Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Borys Lankosz
‹Ciemno, prawie noc›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCiemno, prawie noc
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery22 marca 2019
ReżyseriaBorys Lankosz
ZdjęciaMarcin Koszałka
Scenariusz
ObsadaMagdalena Cielecka, Marcin Dorociński, Agata Buzek, Piotr Fronczewski, Roma Gąsiorowska, Dorota Kolak, Aleksandra Konieczna, Dawid Ogrodnik
MuzykaMarcin Stańczyk
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiPolska
WWW
Gatunekdramat, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Krótko o filmach: Niesamowitość liczona w gramach
[Borys Lankosz „Ciemno, prawie noc” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Nie wiem, jak zareagowałbym na filmową wersję „Ciemno, prawie noc”, będąc mieszkańcem Wałbrzycha bądź okolic. Pewnie machnąłbym ręką, wychodząc z założenia, że dzieło artystyczne rządzi się swoimi prawami, a jego autor ma prawo pokazać to, co w ludziach najpodlejsze, jeśli tak właśnie postrzega świat. Ale pochodzę z Wielkopolski i po obejrzeniu filmu Borysa Lankosza zaczynam bać się mieszkańców Wałbrzycha.

Sebastian Chosiński

Krótko o filmach: Niesamowitość liczona w gramach
[Borys Lankosz „Ciemno, prawie noc” - recenzja]

Nie wiem, jak zareagowałbym na filmową wersję „Ciemno, prawie noc”, będąc mieszkańcem Wałbrzycha bądź okolic. Pewnie machnąłbym ręką, wychodząc z założenia, że dzieło artystyczne rządzi się swoimi prawami, a jego autor ma prawo pokazać to, co w ludziach najpodlejsze, jeśli tak właśnie postrzega świat. Ale pochodzę z Wielkopolski i po obejrzeniu filmu Borysa Lankosza zaczynam bać się mieszkańców Wałbrzycha.

Borys Lankosz
‹Ciemno, prawie noc›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCiemno, prawie noc
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery22 marca 2019
ReżyseriaBorys Lankosz
ZdjęciaMarcin Koszałka
Scenariusz
ObsadaMagdalena Cielecka, Marcin Dorociński, Agata Buzek, Piotr Fronczewski, Roma Gąsiorowska, Dorota Kolak, Aleksandra Konieczna, Dawid Ogrodnik
MuzykaMarcin Stańczyk
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiPolska
WWW
Gatunekdramat, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Przyznam, że nie czytałem uhonorowanej Nagrodą Literacką „Nike” (w 2013 roku) i chwaloną przez profesora Przemysława Czaplińskiego (jednego z największych znawców współczesnej prozy polskiej) powieści Joanny Bator, na podstawie której Borys Lankosz („Rewers”, „Ziarno prawdy”, serial „Pod powierzchnią”) nakręcił ten film. Z drugiej strony – będąc po seansie – wcale nie jestem przekonany, czy by mi to pomogło. Bo jeżeli książka naprawdę jest tak dobra, jak uważa spora część krytyków, to tym bardziej uwypukliłoby to niedostatki obrazu. Zwłaszcza że parę lat temu Lankosz oddał już niedźwiedzią przysługę Zygmuntowi Miłoszewskiemu, przenosząc na ekran środkową część trylogii o prokuratorze Teodorze Szackim. Z dziełem Bator, mam wrażenie, zrobił dokładnie to samo.
Filmowe „Ciemno, prawie noc” wydaje się mało udaną mieszanką nordic-noir (spod znaku szwedzkiego „Wallandera” bądź norweskiego „Wistinga”) z opowieścią niesamowitą, której rodzimość podkreśla miejsce akcji – Dolny Śląsk (a konkretniej: Wałbrzych, czyli rodzinne miasto pisarki, i okolice). A skoro Dolny Śląsk, to nie ma siły – muszą być nawiązania do czasów wojennych, nazistów i wyzwalających te tereny wiosną 1945 roku Sowietów. Główna bohaterka, Alicja Tabor (w tej roli Magdalena Cielecka), jest dziennikarką, która przyjeżdża do Wałbrzycha, aby napisać reportaż o porywanych dzieciach. To znakomity punkt wyjścia do trzymającego w napięciu thrillera. Ale tak naprawdę thrillerem on wcale nie jest. A raczej przestaje nim być, kiedy Alicja – mieszkająca niegdyś w Wałbrzychu i powracająca do niego po latach – zaczyna zmagać się z własną przeszłością i mrocznymi tajemnicami rodzinnymi.
Czym wtedy się staje? Trudno orzec. Mrocznym dramatem, o którego mroku decyduje jedynie fakt, że spora część akcji rozgrywa się w nocy. Historią niesamowitą, w której najbardziej niesamowite jest to, że znaleźli się producenci gotowi sfinansować scenariusz Lankosza. Większość aktorów – a musicie wiedzieć, że obsada naprawdę jest przednia (vide Piotr Fronczewski, Marcin Dorociński, Rafał Maćkowiak, Jerzy Trela, Dawid Ogrodnik, Agata Buzek, Dorota Kolak) – gra z nieznośną emfazą, mającą na każdym kroku podkreślać tajemniczość i demonizm, które ostatecznie przybierają dość karykaturalne formy. Gdyby to był jedynie film o dziennikarskim polowaniu na członków siatki przestępczej zajmującej się pornografią dziecięcą – udałoby się pewnie jakoś wyjść reżyserowi obronną ręką. Ale ci krasnoarmiejcy, ci naziści…
koniec
21 kwietnia 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Andriej Tarkowski oczyma… dziecka
Sebastian Chosiński

