Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 4 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

‹65. Festiwal w Cannes›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
CyklFestiwal Cannes
MiejsceCannes
Od16 maja 2012
Do27 maja 2012
WWW

Cannes 2012: From Cannes with Love

Esensja.pl
Esensja.pl
Nie wszystkie nagrodzone filmy można polecić bez wahania, ale canneńskie rozdanie okazało się wyjątkowo sprawiedliwe. Jeśli istnieje jakiś rodzaj pozytywnej przewidywalności, to wydarzył się on właśnie podczas 65. Festiwalu Filmowego w Cannes.

Urszula Lipińska

Cannes 2012: From Cannes with Love

Nie wszystkie nagrodzone filmy można polecić bez wahania, ale canneńskie rozdanie okazało się wyjątkowo sprawiedliwe. Jeśli istnieje jakiś rodzaj pozytywnej przewidywalności, to wydarzył się on właśnie podczas 65. Festiwalu Filmowego w Cannes.

‹65. Festiwal w Cannes›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
CyklFestiwal Cannes
MiejsceCannes
Od16 maja 2012
Do27 maja 2012
WWW
Nie obyło się bez grzecznościowych ukłonów (nagroda dla Kena Loacha za błahe „The Angels’ Share”) i momentów niedowierzania (Grand Prix dla naiwnej „Reality” Matteo Garrone). Z drugiej strony nagrody często wpadały w ręce tych, którzy – także w moim odczuciu – byli najlepsi. Rozkład trofeów odzwierciedlił rozkołysaną jakość konkursu głównego, w którym arcydzieła przeplatały się z filmowymi pomyłkami. W wyniku tego braku harmonii pewnie niejeden dobry film awansował w oczach oglądających między filmy wybitne, a niejedna marna produkcja jeszcze osłabiła swój występ, okazując się filmem zbyt płytkim, aby być wartym dyskusji. Dyskusje zresztą od niedzielnego pokazu „Love” dotyczyły raczej wyłącznie tego tytułu i nie zmieniły obiektu zainteresowania aż do następnej niedzieli, kiedy film zdobył Złotą Palmę. Co tu dużo mówić: Haneke szedł po zwycięstwo od początku. Jedynym, który mógł stanąć mu na drodze był gust Nanniego Morettiego, powszechnie znanego z niechęci do austriackiego reżysera.
Gdyby uznanie dla filmów mierzyć ich obecnością w dyskusjach, zaraz po „Love” na liście znalazłoby się „Holy Motors” Leosa Caraxa. Mimo pełnej rozpiętości opinii – od najniższej po najwyższą – wśród polskich dziennikarzy film Caraxa zyskał uznanie właściwie jednogłośne.
„Holy Motors” to dzieło szalonej wyobraźni, zupełne przeciwieństwo wychuchanej do najmniejszego detalu „Love”. Całkowite zignorowanie tego filmu przełożyło się też na brak nagrody dla Denisa Lavanta za odegranie w „Holy Motors” aż jedenastu ról. A jeśli nie Lavant, to był jeszcze elektryzujący Tye Sheridan z „Mud” Jeffa Nicholsa, który w moich oczach był następnym kandydatem do nagrody za główną rolę męską zaraz po francuskim aktorze. Niemniej jednak nagroda dla Madsa Mikkelsena jest zrozumiała, bo „Jagten” to film w całości oparty na jego wewnętrznym napięciu i niezwykłej umiejętności chowania mnóstwa emocji pod powierzchnią opanowanej miny.
W jakiś sposób zaskakujące było całkowite pominięcie w rozdaniu aktorskich nagród Jeana-Louisa Trintignata oraz Emmanuelle Rivy. Jednocześnie wydaje się, że nagrodzenie zaledwie jednego z nich byłoby wysoce nieuczciwe. Być może dlatego honory dla najlepszej aktorki zgarnęły onieśmielone dziewczęta, Cosmina Stratan i Christina Flutor z „Beyond the Hills” Cristiana Mungiu, zaś sam reżyser odebrał nagrodę za najlepszy scenariusz.
Wysoki ogólny poziom konkursu uzupełniły celnie rozdane nagrody w innych canneńskich sekcjach. W Directors’ Fortnight uhonorowano film, który powinno się puszczać na lekcjach w filmówce. Nie, właściwie powinno się go puszczać każdemu reżyserowi pracującemu nad filmem historycznym, w Polsce zwłaszcza. Chilijskie „No” Pablo Larraina ma bowiem wszystko, czego polskie kino nie ma: intrygujący punkt widzenia, poczucie humoru i sugestywność w oddaniu klimatu czasów zamiast martwo porozstawianych bibelotów z epoki.
„No” zamyka historyczną trylogię Larraina (tworzoną przez „Tony’ego Manero” i „Post Mortem”) chyba jeszcze bardziej fascynuje reżyserskim pomysłem na kreowanie postaci. Fabuła niby ma głównego bohatera, jednak wydaje się on zatopioną w tle jednostką, niedoeksponowaną częścią jakieś większej ludzkiej masy, właściwie kimś bardziej targanym przez los niż samodzielnie podejmującym decyzje. Cały zabieg wydaje się mieć sens – trylogia Larraina traktuje bowiem o człowieku uwikłanym w historię, pozbawionym własnej woli, kierowanym przez jakąś odgórną siłę.
Uhonorowane w sekcji Un Certain Regard „Beasts of the Southtern Wild” Benha Zeitlina to po nagrodzie na festiwalu Sundance sygnał, że młody reżyser idzie jak burza. Gdzie się nie pojawi tam inni powinni drżeć o swoje szanse na laury. W pobliżu emocjonalnej potęgi filmu Zeitlina mało kto jednak jest w stanie przejść obojętnie. Tak, jak kiedyś masy ujęły „Amelia” Jeana-Pierre’a Jeuneta, tak teraz widzowie będą się wzruszać na „Beasts of the Southtern Wild”. Zeitlin przy użyciu minimalnych środków wyciska z materiału maksimum efektu. Pozornie wszystkie składowe tej prowadzonej narracją zza kadru historii są obliczone na łatwe wzruszenie. Jednak film Zeitlin wędruje torami tak rzadko w kinie przemierzanymi, dotyka widza w nieoczywisty sposób, robi kino modne staromodne w podejściu do oglądającego i nowoczesne w formie.
65. Festiwal Filmowy w Cannes za nami. Dla mnie te 12 dni to 41 obejrzanych filmów, z których zadziwiająco wiele to materiał na dłuższe pozostanie w pamięci i w sercu.
koniec
29 maja 2012

