Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Wasilij Szukszyn
‹Kalina czerwona›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKalina czerwona
Tytuł oryginalnyКалина красная
ReżyseriaWasilij Szukszyn
ZdjęciaAnatolij Zabołocki
Scenariusz
ObsadaLidia Fiedosiejewa-Szukszyna, Wasilij Szukszyn, Iwan Ryżow, Maria Skworcowa, Aleksiej Wanin, Maria Winogradowa, Gieorgij Burkow, Żanna Prochorienko
MuzykaPaweł Czekałow
Rok produkcji1973
Kraj produkcjiZSRR
CyklKlasyka Kina Rosyjskiego
Czas trwania110 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Miłość i zbrodnia często idą w parze
[Wasilij Szukszyn „Kalina czerwona” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
« 1 2

Sebastian Chosiński

Miłość i zbrodnia często idą w parze
[Wasilij Szukszyn „Kalina czerwona” - recenzja]

Prokudina zagrał sam Szukszyn i była to bezsprzecznie jedna z jego najlepszych ról filmowych. Aktor o emploi Charlesa Bronsona w średnim wieku idealnie odgrywa wewnętrzne dylematy swojego bohatera. Jest twardzielem, który pragnie już tylko spokoju, który znalazł swą bezpieczną przystań u boku rozumiejącej go kobiety. Problem jednak w tym, że potrzebny jest nie tylko Lubie, ale również swoim dawnym towarzyszom od złodziejskiego fachu… W postać Bajkałowej wcieliła się Lidia Fiedosiejewa-Szukszyna, prywatnie druga żona Wasilija Makarowa (on był natomiast jej drugim mężem). Młodsza od niego o dziewięć lat, urodzona w Leningradzie, ukończyła wydział aktorski WGIK-u w 1964 roku. W kinie zaistniała już jako nastolatka w komedii Anatolija Granika „Maksim Pieriepielica” (1955). Szukszyna poznała, gdy oboje pracowali na planie dramatu Eduarda Boczarowa „Kakoje ono, morie?” (1964). Później występowali razem jeszcze parokrotnie, po raz ostatni w „Oni walczyli za ojczyznę”. Kariera Fiedosiejewej trwa do dzisiaj. Po śmierci męża pojawiła się między innymi w serialach „12 krzeseł” (1977), „Maleńkie tragedie” (1980), polskiej „Balladzie o Januszku” (1987), a w ostatnich latach – w komedii „Park Epoki Radzieckiej” (2006) Julija Gusmana, fantastyczno-przygodowym „Artefakcie” Andrieja Sokołowa (który miał swoją kinową premierę niespełna dwa miesiące temu) oraz serialu sensacyjnym „Terrorystka Iwanowa” (2009). Ojca Luby zagrał zmarły przed pięcioma laty Iwan Ryżow, jeden z weteranów kina radzieckiego, mający na koncie ponad sto ról, w tym w „Kutuzowie” (1944), „Dniach Turbinów” (1976) oraz „Białym Bimie – Czarnym Uchu” (1977). W ostatnim z wymienionych obrazów spotkał się na planie z Marią Skworcową, która w „Kalinie czerwonej” zagrała jego żonę. Rosyjskie dzieci będą ją jednak pamiętać przede wszystkim z kreacji w serialu fantastyczno-przygodowym „Goście z przyszłości” (1984), opartym na scenariuszu Kira Bułyczowa.
Niezwykle ciekawą postacią jest, żyjący do dzisiaj Aleksiej Wanin, filmowy Piotr, brat Luby. Podobnie jak Szukszyn, pochodzi z Kraju Ałtajskiego. Urodził się w 1925 roku, ale w dokumentach ma wpisaną datę o rok wcześniejszą. Tego drobnego fałszerstwa dopuścił się w czasie wojny, gdy specjalnie postarzył się, aby zostać wcielonym do Armii Czerwonej i wysłany na front. Po demobilizacji został sportowcem, zaczął uprawiać zapasy w stylu klasycznym. Po kilku latach wywalczył mistrzostwo Syberii w tej dyscyplinie. Wtedy też postanowił przenieść się do Moskwy, by zdobyć dokumenty uprawniające go do wykonywania zawodu trenera. Dowiedziawszy się, że trwają przygotowania do nakręcenia filmu o tematyce sportowej zatytułowanego „Mistrz świata” („Czempion mira”), wybrał się na zdjęcia próbne. Pokonał ponad trzydziestu innych kandydatów i zagrał w nim główną rolę. Nie zrezygnował jednak z kariery zapaśniczej – podjął studia w moskiewskiej Akademii Wychowania Fizycznego, a po ich ukończeniu został trenem w stołecznym Lokomotiwie. Okazjonalnie grywał też w filmach: u boku Wołodii Wysockiego w „Karierze Dimy Gorina” (1961), u Szukszyna w „Waszym synu i bracie” (1965), w legendarnej „Agonii” (1974) Elema Klimowa, która na światową premierę musiała czekać siedem lat (w ojczyźnie pokazana została natomiast po kolejnych czterech). Grająca jego żonę Zoję Maria Winogradowa to z kolei prawdziwa rekordzistka – ról filmowych i postaci, które dubbingowała, wprost nie da się zliczyć. Do najważniejszych jej kreacji należą jednak te we „Wniebowstąpieniu” (1976) Larisy Szepitko oraz „Interdiewoczce” (1989) Piotra Todorowskiego. Warto wspomnieć jeszcze o dwóch aktorach grających znaczące, choć jedynie epizodyczne role: Gieorgiju Burkowie (jednym z ulubionych aktorów Eldara Riazanowa, znanym między innymi z „Ironii losu”), który wcielił się w postać złodziejskiego kompana Jegora, oraz Żannie Prochorienko (pamiętnej Szurze z „Ballady o żołnierzu” Grigorija Czuchraja), występującej w roli przedstawicielki lokalnego wymiaru sprawiedliwości.
„Kalina czerwona” okazała się ostatnią reżyserską pracą Wasilija Szukszyna – jego artystycznym testamentem. Nie jest to film idealny, współczesnego widza może drażnić jego kołchozowa otoczka. Ale gdy zdamy sobie sprawę z tego, że to jedynie kostium, naszym oczom ukaże się wzruszająca opowieść o człowieku, który – wbrew własnej naturze i przyzwyczajeniom – pragnie zerwać z prowadzonym wcześniej życiem. I który płaci za to wysoką cenę. Podobną rolę zagrał Al Pacino w „Życiu Carlita” (1993) Briana De Palmy. I jakkolwiek karkołomne może wydawać się to porównanie, nie należy jednak zapominać o tym, że w obu przypadkach mamy do czynienia ze znakomitymi filmami o… odkupieniu.
koniec
« 1 2
22 kwietnia 2009

