiński

Zwycięstwo kontra zabawa
— Marcin Mroziuk

Ciałem y duchem
— Jarosław Loretz

Zabawa z żywymi trupami
— Marcin Mroziuk

Opiekuńczość po skandynawsku
— Sebastian Chosiński

Film nieoczywisty
— Miłosz Cybowski

Demoniczne Buenos
— Jarosław Loretz

Proszę popatrzeć na światełko
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Luty 2013 (DVD i BR)
— Sebastian Chosiński, Jakub Gałka, Jarosław Loretz

Nie ma Różyczki bez kolców
— Piotr Pieńkosz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.