Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 maja 2022
w Esensji w Esensjopedii

Nelson McCormick
‹Czynnik kontroli›

EKSTRAKT:30%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCzynnik kontroli
Tytuł oryginalnyControl Factor
Dystrybutor ITI
ReżyseriaNelson McCormick
ZdjęciaRudolf Blahacek
Scenariusz
ObsadaAdam Baldwin, Elizabeth Berkley, Tony Todd, John Neville
MuzykaPete Kneser
Rok produkcji2003
Kraj produkcjiKanada, USA
Czas trwania84 min
Gatunekakcja, SF, thriller
EAN5900058105113
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

A potem zrobili ze mnie lokówkę dla kałamarnic
[Nelson McCormick „Czynnik kontroli” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Teorie spiskowe wciąż rozpalają umysły wielu ludzi, nie zawsze jednak udaje się na ich bazie zrobić dobry film. Jedną z takich słabszych produkcji jest „Czynnik kontroli”.

Jarosław Loretz

A potem zrobili ze mnie lokówkę dla kałamarnic
[Nelson McCormick „Czynnik kontroli” - recenzja]

Teorie spiskowe wciąż rozpalają umysły wielu ludzi, nie zawsze jednak udaje się na ich bazie zrobić dobry film. Jedną z takich słabszych produkcji jest „Czynnik kontroli”.

