Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 listopada 2019
w Esensji w Esensjopedii

Hayao Miyazaki
‹Podniebna poczta Kiki›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPodniebna poczta Kiki
Tytuł oryginalnyMajo no takkyûbin
Dystrybutor Monolith
ReżyseriaHayao Miyazaki
ZdjęciaShigeo Sugimura
Scenariusz
MuzykaSydney Forest, Joe Hisaishi
Rok produkcji1989
Kraj produkcjiJaponia
CyklKolekcja Studia Ghibli
Czas trwania103 min
ParametryDolby Digital 5.1; format: 1,85:1
Gatunekanimacja, familijny, fantasy, komedia, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Trzej mistrzowie
[Hayao Miyazaki „Podniebna poczta Kiki”, Isao Takahata „Powrót do marzeń”, Yoshifumi Kondo „Szept serca” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Japońskie studio Ghibli jest kojarzone głównie z Hayao Miyazakim, ale to niejedyny filar wytwórni. Dzięki pierwszemu pakietowi Kolekcji Studia Ghibli wydanej przez Monolith polski widz ma okazję poznać również dwóch innych mistrzów anime: Isao Takahatę i Yoshifumi Kondo. Trzech różnych twórców, trzy różne filmy – ta sama stara, dobra magia klasycznej animacji.

Michał R. Wiśniewski

Trzej mistrzowie
[Hayao Miyazaki „Podniebna poczta Kiki”, Isao Takahata „Powrót do marzeń”, Yoshifumi Kondo „Szept serca” - recenzja]

Japońskie studio Ghibli jest kojarzone głównie z Hayao Miyazakim, ale to niejedyny filar wytwórni. Dzięki pierwszemu pakietowi Kolekcji Studia Ghibli wydanej przez Monolith polski widz ma okazję poznać również dwóch innych mistrzów anime: Isao Takahatę i Yoshifumi Kondo. Trzech różnych twórców, trzy różne filmy – ta sama stara, dobra magia klasycznej animacji.

Hayao Miyazaki
‹Podniebna poczta Kiki›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPodniebna poczta Kiki
Tytuł oryginalnyMajo no takkyûbin
Dystrybutor Monolith
ReżyseriaHayao Miyazaki
ZdjęciaShigeo Sugimura
Scenariusz
MuzykaSydney Forest, Joe Hisaishi
Rok produkcji1989
Kraj produkcjiJaponia
CyklKolekcja Studia Ghibli
Czas trwania103 min
ParametryDolby Digital 5.1; format: 1,85:1
Gatunekanimacja, familijny, fantasy, komedia, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Podniebna poczta Kiki
W 1989 roku Hayao Miyazaki postanowił zmierzyć się z czasami, które nastały. Na podstawie książki Eiko Kadono „Majo no takkyûbin” stworzył (jak zwykle tylko lekko inspirując się oryginałem) historię 13-letniej czarownicy. Zgodnie z tradycją musi ona opuścić rodzinny dom i poszukać sobie miasta, w którym przez rok w jakiś sposób będzie pomagać mieszkańcom. Tak dowiedzie swojej wartości w roli czarownicy. Co więc robi? Wyrusza do nadmorskiego Kiroko i otwiera firmę kurierską! Jednak chociaż jest czarownicą, wcale nie będzie jej łatwo… Mówi Miyazaki: „W postaci Kiki widzimy odbicie wielu współczesnych Japonek, które są kochane i wspierane materialnie przez rodziców, ale jednocześnie tęsknią do lśniących świateł miasta, do którego chcą wyruszyć, by zyskać niezależność”. Choć stary marksista Miyazaki pokazuje, jak praca alienuje Kiki i wpędza ją w depresję, to wymowa filmu jest optymistyczna. „Podniebna poczta” opowiada o dorastaniu i zdobywaniu wiary w siebie, ale jest zupełnie pozbawiona tępego dydaktyzmu produkcyjniaków o młodocianych karatekach.
Mocnym punktem filmu są zapierające dech sceny latania na miotle – to jeden z popisowych numerów Miyazakiego, który miłość do awiacji i latania wyniósł z domu. Po raz kolejny okazuje się, że napędzanej autentyczną pasją tradycyjnej animacji nie zastąpi żaden komputer. Niezapomnianą kreacją jest towarzyszący Kiki mówiący kot Jiji, zdobywający widza ciętymi ripostami i językiem ciała.
Powrót do marzeń

