Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 czerwca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Michael Haneke
‹Happy End›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHappy End
Dystrybutor Monolith Video
Data premiery19 września 2018
ReżyseriaMichael Haneke
ZdjęciaChristian Berger
Scenariusz
ObsadaIsabelle Huppert, Jean-Louis Trintignant, Mathieu Kassovitz, Fantine Harduin, Franz Rogowski, Laura Verlinden, Aurélia Petit, Toby Jones
Rok produkcji2017
Kraj produkcjiAustria, Francja, Niemcy
Czas trwania107 min
Gatunekdramat
EAN5908262707680
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Wielkość i małość rodu Laurentów
[Michael Haneke „Happy End” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Tytuł najnowszej, wydanej nie tak dawno w Polsce na DVD, produkcji Michaela Hanekego jest przewrotny. Bo w „Happy End” nic nie kończy się szczęśliwie. Przeciwnie! Wszystko zdaje się zapowiadać jeszcze większe nieszczęścia…

Sebastian Chosiński

Wielkość i małość rodu Laurentów
[Michael Haneke „Happy End” - recenzja]

Tytuł najnowszej, wydanej nie tak dawno w Polsce na DVD, produkcji Michaela Hanekego jest przewrotny. Bo w „Happy End” nic nie kończy się szczęśliwie. Przeciwnie! Wszystko zdaje się zapowiadać jeszcze większe nieszczęścia…

Michael Haneke
‹Happy End›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHappy End
Dystrybutor Monolith Video
Data premiery19 września 2018
ReżyseriaMichael Haneke
ZdjęciaChristian Berger
Scenariusz
ObsadaIsabelle Huppert, Jean-Louis Trintignant, Mathieu Kassovitz, Fantine Harduin, Franz Rogowski, Laura Verlinden, Aurélia Petit, Toby Jones
Rok produkcji2017
Kraj produkcjiAustria, Francja, Niemcy
Czas trwania107 min
Gatunekdramat
EAN5908262707680
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Za przyjemność oglądania Jean-Louisa Trintignanta dałbym się pokroić. I nie jest istotne, czy miałyby to być filmy sprzed pół wieku (jak „Kobieta i mężczyzna” bądź „Konformista”), czy współczesne, pokazujące legendarnego francuskiego aktora już po osiemdziesiątce. Swoją drogą, to w ostatnich latach daje się on przekonać do przyjścia na plan filmowy tylko jednemu twórcy – Austriakowi Michaelowi Hanekemu (nagrodzona Złotą Palmą w Cannes „Miłość” i właśnie „Hapy End”). Chociaż w minionym roku zrobił jeszcze wyjątek dla przyjaciela sprzed lat, Claude’a Leloucha (vide czekający na premierę „Les plus belles années d’une vie”). „Happy End” to opowiedziana w groteskowej formule, ale z napięciem godnym thrillera, opowieść o mieszkającej w Calais bogatej rodzinie Laurentów. Miejsca akcji nie zostało wybrane przypadkowe – wszak to ten port szturmowali swego czasu migranci z Bliskiego Wschodu i Afryki, by dostać się do Wielkiej Brytanii.
Laurentowie zaliczają się do elity francuskiego społeczeństwa, ale jak każda filmowa rodzina z tradycjami mają swoje „trupy w szafach”. Georges (Trintignant) żyje już tylko siłą przyzwyczajenia, najchętniej popełniłby samobójstwo, by połączyć się ze swoją żoną. Jego córka Anne (w tej roli Isabelle Huppert) to silna kobieta z zasadami, ale bez serca; wychodzi bowiem z założenia, że tylko tak można kierować rodzinnym biznesem. Jej brat Thomas (Mathieu Kassovitz), wzięty lekarz, to skrajny egoista, który krzywdzi wszystkich dokoła (córkę, eksżonę, konkubentkę, a nawet traktowaną instrumentalnie jako obiekt seksualny kochankę). Buntowniczy – chociaż najczęściej jest to bunt bardzo dziecinny i bezsensowny – Pierre (Niemiec Franz Rogowski), syn Anne, radzi sobie z bólem istnienia, pijąc i co rusz, jak najbardziej świadomie, wpędzając krewnych w konsternację. I w to moralne błotko zostaje wrzucona dwunastoletnia Eve (Belgijka Fantine Harduin), która z powodu choroby matki, zostaje przygarnięta na jakiś czas przez ojca, Thomasa.
Dziewczynka ma psychopatyczną naturę, w czym pod wieloma względami przypomina swoich wujków i ciotkę. Ale, jak się okazuje, najbliżej jej do nieznanego wcześniej dziadka, z którym zaskakująco szybko znajduje nić porozumienia. Film Hanekego daleki jest jednak od sielankowych obrazów familijnego szczęścia czy drogi do pojednania ponad podziałami. Wręcz przeciwnie! To historia atrofii więzi rodzinnych, powolnego, ale nieuchronnego upadku. Tylko czego? Tradycji, starego świata, a może Francji, jaką znaliśmy jeszcze do niedawna? Nie jest przypadkiem, że najnormalniejsi w całej tej menażerii są służący Laurentów, będący imigrantami z Afryki Północnej (w ich rolach Hassam Ghancy i Nabiha Akkari). Państwo traktują ich wprawdzie z wyuczonym szacunkiem, ale jednocześnie na każdym kroku dają wyraz swojej moralnej i cywilizacyjnej wyższości. Oczywiście niczym nie usprawiedliwionej.
koniec
11 stycznia 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Zbrodniarz w stylu vintage
Sebastian Chosiński