Komentarze

29 V 2012   19:04:45

Bardzo dziękuję za całą serię udanych i ciekawych materiałów festiwalowych!

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: Sporty letnie
Jarosław Loretz

27 VI 2022

Ponieważ mamy kanikułę, czas porzucić (przynajmniej na chwilę) dziedzinę horroru i nacieszyć wzrok lżejszymi widokami.

więcej »

Z filmu wyjęte: W pogoni za oryginalnością czyli Horror pod ścianą VII: Bolid pożądania
Jarosław Loretz

20 VI 2022

Zdarza się, że horror zahacza o inne, mniej „grzeczne” gatunki. Na szczęście pozory często mylą…

więcej »

Z filmu wyjęte: W pogoni za oryginalnością czyli Horror pod ścianą VI: Basenowy wąpierz
Jarosław Loretz

13 VI 2022

Niekiedy nowe idee w horrorze są nie tyle niemądre (żeby nie powiedzieć głupie), ile po prostu… dziwne.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Cannes 2012: Ostatnie tchnienie
— Urszula Lipińska

Cannes 2012: Koniec świata ze skrzyneczki na narzędzia
— Urszula Lipińska

Cannes 2012: Nie ruszaj w drogę bez whisky
— Urszula Lipińska

Cannes 2012: Love is All Around
— Urszula Lipińska

Cannes 2012: Diabły, diabły
— Urszula Lipińska

Cannes 2012: Raje utracone
— Urszula Lipińska

Z tego cyklu

Ostatnie tchnienie
— Urszula Lipińska

Koniec świata ze skrzyneczki na narzędzia
— Urszula Lipińska

Nie ruszaj w drogę bez whisky
— Urszula Lipińska

Love is All Around
— Urszula Lipińska

Diabły, diabły
— Urszula Lipińska

Raje utracone
— Urszula Lipińska

Tegoż autora

007: Wszystkie laski Jamesa Bonda
— Urszula Lipińska

Co nam w kinie gra: „Kopciuszek”, „Gloria”
— Marta Bałaga, Urszula Lipińska

Co nam w kinie gra: Mapy gwiazd
— Marta Bałaga, Urszula Lipińska, Kamil Witek

30. Warszawski Festiwal Filmowy: Dzień 10
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Urszula Lipińska

30. Warszawski Festiwal Filmowy: Dzień 9
— Urszula Lipińska, Karolina Ćwiek-Rogalska

30. Warszawski Festiwal Filmowy: Dzień 8
— Urszula Lipińska, Karolina Ćwiek-Rogalska

30. Warszawski Festiwal Filmowy: Dzień 7
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Urszula Lipińska

30. Warszawski Festiwal Filmowy: Dzień 6
— Urszula Lipińska, Karolina Ćwiek-Rogalska, Gabriel Krawczyk

30. Warszawski Festiwal Filmowy: Dzień 5
— Urszula Lipińska, Karolina Ćwiek-Rogalska

30. Warszawski Festiwal Filmowy: Dzień 4
— Urszula Lipińska, Karolina Ćwiek-Rogalska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.