Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 26 lipca 2021
w Esensji w Esensjopedii

Daniella Rybakjan
‹Asia›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAsia
Tytuł oryginalnyАся
ReżyseriaDaniella Rybakjan
ZdjęciaSiergiej Poromow
Scenariusz
ObsadaAngelina Zakierjajewa, Marina Sołopczenko, Anton Syczow
Rok produkcji2017
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania30 min
Gatunekdramat, psychologiczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

East Side Story: Na początku drogi
[Daniella Rybakjan „Asia”, Leonid Gardasz „Punkt bifurkacji” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
A może to powinno stać się tradycją, że na początek roku kalendarzowego pojawiają się w tej rubryce filmy krótkometrażowe reżyserów, którzy są dopiero na początku swojej drogi twórczej i którzy nie doczekali się jeszcze profesjonalnego kinowego debiutu? Jak na przykład Daniella Rybakjan, autorka dramatu psychologicznego „Asia”, i Leonid Gardasz, twórca kryminalno-obyczajowego „Punktu bifurkacji”…

Sebastian Chosiński

East Side Story: Na początku drogi
[Daniella Rybakjan „Asia”, Leonid Gardasz „Punkt bifurkacji” - recenzja]

A może to powinno stać się tradycją, że na początek roku kalendarzowego pojawiają się w tej rubryce filmy krótkometrażowe reżyserów, którzy są dopiero na początku swojej drogi twórczej i którzy nie doczekali się jeszcze profesjonalnego kinowego debiutu? Jak na przykład Daniella Rybakjan, autorka dramatu psychologicznego „Asia”, i Leonid Gardasz, twórca kryminalno-obyczajowego „Punktu bifurkacji”…

Daniella Rybakjan
‹Asia›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAsia
Tytuł oryginalnyАся
ReżyseriaDaniella Rybakjan
ZdjęciaSiergiej Poromow
Scenariusz
ObsadaAngelina Zakierjajewa, Marina Sołopczenko, Anton Syczow
Rok produkcji2017
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania30 min
Gatunekdramat, psychologiczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Oba dzieła powstały jako prace dyplomowe w dwóch cieszących się od dekad uznaniem szkołach filmowych: w mieszczącym się w Moskwie Wszechrosyjskim Państwowym Instytucie Kinematografii (WGIK), do którego do 2019 roku uczęszczał Leonid Gardasz, oraz w Państwowym Sankt-Petersburskim Instytucie Kina i Telewizji (SPbGIKiT), którego absolwentką jest Daniella Rybakjan. Obie krótkometrażówki zostały też bardzo wysoko ocenione i zdobyły wiele nagród na festiwalach filmów studenckich. W przypadku Rybakjan, urodzonej w 1993 roku w Rostowie, zdobyte laury otworzyły już nawet drogę do samodzielnego pełnometrażowego debiutu, którym będzie młodzieżowy melodramat „Szum” (o młodym raperze przybywającym z prowincji do wielkiego miasta), ale niestety pandemia koronawirusa zatrzymała na jakiś czas pracę nad nim – w efekcie dzisiaj trudno stwierdzić, kiedy gotowy obraz trafi do kin (i w ogóle na jakim etapie znajduje się ta produkcja). Żal tym większy, że debiutancka krótkometrażówka „Asia”, której Rybakjan była nie tylko reżyserką, lecz także scenarzystką – okazała się dziełem nadzwyczaj udanym.
Zapewne niemała w tym zasługa opiekuna dwudziestoczteroletniej (w chwili powstania filmu, to jest w 2017 roku) reżyserki, którym był – uważany przez wielu współczesnych krytyków za najwierniejszego ucznia Andrieja Tarkowskiego – Konstantin Łopuszanski („Solo”, „Listy martwego człowieka”, „Pora deszczów”). Tytułową bohaterką obrazu jest młoda, starsza zaledwie o kilka lat od twórczyni dzieła, policjantka Asia Dmitrijewna. Dosłużyła się już stopnia kapitana i właśnie dowiaduje się od swego przełożonego, że może spodziewać się kolejnego awansu. A że wiadomość ta trafia do niej w dniu urodzin, które świętuje z koleżankami i kolegami z pracy, radość wydaje się tym większa. Ale tylko do pewnego momentu. Po służbie Asię odprowadza do domu podkochujący się w niej Grisza. Mężczyzna liczy zapewne na miły wieczór w kameralnym gronie, lecz nic z tego nie wychodzi, ponieważ pod drzwiami mieszkania czeka na panią kapitan jej dawno nie widziana matka Nadia.
Niezapowiedziana wizyta nie wywołuje u młodej policjantki radości. Matka jest wyraźnie podpita, na dodatek przyprowadziła ze sobą jakiegoś menela. Zawstydzona Asia obiecuje Griszy, że przy okazji wszystko mu wyjaśni. By jednak to zrobić, musi najpierw poukładać swoje niełatwe relacje z matką, która przed laty porzuciła ją, aby korzystać z uroków życia. I tak naprawdę nie zmieniła swego postępowania do dzisiaj. Tym sposobem przeszłość, od której tak bardzo chciała uciec, dopada główną bohaterkę. Ale dopada, jak się okazuje, również jej matkę. Policjantka zdaje sobie sprawę, że nie rozwiązawszy problemów sprzed lat, nie zacznie normalnego życia, co będzie rzutować także na jej pracę zawodową, w której stara się pomagać nastolatkom znajdującym się w takim położeniu, w jakim kiedyś była ona. Ten subtelny dramat psychologiczny w pół godziny przedstawia kilka istotnych wątków, które odpowiednio rozwinięte sprawdziłyby się spokojnie w filmie pełnometrażowym.
Kto zresztą wie, może kiedyś Rybakjan zdecyduje się na rozbudowanie scenariusza „Asi”, tym bardziej że w tej historii jest spory potencjał na opowieść o współczesnej Rosji, która nie radzi sobie z wciąż poważnym w tym kraju problemem alkoholizmu. Niesprawiedliwym byłoby jednak sprowadzanie tej przypadłości tylko do specyfiki typowo rosyjskiej; przedstawione w filmie wydarzenia równie dobrze mogłyby rozgrywać się w Polsce, Niemczech czy Francji. Rybakjan stworzyła uniwersalną narrację i na dodatek pozyskała do udziału w filmie doświadczonych aktorów. W matkę głównej bohaterki wcieliła się Marina Sołopczenko („Ten, który gasi światło”, „Pod przykrywką”), w Griszę – Anton Syczow („Prosto w serce”); jedynie aktorka grająca Asię, czyli Angelina Zakierjajewa, ma jeszcze niewielki dorobek (dotąd pojawiła się jedynie w dwóch serialach). Nie ma jednak wątpliwości, że wszystko jest przed nią.

