Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 31 maja 2020
w Esensji w Esensjopedii

Maciej Pieprzyca
‹Ikar. Legenda Mietka Kosza›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułIkar. Legenda Mietka Kosza
Dystrybutor Next Film
Data premiery14 lutego 2020
ReżyseriaMaciej Pieprzyca
ZdjęciaWitold Płóciennik
Scenariusz
ObsadaDawid Ogrodnik, Jowita Budnik, Wiktoria Gorodeckaja, Maja Komorowska, Justyna Wasilewska, Piotr Adamczyk, Mikołaj Chroboczek, Michał Filipiak
MuzykaLeszek Możdżer
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania122 min
Gatunekbiograficzny
EAN5903111494698
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

W otchłani jazzu
[Maciej Pieprzyca „Ikar. Legenda Mietka Kosza” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Można by go określić „zmarnowanym talentem”, gdyby nie zdążył dwa lata przed śmiercią wydać fenomenalnej płyty „Reminiscence”, dzięki której zapisał się na trwałe w historii polskiego jazzu. Ile jednak jeszcze mógłby nagrać takich płyt, gdyby żył dłużej! W „Ikarze” Maciej Pieprzyca oddaje hołd jednemu z największych polskich pianistów jazzowych – Mieczysławowi Koszowi.

Sebastian Chosiński

W otchłani jazzu
[Maciej Pieprzyca „Ikar. Legenda Mietka Kosza” - recenzja]

Można by go określić „zmarnowanym talentem”, gdyby nie zdążył dwa lata przed śmiercią wydać fenomenalnej płyty „Reminiscence”, dzięki której zapisał się na trwałe w historii polskiego jazzu. Ile jednak jeszcze mógłby nagrać takich płyt, gdyby żył dłużej! W „Ikarze” Maciej Pieprzyca oddaje hołd jednemu z największych polskich pianistów jazzowych – Mieczysławowi Koszowi.

Maciej Pieprzyca
‹Ikar. Legenda Mietka Kosza›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułIkar. Legenda Mietka Kosza
Dystrybutor Next Film
Data premiery14 lutego 2020
ReżyseriaMaciej Pieprzyca
ZdjęciaWitold Płóciennik
Scenariusz
ObsadaDawid Ogrodnik, Jowita Budnik, Wiktoria Gorodeckaja, Maja Komorowska, Justyna Wasilewska, Piotr Adamczyk, Mikołaj Chroboczek, Michał Filipiak
MuzykaLeszek Możdżer
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania122 min
Gatunekbiograficzny
EAN5903111494698
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Choć polski jazz w latach 60. i 70. ubiegłego wieku obrodził gwiazdami światowego formatu, rodzime kino nieszczególnie się nimi interesowało. Nie nakręcono dotąd fabularnych biografii Krzysztofa Komedy, Zbigniewa Seiferta czy Tomasza Stańki, chociaż życie każdego z nich – zarówno to osobiste, jak i artystyczne – jest praktycznie gotowym materiałem na porywający scenariusz. Tym większa chwała należy się scenarzyście i reżyserowi Maciejowi Pieprzycy, że postanowił wyciągnąć z mroków zapomnienia jedną z najbardziej fascynujących postaci tamtego okresu – pianistę Mieczysława Kosza. Za życia wydał on tylko jedną solową płytę („Reminiscence”, 1971), ale to wystarczyło, aby przeszedł do historii i po dziś dzień stawiany był w jednym rzędzie z Komedą, Adamem Makowiczem czy Leszkiem Możdżerem.
Koszowi ten film zwyczajnie się należał! Nie dlatego, że zdecydowanie wybijał się ponad wszystkich wcześniej wymienionych – każdy z nich był bądź wciąż jest mistrzem światowego formatu w swoim fachu – ale z tego powodu, że jemu było w życiu znacznie trudniej osiągnąć to, do czego doszedł. Urodził się w chłopskiej rodzinie na Lubelszczyźnie pod koniec drugiej wojny światowej. Od najmłodszych lat cierpiał na postępującą ślepotę, aż wreszcie całkiem stracił wzrok. Brak wzroku natura zrekompensowała mu perfekcyjnym słuchem. By jednak mógł zostać wybitnym muzykiem, wymagało to od niego niewyobrażalnego wręcz samozaparcia. I ciągłej walki – przeciwko rodzinie, opiekunkom (siostrom zakonnym) w Zakładzie dla Ociemniałych Dzieci w Laskach, wreszcie nauczycielce w szkole muzycznej (w którą wciela się Maja Komorowska), widzącej w Mietku znakomity materiał na pianistę klasycznego.
I pewnie taką karierę właśnie by zrobił, być może nawet dostąpił zaszczytu reprezentowania Polski na Konkursie Chopinowskim, gdyby pewnego dnia nie usłyszał muzyki… Billa Evansa, legendarnego amerykańskiego pianisty jazzowego, z którym zresztą – co w filmie pokazano – spotkał się podczas festiwalu w szwajcarskim Montreux. Zanim jednak do tego dochodzi, Kosz musi przejść długą drogę, a Pieprzyca towarzyszy mu w niej niemal od narodzin. To droga znaczona nie tylko wieloma wyrzeczeniami, ale także bolesnymi upadkami czy wręcz upokorzeniami. Traktowany początkowo bardzo pobłażliwie przez środowisko jazzowe, Mietek znajduje orędownika w jednym tylko człowieku – wiceprezesie Polskiej Federacji Jazzowej Marianie Wolskim (należy jednak pamiętać, że poza głównym bohaterem wszystkie nazwiska rzeczywistych osób zostały zmienione), w którego wciela się Grzegorz Mielczarek. To on wyciąga do ociemniałego muzyka pomocną dłoń, on napędza jego karierę i opiekuje się nim.
Film Pieprzycy nie jest jednak wcale opowieścią o artystycznym Kopciuszku. Bo też w życiu Kosza niewiele było chwil szczęśliwych. Z biegiem czasu coraz bardziej samotny muzyk pogrąża się bowiem w depresji i nałogu, odtrąca tych, którzy próbują zawrócić go z drogi donikąd. Ma przy tym pełną świadomość swoich możliwości i tego, że nie jest w stanie ich wykorzystać. Nie w tym kraju. Nie w tym czasie. Nie w tym życiu! Wcielający się w genialnego pianistę Dawid Ogrodnik („Ida”, „Ostatnia rodzina”) po raz kolejny daje popis aktorski. On nie gra Kosza, ale… jest Mieczysławem Koszem – człowiekiem wewnętrznie rozdartym i zagubionym, pogrążającym się w coraz głębszej i coraz mroczniejszej otchłani. Dodatkowym walorem „Ikara” (jakże znaczący i symboliczny jest to tytuł, biorąc pod uwagę zakończenie filmu) jest oczywiście muzyka głównego bohatera, którą na potrzeby dzieła nagrał sam Leszek Możdżer ze swoim zespołem.
koniec
23 maja 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Na pogańskim globie
Sebastian Chosiński