15 VI 2019

Za kratkami siedzi od 1972 roku. Osiem lat później po wyjątkowo długim procesie usłyszał wyrok dożywocia. Od lipca 2017 roku jest najdłużej odizolowanym od społeczeństwa więźniem w Argentynie. Ma prawo do starania się o przeterminowane zwolnienie, ale nie składa żadnych wniosków w tym temacie. Rok temu Carlos Robledo Puch stał się bohaterem stał się bohaterem sensacyjnego dramatu „Anioł” autorstwa Luisa Ortegi.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Miłość nie wybiera, a jej żywot bywa krótki…
Sebastian Chosiński

12 VI 2019

Główną bohaterką drugiej części „Wojny i pokoju”, wielkiego epickiego dzieła Siergieja Bondarczuka, jest Natasza Rostowa, w której po śmierci żony zakochuje się dystyngowany Andriej Bołkoński. Ich znajomość kończy się jednak dramatem, który można potraktować jako symboliczne odzwierciedlenie tego, co działo się z Rosją pomiędzy 1807 a 1812 rokiem, czyli po podpisaniu pokoju w Tylży.

więcej »

Bogowie zawsze umierają młodo. Bywa że latem…
Sebastian Chosiński

10 VI 2019

Jakkolwiek obrazoburczo to zabrzmi – Wiktor Coj był dla młodych ludzi w Związku Radzieckim bogiem. Majk Naumienko również, choć o mniejszej liczbie zdeklarowanych wyznawców. Na początku lat 80. XX wieku ich drogi przecięły się; ten drugi, nieco starszy, pomógł w karierze pierwszemu z wymienionych. Jak do tego doszło i dlaczego, opowiada Kirył Sieriebriennikow w doskonałym muzycznym melodramacie „Lato”.

więcej »

Polecamy

Meble na wysoki połysk

Z filmu wyjęte:

Meble na wysoki połysk
— Jarosław Loretz

Limuzyna na miarę naszych możliwości
— Jarosław Loretz

RPG a sprawa Dzikiego Zachodu
— Jarosław Loretz

Tania siła robota
— Jarosław Loretz

Samopodający się talerz
— Jarosław Loretz

Chatka niekoniecznie z piernika
— Jarosław Loretz

Zwrotów nie przyjmujemy. Na ogół.
— Jarosław Loretz

Małe ptaki konsumuje się w całości
— Jarosław Loretz

Makabra (anatomiczna)
— Jarosław Loretz

Rezydencja marzeń (producentów filmowych)
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Grudzień 2012 (Kino)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

I nie opuszczę Cię…
— Kamil Witek

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień ósmy
— Patrycja Rojek, Kamil Witek

Na obcej ziemi
— Urszula Lipińska

Tegoż autora

Zbrodniarz w stylu vintage
— Sebastian Chosiński

Bogowie zawsze umierają młodo. Bywa że latem…
— Sebastian Chosiński

Alarm na Dolnym Śląsku!
— Sebastian Chosiński

„Mewki” kontra SB
— Sebastian Chosiński

Skazani na śmierć
— Sebastian Chosiński

Szpiegowska afera w wielkim stylu
— Sebastian Chosiński

Wszystkiemu winni Sowieci
— Sebastian Chosiński

Powrót do życia, a zaraz potem…
— Sebastian Chosiński

Magiczne słowo: „Shazam!”
— Sebastian Chosiński

Trzech panów na wyspie, nie licząc psa
— Sebastian Chosiński

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.