Isao Takahata
‹Powrót do marzeń›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPowrót do marzeń
Tytuł oryginalnyOmohide poro poro
Dystrybutor Monolith
ReżyseriaIsao Takahata
Scenariusz
MuzykaMasaru Hoshi
Rok produkcji1991
Kraj produkcjiJaponia
CyklKolekcja Studia Ghibli
Czas trwania118 min
ParametryDolby Digital 5.1; format: 1,85:1
Gatunekanimacja, dramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Kolejny film firmowany jest przez Isao Takahatę – najbardziej znanego z poruszającego dramatu „Grobowiec świetlików” (swego czasu pokazywała go telewizja Hyper), opowiadającego o losach dwójki japońskich dzieci w czasach drugiej wojny światowej. „Powrót do marzeń” to zupełnie inna opowieść. Za punkt wyjściowy posłużyła manga autorstwa Hotaru Okamoto „Omohide poro poro”. Film jest nostalgiczną wyprawą 27-letniej dziewczyny w czasy swojej młodości. Mieszkająca w Tokio od pokoleń Taeko Okajima przyjeżdża na kilkudniowy urlop do swojej starszej siostry na wieś – i zaczyna powracać myślami do roku 1966, gdy miała 10 lat. Wątek współczesnej młodej kobiety, która znajduje się na życiowym zakręcie, przeplata się ze wspomnieniami – doskonałym zapisem zwykłego życia w Tokio lat 60. Wspaniały, nostalgiczny film o życiu, swoim miejscu na świecie i prawdziwej miłości.
Isao Takahata urodził się w 1935 roku. Po ukończeniu Uniwersytetu Tokijskiego został reżyserem w nowo powstałym studio Toei Doga (Miyazaki zaczynał jako zwykły animator). Isao i Hayao zaprzyjaźnili się, kiedy działali w związku zawodowym animatorów. W 1968 Takahata wyreżyserował przełomowe dzieło „Horus: Książę Słońca” – walka o niezależność twórczą skończyła się jego odejściem z Toei. Wraz z Miyazakim pracowali nad wieloma projektami. W 1983 został producentem filmu Miyazakiego „Nausicaä z Doliny Wiatru”, który okazał się dziełem założycielskim studia Ghibli. Styl jego filmów różni się od dzieł przyjaciela – wierniej trzyma się oryginałów książkowych czy komiksowych, ale gdy trzeba, również daje dowód niczym nieskrępowanej fantazji. W Kolekcji Studia Ghibli poza „Powrotem do marzeń” ukażą się „Szopy w natarciu” (powinny być jenoty) i „Rodzinka Yamadów”, niecodzienna ekranizacja prasowego stripu.
Szept serca

Yoshifumi Kondo
‹Szept serca›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSzept serca
Tytuł oryginalnyMimi wo sumaseba
Dystrybutor Monolith
ReżyseriaYoshifumi Kondo
ZdjęciaKitarô Takasaka
Scenariusz
MuzykaYuji Nomi
Rok produkcji1995
Kraj produkcjiJaponia
CyklKolekcja Studia Ghibli
Czas trwania111 min
Gatunekanimacja, dramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Tym razem Miyazaki wystąpił jedynie jako scenarzysta i producent, a pałeczkę reżysera przejął zdolny animator Yoshifumi Kondo. „Szept serca” („Mimi wo sumaseba”) to obyczajowa opowieść o talencie, wytrwałości i magii ukrytej w dziełach zrodzonych z pasji. I miłości. Shizuku Tsukishima, czternastolatka z III klasy gimnazjum, ma głowę nabitą marzeniami. Jest molem książkowym i pochłonęła już chyba wszystkie pozycje z miejscowej biblioteki. Pewnego dnia jej uwagę przykuwa nazwisko, które widzi na kartach wypożyczeń czytanych książek… Kim jest tajemniczy Seiji? Szukając celu w życiu, Shizuku postanawia wykorzystać swoje atuty: połączyć pasję czytelniczą z wielką wyobraźnią i zostać pisarką. Czy jej się uda? I jaką rolę odegra w tym wszystkim tajemniczy kot?
Piękny film, w którym obrazki codzienności przeplatane są z wizjami krainy fantazji (ten wątek został rozwinięty w późniejszym filmie Ghibli „Narzeczona dla kota”). W pamięć zapada znakomita piosenka przewodnia – śpiewany w czołówce przez Olivię Newton-John cover „Take Me Home, Country Roads”, w filmie występujący w niepowtarzalnej japońskiej wersji („Kantorii rodo”) zaaranżowanej na skrzypce. Piosenka ta swego czasu zyskała status kultowy w środowisku polskich fanów mangi i anime – w moim klubie do dziś śpiewamy ją w każdego sylwestra.
Niestety, jest to jedyny film wyreżyserowany przez Kondo, który miał przejąć pałeczkę po Miyazakim i Takahacie. Zmarł 21 stycznia 1998 roku w szpitalu Tokio Tachikawa jako ofiara tętniaka. Yoshifumi urodził się 31 marca 1950 roku i zaczął współpracę z Miyazakim i Takahatą jako animator w studiu A Pro. Był animatorem serialu „Ania z Zielonego Wzgórza”, a także filmów „Podniebna poczta Kiki”, „Powrót do marzeń”, „Księżniczka Mononoke” i „Grobowiec świetlików”. Do tego ostatniego stworzył również projekt postaci. Isao Takahata zapamiętał go jako chudego dwudziestoparolatka, ciężko pracującego nad anime „Panda kopanda”. Miyazaki wspominał: „Nie mogę zapomnieć jednej sceny, którą Kon-chan zrobił, gdy był młody. To była scena w „Mirai shônen Conan” – bohater śmieje się, żeby dodać otuchy przyjaciółce. Bardzo zmęczony z powodu długich godzin pracy, rysował półprzytomny, skulony na biurkiem, ze swoimi podwiniętymi długimi nogami. Mimo to ekspresja chłopca była bardzo radosna, pełna delikatności i rozwagi. To był naprawdę wspaniały rysunek”.
• • •
Polskie wydanie DVD niestety rozczarowuje. Po pudełkowej ekstrawagancji DVD z serialem „Ghost in the Shell: Stand Alone Complex” wrażenia nie robi marna obwoluta pakietu. Smuci brak jakichkolwiek dodatków. Jedyne plusy są z gatunku „mogło być gorzej” – filmu nie poprzedzają natrętne reklamy, do wyboru jest japońska ścieżka dźwiękowa i polskie napisy lub polski lektor, obie w DD 2.0. Z niewiadomych przyczyn ścieżka wideo „Podniebnej poczty Kiki” jest w wersji amerykańskiej – japońskie napisy w filmie są podmienione na angielskie, a na koniec na ekran wjeżdża lista płac, z której wynika, że w roli Kiki wystąpiła Kirsten Dunst. Głupio to wygląda.
Warto jednak przymknąć na to oko i cieszyć się wspaniałością tych trzech filmów. Kolekcja Studia Ghibli to absolutny „must have” każdego kinomana.
koniec
27 października 2007