Nelson McCormick
‹Czynnik kontroli›

EKSTRAKT:30%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCzynnik kontroli
Tytuł oryginalnyControl Factor
Dystrybutor ITI
ReżyseriaNelson McCormick
ZdjęciaRudolf Blahacek
Scenariusz
ObsadaAdam Baldwin, Elizabeth Berkley, Tony Todd, John Neville
MuzykaPete Kneser
Rok produkcji2003
Kraj produkcjiKanada, USA
Czas trwania84 min
Gatunekakcja, SF, thriller
EAN5900058105113
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Świat zna całe mnóstwo rozmaitego kalibru teorii spiskowych, z których część jest bardzo daleka od rzeczywistości, a część całkiem prawdopodobna. Jedną z popularniejszych teorii jest założenie, że ktoś nami rządzi – oczywiście bez naszej wiedzy. Najczęściej wymieniani są tutaj Żydzi, masoni, a także tajne służby rządowe. Tak tajne, że po prostu nie sposób nigdzie znaleźć śladu ich istnienia. Właśnie na taj ostatniej paranoi oparli scenariusz twórcy „Czynnika kontroli”, zakładając, że temat będzie na tyle chwytliwy, iż z łatwością da się wyrwać od widzów okrągłą sumkę. Nic bardziej mylnego. Do zgrabnego pomysłu trzeba mieć jeszcze odpowiedni budżet i sprawnych aktorów, a w „Czynniku…” ewidentnie zabrakło obu tych elementów. Zabrakło zresztą jeszcze paru innych rzeczy.
Od samego początku coś jest nie tak. Zawiązanie fabuły miast wciągać w teoretycznie ciekawą intrygę, wprost odstręcza. Głównym bohaterem filmu jest akwizytor sprzedający ubezpieczenia na życie (Adam Baldwin). Pewnego dnia do jego biura wpada jakiś facet wymachujący bronią. Nim pada od kuli ochroniarza, wykrzykuje coś o skróceniu cierpień bohaterowi. I tu zaczynają się dziwne przypadki. Ktoś prowadzi śledztwo i dokonuje oględzin miejsca zdarzenia _przed_ przyjazdem policji, ciało napastnika w dziwny sposób znika z policyjnej kostnicy, sam bohater zaś zaczyna słyszeć w głowie głos zachęcający go do zastrzelenia własnej żony. Skołowany, wkrótce dowiaduje się od tajemniczego czarnoskórego… kogoś (do końca nie wiadomo, skąd się facet urwał, aczkolwiek gra go Tony ‘Candyman’ Todd), że rządowa agenda testuje na wybranych obywatelach działanie zdalnej kontroli nad umysłem. Oczywiście z troski o to, żeby inni, którzy byliby do tych badań zdolni, nie ubiegli rządu i nie wykorzystali unikalnej technologii w niecnych celach. Ha.
Wszystko to wygląda na pierwszy rzut oka w miarę atrakcyjnie, ale tak naprawdę oglądanie „Czynnika kontroli” jest niemal fizyczną udręką. Intryga rozwija się baaardzo powoli, i to w bliżej niesprecyzowanym kierunku. Co gorsza, jest posuwana do przodu głównie dialogami, a nie akcją. Dialogi zaś tym bardziej są irytujące, że wszystkie postaci, łącznie z głównymi bohaterami, są naszkicowane bardzo pobieżnie. Nic o nich w sumie nie wiadomo – ani co robią na co dzień, ani jaki mają charakter. Odmalowane w scenariuszu „kochające się małżeństwo” jest raczej śmiechu warte (z ich „pożycia” widzimy głównie chrapanie w łóżku), detektyw, który mógłby być ciekawą postacią, błyskawicznie schodzi na serce, a czarnoskóry mieszkaniec getta, który co i rusz pojawia się w kluczowych momentach, żeby poprowadzić bohatera za rączkę, jest chyba po prostu personifikacją wszystkowiedzącego narratora. Ubóstwo konstrukcji psychologicznej postaci widać zwłaszcza przy porównaniu „Czynnika kontroli” z podobnym tematycznie, ale o ileż lepiej zrobionym „Wrogiem publicznym”.
Na to nakłada się skandaliczna momentami gra aktorska (postać ma wywracany do góry nogami mózg, a aktor jęczy i wykrzywia twarz jak po szklance soku cytrynowego), irytujące podobieństwo do paru filmów (jak w scenie ze zdalnym przejmowaniem kontroli nad przechodniami, co bardzo przypomina „W sieci zła”) oraz rozmaite logiczne dziury, których rozmiary powiększają się wraz z biegiem fabuły. Nim historia osiągnie półmetek, kiedy to wraz z wdrożeniem przez rządową organizację tzw. „fazy drugiej” logika podcina sobie żyły i kona w konwulsjach, możemy na przykład usłyszeć, że szaleniec, który wparował do biura bohatera, był – o jeju! – wojskowym naukowcem. Pracował nad bronią psychotroniczną, która potrafi odbierać impulsy elektromagnetyczne wybranego mózgu, odczytywać je i sterować nimi na odległość metodą zwaną „syntetyczną telepatią”. Kiedy zorientował się, że broń będzie wykorzystywana w niecnych celach (a jakie miałyby być te „cne”?), odszedł z zespołu (ot tak sobie?) i ukrył się w murzyńskim getcie (to takie naturalne, skoro był biały…). Tam opracował „technologię” unikania promieni przejmujących kontrolę nad umysłem. A sposobami na przechytrzenie niedobrych służb okazało się wyłożenie ścian mieszkania miedzianą blachą (dobrze, że nie gnijącymi krewetkami; z drugiej strony – co złego jest w dobrym, poczciwym ołowiu?) oraz… wyposażenie baseballówki w bliżej niesprecyzowany odcinek miedzianego drutu. Masz taką czapkę na głowie i szturmujący budynek komandosi wyposażeni w najnowocześniejszą broń nie mają pojęcia, że czaisz się za drzwiami. Po prostu rewelacja. Nic to, że czapka ma niechroniony miedzią otwór w potylicy. Akurat na wysokości blizny po wszczepieniu chipa, który odbiera i ukierunkowuje sygnały nadawane przez radiowe maszty nadawcze.
Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że autorzy scenariusza po prostu MUSIELI oglądać liczący sobie już co najmniej piętnaście lat dokument o pewnym Rosjaninie, który wszędzie wietrzył spiski i podejrzewał, że rosyjskie służby specjalne inwigilują go i w domu, i na ulicy, i w pracy. Wyłożył więc mieszkanie folią aluminiową, żeby odciąć się od szpiegowskich sygnałów, a na dwór wychodził w hełmie wykładanym od wewnątrz grubą warstwą aluminium. Pociesznie było oglądać dziwaka, który z całkowitym przekonaniem twierdził, że odbiera szpiegowskie sygnały na zrobionej z blaszanej miski antenie. Z tym, że w scenariuszu „Czynnika kontroli” postawiono – w sumie nie wiedzieć czemu – na miedź, a nie aluminium.
Od połowy filmu, gdy cała tajemnica zostaje odpowiednio naświetlona, nie pozostaje nic innego, jak obserwowanie prób wymknięcia się bohatera złowieszczemu systemowi. A są to próby żałosne, bo najwyraźniej nikt z ekipy nie miał pojęcia, jak kręci się film akcji. Z wielkich zamierzeń wyszło więc kuriozum, któremu daleko nie tylko do „Teorii spisku” czy „Wroga publicznego”, ale nawet do nakręconego za niezbyt wielkie pieniądze „One Point O”. Teoretycznie ciężko wymagać od filmu, który powstał na potrzeby telewizji, jakichś strasznych cudów, jednak minimum zdrowego rozsądku i solidnego rzemiosła by się przydało. A tak dostaliśmy (znowu nie wiadomo, czemu na DVD) coś w rodzaju „Equilibrium” – film ze znośnym pomysłem, ale z ubogą kreacją tła, brakiem logiki i prostackim zakończeniem. Raczej nie polecam.
koniec
1 września 2009

