Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 4 kwietnia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Joanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze
‹Ptaki śpiewają w Kigali›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPtaki śpiewają w Kigali
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery22 marca 2018
ReżyseriaJoanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze
ZdjęciaKrzysztof Ptak, Józefina Gocman, Wojciech Staroń
Scenariusz
ObsadaJowita Budnik, Eliane Umuhire, Witold Wieliński, Ciza Remy Muhirwa, Herve Kimenyi Rutaremara, Didacienne Nibagwire, Anna Ilczuk, Aleksander Mikołajczak
MuzykaPaweł Szymański
Rok produkcji2017
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania109 min
Gatunekdramat
EAN9788381175913
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Krótko o filmach: Ptaki spiewają w Kigali (DVD)
[Joanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze „Ptaki śpiewają w Kigali” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Ptaki…” to film bardzo ascetyczny, powolny w narracji, na pozór odstręczający widza. Nie ma w nim zaskakujących zwrotów akcji ani bohaterów, z którymi można by się – dla polepszenia własnego samopoczucia – identyfikować.

Sebastian Chosiński

Krótko o filmach: Ptaki spiewają w Kigali (DVD)
[Joanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze „Ptaki śpiewają w Kigali” - recenzja]

„Ptaki…” to film bardzo ascetyczny, powolny w narracji, na pozór odstręczający widza. Nie ma w nim zaskakujących zwrotów akcji ani bohaterów, z którymi można by się – dla polepszenia własnego samopoczucia – identyfikować.

Joanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze
‹Ptaki śpiewają w Kigali›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPtaki śpiewają w Kigali
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery22 marca 2018
ReżyseriaJoanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze
ZdjęciaKrzysztof Ptak, Józefina Gocman, Wojciech Staroń
Scenariusz
ObsadaJowita Budnik, Eliane Umuhire, Witold Wieliński, Ciza Remy Muhirwa, Herve Kimenyi Rutaremara, Didacienne Nibagwire, Anna Ilczuk, Aleksander Mikołajczak
MuzykaPaweł Szymański
Rok produkcji2017
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania109 min
Gatunekdramat
EAN9788381175913
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Krzysztof Krauze nie tylko nie dożył premiery kinowej filmu (która miała miejsce we wrześniu ubiegłego roku), ale nie było mu dane dotrwać nawet do końca okresu zdjęciowego. Można więc uznać, że w dużej mierze jest to dzieło jego żony, Joanny Kos-Krauze, z którą wcześniej zrealizował również „Mojego Nikifora” (2004), „Plac Zbawiciela” (2006) oraz „Papuszę” (2013). Nie mam jednak wcale zamiaru tym sposobem odbierać zasług nieżyjącemu reżyserowi, tym bardziej że był on także współscenarzystą obrazu. Który mógł zresztą powstać znacznie wcześniej, gdyby tylko twórcy w odpowiednim momencie przyjęli propozycję producentów zza Atlantyku. Ale wtedy prawdopodobnie „Ptaki śpiewają w Kigali” miałyby zupełnie inny charakter, daleki od stylu, do jakiego przyzwyczaili nas Krauzowie. W efekcie film powstał niemal dekadę później i z tego też powodu może wydawać się nieco „spóźniony”. Opowiada bowiem o wydarzeniach, jakie miały miejsce ponad dwadzieścia lat temu. Jego głównym tematem jest ludobójstwo, jakie dokonało się w Rwandzie w połowie lat 90. ubiegłego wieku, choć autorzy w dużo większym stopniu skupiają się na tym, co działo się później z ocalonymi z rzezi. Taką osobą jest Claudine Mugambira (w tej roli pochodząca z Kigali rwandyjska aktorka Eliane Umuhire), młoda dziewczyna z plemienia Tutsi, której Hutu zamordowali niemal całą rodzinę. Ona przeżyła dzięki odwadze polskiej ornitolożki Anny Keller (świetna, choć mocno wycofana, Jowita Budnik, która we wcześniejszym filmie Krauzów wcieliła się w romską poetkę Bronisławę Wajs), która wywiozła ją z zagrożonego terenu i sprowadziła do Polski. Jak się jednak okazuje, Claudine, co specjalnie nie dziwi, nie potrafi przystosować się do życia w nowych warunkach, w całkiem obcym jej kraju. A kiedy dowiaduje się jeszcze, że z rąk siepaczy Hutu cudem ocalała jej kuzynka – postanawia zrobić wszystko, by ponownie znaleźć się w ojczyźnie. Ma to oczywiście także swoje drugie dno. „Ptaki…” to film bardzo ascetyczny, powolny w narracji, na pozór odstręczający widza. Nie ma w nim zaskakujących zwrotów akcji ani bohaterów, z którymi można by się – dla polepszenia własnego samopoczucia – identyfikować. Są za to dwie samotne kobiety, z przetrąconymi przez los kręgosłupami, próbujące wyjść z traumy. Ale aby im się to udało, najpierw muszą dogadać się same ze sobą, co wcale nie jest takie proste. Niekiedy można wręcz odnieść wrażenie, że Claudine ma żal do Anny za to, że ta ją uratowała; w Keller z kolei widok czarnoskórej dziewczyny wciąż wywołuje tragiczne wspomnienia. Mimo to zdają się być na siebie skazane. To bardzo ciężki, choć wzruszający film – jeden z tych, które na długo pozostają z widzem.
koniec
18 kwietnia 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z szamba wyszedłeś… a dokąd wrócisz?
Sebastian Chosiński