4 IV 2021

Nazwać Andrieja Tarkowskiego klasykiem światowej (nie tylko radzieckiej i rosyjskiej) kinematografii – to jakby nic o nim nie powiedzieć. Był bowiem nie tylko reżyserem, ale i natchnionym poetą kina, wizjonerem i chrześcijańskim mistykiem, który w swoich filmach sięgał po skrajnie odmienne tła – od średniowiecznej Rusi po bezbrzeżny Kosmos. Dokumentalny film „Świątynia kina” opowiada o jego życiu i twórczości z perspektywy syna artysty.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Iwan, Marika i Garbaty Karp
Sebastian Chosiński

3 III 2021

Ostatni odcinek kryminalnego miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot?” udanie wieńczy całość. Scenarzyści (bracia Wajnerowie) i reżyser zadbali bowiem o odpowiednią porcję emocji, ale także o sceny mogące poruszyć serce. Na główną postać odcinka wyrósł też, zostawiając na drugim planie Gleba Żegłowa, grany przez Władimira Konkina Szarapow.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: „Ferdinand” nie do zdarcia
Sebastian Chosiński

24 II 2021

W czwartym (przedostatnim) odcinku miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot” mają miejsce dwa nadzwyczaj ważne wydarzenia. Po pierwsze: wydział, którym kieruje kapitan Gleb Żegłow, wpada wreszcie na trop Foksa i zastawia na niego pułapkę. Po drugie: udaje się odpowiedzieć na pytanie, czy to doktor Iwan Siergiejewicz Gruzdiew jest odpowiedzialny za śmierć eksżony Łarisy.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Nieuczciwe zagrywki złego czarnoksiężnika
— Miłosz Cybowski

Kormoran i kukułka
— Sebastian Chosiński

Patriota bije Godzillę!
— Sebastian Chosiński

Kiedy ziemia zlewa się z niebem
— Konrad Wągrowski

Prawie wiedźmin i pełzający czerep
— Miłosz Cybowski

Rodowe dziedzictwo
— Jarosław Loretz

Zawiedzione nadzieje
— Marcin Mroziuk

Mroczna sielanka
— Sebastian Chosiński

Zwycięstwo kontra zabawa
— Marcin Mroziuk

Ciałem y duchem
— Jarosław Loretz

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Luty 2016
— Sebastian Chosiński, Marcin Mroziuk, Jarosław Robak, Konrad Wągrowski

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (11)
— Jakub Gałka

Historia pewnej monety
— Dorota Smela

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.