Leonid Gardasz
‹Punkt bifurkacji›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPunkt bifurkacji
Tytuł oryginalnyТочка бифуркации
ReżyseriaLeonid Gardasz
ZdjęciaAleksandr Kitajcew
Scenariusz
ObsadaSiergiej Liegostajew, Konstantin Machowikow, Dmitrij Małaszenko, Nikita Kupriejanow
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania25 min
Gatunekdramat, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Punkt bifurkacji” Leonida Gardasza, moskwianina o rok młodszego od Rybakjan, nie był jego pierwszym filmem. Dwa lata wcześniej jako początkujący student WGIK-u nakręcił krótkometrażówkę „Na zewnątrz”, a rok później – „Nakarmić kota, czyli jak się zakochałem i przestałem się bać Donalda Trumpa”. Na debiut pełnometrażowy wciąż jednak czeka. Scenariusz „Punktu…” napisał do spółki z profesjonalną scenariopisarką Mariną Soczinską („Spitak”), która przed laty studiowała w tej samej uczelni, będąc studentką uznanego autora Andrieja Borodianskiego. Przedstawiona w dwudziestopięciominutowym obrazie historia wydarzyła się – jak informują twórcy w jego napisach początkowych – naprawdę. Trzej młodzi mężczyźni postanawiają wywinąć kawał swemu wyjątkowo skłonnemu do żartów przyjacielowi Dimie Smirnowowi i „organizują” jego porwanie. Wieczorem na ulicy Moskwy napadają na niego, zarzucają mu worek na głowę, krępują ręce i wywożą za miasto. Ma to być zemsta za znieważenie siostry jednego z nich.
Kiedy docierają do lasu, Dima, przekonany, że zostanie zabity, ucieka i pędzi przed siebie w nieznanym kierunku. Nie słyszy krzyków przyjaciół, że to jedynie żart. Ci natomiast zaczynają go szukać, a gdy im się nie udaje znaleźć Smirnowa, zawiadamiają policję. Oficer, na biurko którego trafia sprawa, nie jest wyrozumiały. Nie przekonują go wynurzenia o nauczce, jaką miał ponieść ich niesforny kumpel. Z całkowitą powagą informuje „podejrzanych”, że za porwanie grozi im do pięciu lat więzienia, a jeśli do tego została jeszcze użyta przemoc – nawet dwanaście. Sprawa komplikuje się jeszcze bardziej, gdy Pasza (tak ma na imię oficer) otrzymuje wiadomość, że znaleziono w lesie ciało człowieka. Gardasz opowiada tę historię na dwóch płaszczyznach. Z jednej strony przedstawia wydarzenia, jakie zaszły, z drugiej – traktuje je jako punkt wyjścia do zetknięcia ze sobą dwóch skrajnych postaw: beztroski pokolenia urodzonego w latach 90. ubiegłego wieku i odpowiedzialności tych, którzy wychowani zostali jeszcze w poprzednim systemie.
Nie oznacza to jednak, że Gardasz chwali bądź też gloryfikuje Związek Radziecki, przeciwstawiając go współczesnej Rosji. Obie strony konfliktu mają swoje racje. Jeden z młodych bohaterów wypomina oficerowi, że ich pokolenie stało się właśnie takie, ponieważ taką odziedziczyli ojczyznę, tak zostali wychowani. Jak się jednak okazuje, pojawia się również platforma porozumienia, a znalezienie wspólnego języka umożliwia… kolejny okrutny żart. W roli oficera policji młody reżyser obsadził, mającego spore doświadczenie w zawodzie, Siergieja Liegostajewa („4 dni maja”, „Żyła sobie baba”, „Rosyjski nalot”); jego podwładnego, porucznika Bołdina, zagrał Dmitrij Małaszenko (epizod w pierwszych „Choinkach”, a potem już głównie seriale). W mających skłonność do głupich pomysłów młodych moskwian wcielili się natomiast studenci WGIK-u. Być może w przyszłości ich nazwiska (Konstantin Machowikow, Nikita Kupriejanow, Konstantin Czirkin, Wasilij Gałaktionow) pojawią się w tej rubryce, ale na to zapewne będziemy musieli parę lat poczekać.
koniec
3 stycznia 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Andriej Tarkowski oczyma… dziecka
Sebastian Chosiński

