Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 października 2019
w Esensji w Esensjopedii

Ewa Bukowska
‹53 wojny›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Tytuł53 wojny
Dystrybutor Agora
Data premiery1 marca 2019
ReżyseriaEwa Bukowska
ZdjęciaTomasz Naumiuk
Scenariusz
ObsadaMagdalena Popławska, Michał Żurawski, Krzysztof Stroiński, Dorota Kolak, Kinga Preis, Mirosław Haniszewski, Beata Schimscheiner, Oleg Bakhrutdinov
MuzykaNatalia Fiedorczuk-Cieślak
Rok produkcji2017
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania82 min
Gatunekdramat
EAN5903111493189
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Najtrudniejsza jest wojna bez wojny
[Ewa Bukowska „53 wojny” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Któż lepiej i wyraziściej opowiedziałby historię kobiety popadającej w obłęd, jak nie inna kobieta? Kameralne, debiutanckie (jeśli chodzi o pełen metraż) „53 wojny” Ewy Bukowskiej nie są jednak wcale opowieścią o „zwyczajnym szaleństwie”. To historia wielkiej miłości zderzonej z idealizmem i zagrożeniami współczesnego świata. Opowiedziana do bólu szczerze i prawdziwie.

Sebastian Chosiński

Najtrudniejsza jest wojna bez wojny
[Ewa Bukowska „53 wojny” - recenzja]

Któż lepiej i wyraziściej opowiedziałby historię kobiety popadającej w obłęd, jak nie inna kobieta? Kameralne, debiutanckie (jeśli chodzi o pełen metraż) „53 wojny” Ewy Bukowskiej nie są jednak wcale opowieścią o „zwyczajnym szaleństwie”. To historia wielkiej miłości zderzonej z idealizmem i zagrożeniami współczesnego świata. Opowiedziana do bólu szczerze i prawdziwie.

Ewa Bukowska
‹53 wojny›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Tytuł53 wojny
Dystrybutor Agora
Data premiery1 marca 2019
ReżyseriaEwa Bukowska
ZdjęciaTomasz Naumiuk
Scenariusz
ObsadaMagdalena Popławska, Michał Żurawski, Krzysztof Stroiński, Dorota Kolak, Kinga Preis, Mirosław Haniszewski, Beata Schimscheiner, Oleg Bakhrutdinov
MuzykaNatalia Fiedorczuk-Cieślak
Rok produkcji2017
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania82 min
Gatunekdramat
EAN5903111493189
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Sześć lat temu Ewa Bukowska nakręciła półgodzinny „Powrót”, który w pewnym sensie można uznać za fundament „53 wojen”. Była to historia żołnierza, który wraca z misji w Afganistanie i za zarobione na niej pieniądze chce dokończyć budowę rodzinnego domu. Odnalezienie się w nowej rzeczywistości nie jest jednak wcale takie łatwe. W efekcie Piotr staje przed kolejną, nie mniej trudną, aczkolwiek na pewno już nie tak ryzykowną, misją. Scenariusz „Powrotu” wyszedł spod ręki reżyserki; podobnie było w przypadku „53 wojen”, chociaż tym razem fabuła oparta została na motywach książki Grażyny Jagielskiej „Miłość z kamienia. Życie z korespondentem wojennym”. Ów „korespondent wojenny”, który pojawia się w tytule, to oczywiście Wojciech Jagielski, dziennikarz Polskiej Agencji Prasowej, „Gazety Wyborczej”, a od paru lat, gdy na dobre porzucił swój wcześniejszy fach, „Tygodnika Powszechnego”. Autor tak znanych książek reporterskich, jak „Modlitwa o deszcz” (2002), „Wieże z kamienia” (2003) i „Wypalanie traw” (2012).
Przez wiele lat Jagielski podróżował po niemal całym świecie, przyglądając się z bliska konfliktom politycznym i militarnym. Niejednokrotnie narażał życie. Wszystko w imię pisania prawdy o wydarzeniach, które niekiedy politycy i wojskowi chętnie by przemilczeli. W warszawskim domu pozostawała natomiast żona i – z czasem – dwóch synów. Kobieta, nie radząc sobie ze strachem o los męża, pogrążała się w psychicznej dezintegracji, aż wreszcie wylądowała w szpitalu psychiatrycznym, na jednym oddziale z żołnierzami próbującymi poradzić sobie z zespołem stresu pourazowego. W ramach terapii zaczęła opisywać swoje życie. I właśnie te wspomnienia zainspirowały Ewę Bukowską do nakręcenia „53 wojen”. Reżyserka zmieniła imiona bohaterów: Grażyna Jagielska stała się Anną (w którą wcieliła się Magdalena Popławska), a Wojciech – Witkiem (a zagrał go Michał Żurawski). Wszystko inne, jak można domniemywać, pozostało bez zmian.
„53 wojny” to bardzo kameralny film. Film, w którym wojny w zasadzie nie pokazano (chyba że w relacjach reporterskich na ekranie telewizora). Wcale jednak z tego powodu nie staje się ona mniej dotkliwa i przerażająca. Przeciwnie! Stopniowo osacza główną bohaterkę, pozbawiając ją najpierw radości życia, a potem także elementarnego poczucia bezpieczeństwa. Nie jadąc na wojnę, Anna tak naprawdę na co dzień w niej uczestniczy, obsesyjnie wpatrując się w aparat telefoniczny z nadzieją, że za chwilę zadzwoni Witek. Obawa o to, co się z nim stanie, doprowadza Annę na skraj psychicznej przepaści, a widz w tym autodestrukcyjnym procesie uczestniczy. I nic nie może zrobić. Co wywołuje dojmujące uczucie beznadziei. Ewa Bukowska ma spore doświadczenie aktorskie (zadebiutowała prawie trzydzieści lat temu w „Krollu”), ale jako reżyserka stawia dopiero pierwsze kroki. To, jak szczerze i prawdziwie, niemal naturalistycznie, ale bez przekraczania granicy dobrego smaku (o co na pewno nie byłoby trudno), pokazała rozpad świata Anny i jej pogrążanie się w odmętach nicości – zasługuje na duże uznanie.
To film, który boli. Ale jednocześnie film bardzo potrzebny. Bo ostatecznie przynoszący oczyszczenie i rodzący nadzieję.
koniec
22 marca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nieprzewidywalna przewidywalność
Sebastian Chosiński