29 V 2020

Gdyby wierzyć opiniom krytyków, jakie zostały przytoczone na okładce wydania DVD („Nieprawdopodobny, porażający, fascynujący!”, „Niebywała odwaga twórców”), można by pomyśleć, że mamy do czynienia z od dawna oczekiwanym w polskiej kinematografii arcydziełem kina historycznego. Nic z tych rzeczy! „Krew Boga” Bartosza Konopki to piękny wizualnie, ale filozoficznie płytki obraz początków chrześcijaństwa wśród Słowian.

więcej »

Dark Phoenix – Fatal Wonder Woman
Sebastian Chosiński

26 V 2020

Pomysł pokazania na ekranie, jak młoda i sympatyczna, mocno introwertyczna Jean Grey przeobraża się w najpotężniejszego na planecie superzłoczyńcę na pewno zasługiwał na uwagę. Niestety, ani reżyser, ani wcielająca się w główną bohaterkę aktorka nie udźwignęli ciężaru. W efekcie „X-Men: Mroczna Phoenix” Simona Kinberga to spektakularna, choć nosząca znamiona ambitnej, porażka.

więcej »

W kraju zbożem i mlekiem płynącym
Sebastian Chosiński

21 V 2020

Ile jeszcze jest takich postaci, jak Gareth Jones, które zasługują na wyciągnięcie ich z mroków zapomnienia i upamiętnienie po wsze czasy! Walijski dziennikarz był jednym z pierwszych przedstawicieli mediów zachodnich, którzy informowali demokratyczny świat o sztucznie wywołanym na rozkaz Stalina Wielkim Głodzie na Ukrainie. Agnieszka Holland uznała, że swoimi dokonaniami zapracował na film biograficzny. Słusznie!

więcej »

Polecamy

Richard Kelly. Pułapka.

Do sedna:

Richard Kelly. Pułapka.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Birdman.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Biutiful.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Babel.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. 21 gramów.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Amores perros.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky „mother!”
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Nie ten człowiek!
— Sebastian Chosiński

Kryminał milicyjny à rebours
— Gabriel Krawczyk

Tegoż autora

Łotr łotra łotrem pogania
— Sebastian Chosiński

Na pogańskim globie
— Sebastian Chosiński

Samotnik bez Imienia
— Sebastian Chosiński

Dark Phoenix – Fatal Wonder Woman
— Sebastian Chosiński

W kraju zbożem i mlekiem płynącym
— Sebastian Chosiński

Strach z przeszłości
— Sebastian Chosiński

Od Cole’a Portera po Davida Bowiego
— Sebastian Chosiński

Bohaterowie z przypadku, zbrodniarze z wyboru
— Sebastian Chosiński

Wiele hałasu o nic, nic, nic
— Sebastian Chosiński

Ostatni ziemski twardziel (prawdopodobnie)
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.