Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

‹4. Festiwal Filmowy Era Nowe Horyzonty›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Organizator Gutek Film, Miasto Cieszyn, Stowarzyszenie Nowe Horyzonty
CyklFestiwal Filmowy Era Nowe Horyzonty
MiejsceCieszyn
Od22 lipca 2004
Do1 sierpnia 2004
WWW

Festiwal Era Nowe Horyzonty: Dzień Trzeci (24.07)

Esensja.pl
Esensja.pl
Bartosz Sztybor
Podobnie jak wczoraj do walki stanęło kino azjatyckie i amerykańskie. Oprócz tego dołączył reprezentant Europy, a także kooperacja azjatycko-europejska. Bohaterami dnia byli Richard Linklater ze swoim klaustrofobicznym „Tape”, Wieczesław Amirkanin z dokumentem o ojcu Andrieja Tarkowskiego – „Arsenij Tarkowski. Malutka żizń”, Kazuhisa Takenochi z godzinnym teledyskiem Daft Punk „Interstella 5555” i na koniec, po raz drugi, Park Chan-wook z „Goodbye Mr. Vengeance”.

Bartosz Sztybor

Festiwal Era Nowe Horyzonty: Dzień Trzeci (24.07)

Podobnie jak wczoraj do walki stanęło kino azjatyckie i amerykańskie. Oprócz tego dołączył reprezentant Europy, a także kooperacja azjatycko-europejska. Bohaterami dnia byli Richard Linklater ze swoim klaustrofobicznym „Tape”, Wieczesław Amirkanin z dokumentem o ojcu Andrieja Tarkowskiego – „Arsenij Tarkowski. Malutka żizń”, Kazuhisa Takenochi z godzinnym teledyskiem Daft Punk „Interstella 5555” i na koniec, po raz drugi, Park Chan-wook z „Goodbye Mr. Vengeance”.

‹4. Festiwal Filmowy Era Nowe Horyzonty›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Organizator Gutek Film, Miasto Cieszyn, Stowarzyszenie Nowe Horyzonty
CyklFestiwal Filmowy Era Nowe Horyzonty
MiejsceCieszyn
Od22 lipca 2004
Do1 sierpnia 2004
WWW
Początek dnia i od razu porządne kino. Twórca niedawnej „Szkoły Rocka” wyreżyserował film na podstawie sztuki teatralnej z czterema postaciami - trzech aktorów i pokój hotelowy. Dealer narkotyków Vince (Ethan Hawke) czeka w wyżej wymienionym miejscu na dawnego kolegę Jona (Robert Sean Leonard), który właśnie przyjechał ze swoim filmem na festiwal niezależnych produkcji. Zaczyna się całkiem sympatycznie, żartobliwie, alkoholowo i w końcu ziołowo. Po rozluźnieniu atmosfery przychodzi pierwszy zgrzyt. Vince wciąga Jona w grę, której początek datuje się na czasy licealne. Istotnym elementem tej zabawy jest wspólna znajoma, a także była dziewczyna obu przyjaciół – Amy (Uma Thurman). Linklater świetnie prowadzi aktorów, potrafi utrzymać napięcie i przede wszystkim znakomicie wprowadza zwroty akcji. Stephen Belber natomiast zdołał stworzyć genialne dialogi, które kryją w sobie prawie tyle samo prawd życiowych, co Księga Przysłów. Kreacja Ethana Hawke’a jest najlepszą w jego życiu. Robert Sean Leonard gra na swoim poziomie, który niestety nie często jest nam dane podziwiać. Thurman, chociaż prezentuje się dobrze, w ogóle nie pasuje do postaci. Godny zauważenia jest fakt, że zarówno Hawke jak i Leonard wystąpili wspólnie w „Stowarzyszeniu Umarłych Poetów”, gdzie wyłącznie ten pierwszy zdołał przeżyć. W „Tape”, kiedy Jon wchodzi do pokoju Vince’a, postać Ethana mówi: „dobrze, że żyjesz”. Fabularnie też możliwe jest połączenie – w końcu są ponownie spotykającymi się kolegami ze szkolnej ławy, których grali w „Stowarzyszeniu...”.
W dobrym humorze poszedłem na kolejny film – pierwszą część „Trylogii Zemsty”, czyli „Goodbye Mr. Vengeance” Park Chan-wooka. Od razu da się zauważyć, że Chan-wook jest człowiekiem trochę leniwym. Zarówno „Old Boy” jak i „Goodbye...” są obudowane wokół tego samego motywu. Jedna postać mści się na drugiej (mając do tego słuszny pretekst), a ta chce z kolei dokonać zemsty na tej pierwszej (jej zachowanie też można usprawiedliwić). Scenariusz w wielkim skrócie opowiada o wycinaniu nerek, chorej siostrze, porwanej córce, byciu głuchoniemym i jednoosobowej organizacji terrorystycznej. „Goodbye Mr. Vengeance” jest od kolejnej części spójniejszy, brutalniejszy i logiczniejszy, ale też mniej groteskowy, wolniejszy i brzydszy. Dlatego jest dziełem dorównującym „Old Boyowi”, tylko że tym razem nie czułem niedosytu.
Niestety, dalsze seanse popsuły mi humor. Dokument o Tarkowskim seniorze to bezsensowny pokaz slajdów starający nawiązać do twórczości Tarkowskiego juniora. Kilka dobrych ujęć i zabawnych momentów nie pomogło uratować straszliwie nudnego i kpiącego z widza filmu.
Gwoździem do trumny był „Interstella 5555”. Nie był może tak tragiczny jak poprzednik, ale charakteryzował się straszliwą monotonnością, która w produkcji 60-minutowej jest najcięższym grzechem. Produkcja Kazuhisy Takenochiego to mangowy teledysk ilustrujący muzykę Daft Punk, co poniektórzy mogli już zobaczyć w stacjach muzycznych, jako fragmenty całości podzielone na pojedyncze utwory. Niby warstwa dźwiękowa dobra, fabuła ciekawa, obrazki oryginalne, ale wszystko ma się do siebie jak Bush do Moore’a. Szybko ulatuje klimat i pozostaje albo zamknąć oczy i słuchać muzyki, albo zatkać uszy i oglądać film.
koniec
25 lipca 2004

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Pożegnania 2021 (3/4)
Jarosław Loretz

24 I 2022

Nadszedł czas na podsumowanie strat szeroko pojętej popkultury w 2021 roku. Dziś miesiące lipiec-wrzesień.

więcej »
Fot. Januarybratek, Wikimedia Commons

Pożegnania 2021 (2/4)
Jarosław Loretz

23 I 2022

Nadszedł czas na podsumowanie strat szeroko pojętej popkultury w 2021 roku. Dziś miesiące kwiecień-czerwiec.

więcej »
Fot. by Dawid Skoblewski - Praca własna, dskobel(małpa)gmail.com, CC BY 2.5

Pożegnania 2021 (1/4)
Jarosław Loretz

22 I 2022

Nadszedł czas na podsumowanie strat szeroko pojętej popkultury w 2021 roku. Dziś miesiące styczeń-marzec.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.