16 VIII 2019

Choć w napisach nie ma nawet słowa o ewentualnych inspiracjach literackich, w czasie seansu „Rebelii” z miejsca przychodzi na myśl, że scenarzyści filmu musieli wzorować się na prozie Philipa K. Dicka. W innym przypadku dzieło Ruperta Wyatta nie przypominałoby aż tak bardzo „Impostora” Gary’ego Fledera.

więcej »

Z Londynu do Warszawy
Sebastian Chosiński

1 VIII 2019

To, wbrew pozorom, nie jest film o powstaniu warszawskim jako takim, ponieważ jego akcja kończy się 1 sierpnia 1944 roku około godziny 17.15. To tak naprawdę nie jest również film o Janie Nowaku-Jeziorańskim, chociaż fabuła nawiązuje do elementów wojennej biografii późniejszego szefa Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. „Kurier” Władysława Pasikowskiego to wojenno-szpiegowski thriller, który jako tło wykorzystuje przygotowania do walki z Niemcami o Warszawę.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Człowiek, który zobaczył Diabła
Sebastian Chosiński

31 VII 2019

„Muzeum” – drugi z trzech postapokaliptycznych obrazów Konstantina Łopuszanskiego –nakręcone zostało w ostatnich latach istnienia Związku Radzieckiego. Wcześniej, nawet gdyby reżyser wyrażał taką chęć, nie mogłoby powstać – z uwagi na swe głęboko religijne i antytotalitarne przesłanie.

więcej »

Polecamy

Dalekowschodnie nauki

Z filmu wyjęte:

Dalekowschodnie nauki
— Jarosław Loretz

Jubileuszowy ptak
— Jarosław Loretz

Jak w plener, to z przyjaciółmi
— Jarosław Loretz

Pamiętajcie o higienie!
— Jarosław Loretz

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Tegoż autora

Na bezdrożach nostalgiczni poganie
— Sebastian Chosiński

Smutek nad Rusią
— Sebastian Chosiński

Bez nieba gwiaździstego, bez prawa moralnego
— Sebastian Chosiński

Kanibal z Niebuszewa
— Sebastian Chosiński

Olbrzym, którego nie należy się bać
— Sebastian Chosiński

Kim jestem? Czego chcę? Dokąd dążę?
— Sebastian Chosiński

Olof Palme musiał zginąć!
— Sebastian Chosiński

Hodowla Zła w centrum Londynu
— Sebastian Chosiński

Nekrofil z Poznania
— Sebastian Chosiński

Nieprzewidywalna przewidywalność
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.