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Epizod epizodu
Sebastian Chosiński

21 IV 2022

Tak, takie filmy powinny powstawać. Tak, powinny pokazywać pełne spektrum zachowań Polaków w czasie drugiej wojny światowej i ich reakcji na Zagładę Żydów: od mniej lub bardziej świadomego bohaterstwa, poprzez „umywanie rąk”, aż po współpracę z okupantem. Tylko, na Boga!, niech one mają odpowiednią do wagi tematu wartość artystyczną. Nie jak w przypadku „Ciotki Hitlera” Michała Rogalskiego.

więcej »

„Milczeć nie mogę…”
Sebastian Chosiński

12 IV 2022

Ileż jeszcze jest w naszej historii takich postaci, jak Szmul Zygielbojm, którym należy się upamiętnienie w formie filmowej! Nie ma jednak co przesadnie narzekać. Dobrze, że chociaż co parę lat powstają na ich temat obrazy biograficzne. „Śmierć Zygielbojma” Ryszarda Brylskiego to zresztą drugie podejście do tematu. W 2000 roku powstał bowiem tak samo zatytułowany dokument Dżamili Ankiewicz.

więcej »

Nie lekceważ kulawego detektywa!
Sebastian Chosiński

17 I 2022

Wdzięczni bądźmy J.K. Rowling, że po dekadzie poświęconej Harry’emu Potterowi (1997-2007) postanowiła odstawić go na boczny tor i zajęła się pisaniem powieści realistycznych. W przeciwnym wypadku nie doczekalibyśmy się serii kryminałów z prywatnym detektywem Cormoranem Strikiem w roli głównej (publikowanych pod pseudonimem Robert Galbraith). I tym samym nie powstałby tak dobry miniserial, jak „Zabójcza biel”.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Jak dobrze nam mutantem być
— Jarosław Loretz

Danie w średnim stanie
— Jarosław Loretz

Podboje i wyboje
— Jarosław Loretz

Wątpliwa reklamówka
— Jarosław Loretz

Krok w dobrą złą stronę
— Jarosław Loretz

Zabiedzona flota: Nielotny
— Jarosław Loretz

Kryminalna grabież czasu
— Jarosław Loretz

Anioł w zielonych kaloszach
— Jarosław Loretz

Nazwobójca
— Jarosław Loretz

Siódma dusza po kisielu
— Jarosław Loretz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.