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nie lekceważ kulawego detektywa!
Sebastian Chosiński

17 I 2022

Wdzięczni bądźmy J.K. Rowling, że po dekadzie poświęconej Harry’emu Potterowi (1997-2007) postanowiła odstawić go na boczny tor i zajęła się pisaniem powieści realistycznych. W przeciwnym wypadku nie doczekalibyśmy się serii kryminałów z prywatnym detektywem Cormoranem Strikiem w roli głównej (publikowanych pod pseudonimem Robert Galbraith). I tym samym nie powstałby tak dobry miniserial, jak „Zabójcza biel”.

więcej »

Krótko o filmach: Bezpieczna przystań na pustyni
Sebastian Chosiński

3 I 2022

Wbrew pozorom, to nie Clint Eastwood, jak mogłoby się wydawać, jest tytułowym „macho”. I dobrze. Bo w ponad dziewięćdziesięcioletniego twardziela trudno byłoby widzom uwierzyć, nawet gdyby miał on twarz postarzałego Harry’ego Callahana. Eastwood, zdając sobie doskonale sprawę ze swoich ograniczeń, w „Cry Macho” wciela się w człowieka, który przed śmiercią chce spłacić długi i znaleźć bezpieczną przystań.

więcej »

Krótko o filmach: Ciosy i uniki
Sebastian Chosiński

27 XII 2021

Wielu reżyserów wybiera na swój debiut temat bezpieczny. Po to, by nakręcić film, który pozwoli zyskać doświadczenie, a jednocześnie nie zostanie uznany za falstart. Maciej Barczewski, kręcąc „Mistrza”, wiele ryzykował. Swoim bohaterem uczynił bowiem postać legendarną – pięściarza Tadeusza Pietrzykowskiego. Na dodatek postanowił opowiedzieć o jego najdramatyczniejszym epizodzie w biografii – trzyletnim pobycie w Auschwitz.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Jesienny spacer po parku
— Sebastian Chosiński

Odwaga i poświęcenie
— Sebastian Chosiński

Miłość i zbrodnia w jednym żyły domu
— Sebastian Chosiński

Nie lekceważ kulawego detektywa!
— Sebastian Chosiński

Piękna i niebezpieczna
— Sebastian Chosiński

Trup w Wigilię, trup w Sylwestra
— Sebastian Chosiński

Trudne życie wiejskiego nauczyciela
— Sebastian Chosiński

Puszek okruszek
— Sebastian Chosiński

Jaśniejsza strona mrocznej mocy
— Sebastian Chosiński

„Wilk” w owczej skórze
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.