23 III 2020

Vidocq Gerarda Depardieu ścigał obdarzonego nadprzyrodzonymi mocami przestępcę w lustrzanej masce, Vidocq Vincenta Cassela musi natomiast zadowolić się „normalnymi” psychopatami. Ale to właśnie realizm czyni „Władcę Paryża” dziełem znacznie ciekawszym, niż steampunkowo-horrorowa wizja Pitofa.

więcej »

Król i hrabiowie
Sebastian Chosiński

16 III 2020

Mimo mody na kryminalne powieści retro, pewien okres z przeszłości nie został jeszcze odpowiednio spenetrowany przez pisarzy. Wciąż brakuje interesujących książek detektywistycznych, których akcja rozgrywałaby się w czasie nazistowskiej okupacji Polski. do takiego samego wniosku doszedł chyba Janusz Majewski, który najpierw napisał „Czarnego mercedesa”, a potem przeniósł go na ekran. Z marnym skutkiem.

więcej »

Nazwobójca
Jarosław Loretz

20 II 2020

Sądząc po tytule – „Bye Bye Man” – zaoceanicznym twórcom zaczęły wyczerpywać się sensowne imiona morderczych bytów. Czy czeka nas w najbliższej przyszłości jakiś Miau Miau Zaur czy Zulu Gula Splat?

więcej »

Polecamy

Zobacz też

Z tego cyklu

Kiedy ziemia zlewa się z niebem
— Konrad Wągrowski

Prawie wiedźmin i pełzający czerep
— Miłosz Cybowski

Rodowe dziedzictwo
— Jarosław Loretz

Zawiedzione nadzieje
— Marcin Mroziuk

Mroczna sielanka
— Sebastian Chosiński

Zwycięstwo kontra zabawa
— Marcin Mroziuk

Ciałem y duchem
— Jarosław Loretz

Zabawa z żywymi trupami
— Marcin Mroziuk

Opiekuńczość po skandynawsku
— Sebastian Chosiński

Film nieoczywisty
— Miłosz Cybowski

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Marzec 2014 (4)
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (3)
— Sebastian Chosiński, Karolina Ćwiek-Rogalska, Agnieszka Szady

Czyj Nikifor?
— Jacek Łaszcz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.