4 IV 2021

Nazwać Andrieja Tarkowskiego klasykiem światowej (nie tylko radzieckiej i rosyjskiej) kinematografii – to jakby nic o nim nie powiedzieć. Był bowiem nie tylko reżyserem, ale i natchnionym poetą kina, wizjonerem i chrześcijańskim mistykiem, który w swoich filmach sięgał po skrajnie odmienne tła – od średniowiecznej Rusi po bezbrzeżny Kosmos. Dokumentalny film „Świątynia kina” opowiada o jego życiu i twórczości z perspektywy syna artysty.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Iwan, Marika i Garbaty Karp
Sebastian Chosiński

3 III 2021

Ostatni odcinek kryminalnego miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot?” udanie wieńczy całość. Scenarzyści (bracia Wajnerowie) i reżyser zadbali bowiem o odpowiednią porcję emocji, ale także o sceny mogące poruszyć serce. Na główną postać odcinka wyrósł też, zostawiając na drugim planie Gleba Żegłowa, grany przez Władimira Konkina Szarapow.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: „Ferdinand” nie do zdarcia
Sebastian Chosiński

24 II 2021

W czwartym (przedostatnim) odcinku miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot” mają miejsce dwa nadzwyczaj ważne wydarzenia. Po pierwsze: wydział, którym kieruje kapitan Gleb Żegłow, wpada wreszcie na trop Foksa i zastawia na niego pułapkę. Po drugie: udaje się odpowiedzieć na pytanie, czy to doktor Iwan Siergiejewicz Gruzdiew jest odpowiedzialny za śmierć eksżony Łarisy.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Dobry, zły i… czerwony
— Sebastian Chosiński

Na przekór nienawiści… na przekór miłości…
— Sebastian Chosiński

Nadchodzi grzmot. Major Grzmot!
— Sebastian Chosiński

Ogniowy chrzest
— Sebastian Chosiński

Twardy sen – to jedyny ratunek!
— Sebastian Chosiński

Ucieczka z piekła
— Sebastian Chosiński

Co robią rosyjscy żołnierze w sercu Afryki?
— Sebastian Chosiński

Życie na pozór
— Sebastian Chosiński

Bohaterka bez czy ze skazą?
— Sebastian Chosiński

Pojedynek snajperów
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.