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nieprzewidywalna przewidywalność
Sebastian Chosiński

16 VIII 2019

Choć w napisach nie ma nawet słowa o ewentualnych inspiracjach literackich, w czasie seansu „Rebelii” z miejsca przychodzi na myśl, że scenarzyści filmu musieli wzorować się na prozie Philipa K. Dicka. W innym przypadku dzieło Ruperta Wyatta nie przypominałoby aż tak bardzo „Impostora” Gary’ego Fledera.

więcej »

Z Londynu do Warszawy
Sebastian Chosiński

1 VIII 2019

To, wbrew pozorom, nie jest film o powstaniu warszawskim jako takim, ponieważ jego akcja kończy się 1 sierpnia 1944 roku około godziny 17.15. To tak naprawdę nie jest również film o Janie Nowaku-Jeziorańskim, chociaż fabuła nawiązuje do elementów wojennej biografii późniejszego szefa Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. „Kurier” Władysława Pasikowskiego to wojenno-szpiegowski thriller, który jako tło wykorzystuje przygotowania do walki z Niemcami o Warszawę.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Człowiek, który zobaczył Diabła
Sebastian Chosiński

31 VII 2019

„Muzeum” – drugi z trzech postapokaliptycznych obrazów Konstantina Łopuszanskiego –nakręcone zostało w ostatnich latach istnienia Związku Radzieckiego. Wcześniej, nawet gdyby reżyser wyrażał taką chęć, nie mogłoby powstać – z uwagi na swe głęboko religijne i antytotalitarne przesłanie.

więcej »

Polecamy

Darren Aronofsky. Źródło

Do sedna:

Darren Aronofsky. Źródło
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Requiem dla snu
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Pi
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Co nam w kinie gra: Zrywa się wiatr
— Kamil Witek

14. T-Mobile Nowe Horyzonty: Spróbujmy żyć – tak trzeba
— Kamil Witek

Co nam w kinie gra: „Hannah Arendt” i „Grobowiec świetlików”
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Zamek na kurzych nóżkach
— Agnieszka Szady

Czy to jawa czy Sen?
— Agnieszka Szady

Disney, go home!
— Grzegorz Wiśniewski

Tegoż autora

Dlaczego robisz mi to, Polsko
— Michał R. Wiśniewski

W domach z betonu nie ma wolnej miłości
— Michał R. Wiśniewski

Superheros patrzy na człowieka, widzi robaka, ale po chwili przygląda się uważniej
— Michał R. Wiśniewski

Powieść środka
— Michał R. Wiśniewski

Chwała ogrodów, błoto i morze
— Michał R. Wiśniewski

Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o wilkołakach
— Michał R. Wiśniewski

Kategoria A
— Michał R. Wiśniewski

Długi film o umieraniu
— Michał R. Wiśniewski

Matrix w majtkach horror show
— Michał R. Wiśniewski

Opowiedz to komuś, kogo to obchodzi
— Michał R. Wiśniewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.