Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Wes Anderson
‹Kochankowie z Księżyca. Moonrise Kingdom›

WASZ EKSTRAKT:
70,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKochankowie z Księżyca. Moonrise Kingdom
Tytuł oryginalnyMoonrise Kingdom
Dystrybutor Kino Świat, SPI
Data premiery30 listopada 2012
ReżyseriaWes Anderson
ZdjęciaRobert D. Yeoman
Scenariusz
ObsadaBruce Willis, Edward Norton, Bill Murray, Tilda Swinton, Harvey Keitel, Frances McDormand, Jason Schwartzman, Kara Hayward, Jared Gilman
MuzykaAlexandre Desplat
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania94 min
Gatunekdramat, komedia, romans
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Tydzień z Wesem Andersonem: Pogoń za marzeniem, czyli „Moonrise Kingdom”

Esensja.pl
Esensja.pl
Daniel Markiewicz, Konrad Wągrowski, Kamil Witek
Kończymy już nasz tydzień z Wesem Andersonem. Kończymy go oczywiście jego przedostatnim filmem, uroczym „Moonrise Kingdom”. Przypominamy jednocześnie, że film najnowszy, „Grand Budapest Hotel” już w kinach, a nasza recenzja tutaj.

Daniel Markiewicz, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Tydzień z Wesem Andersonem: Pogoń za marzeniem, czyli „Moonrise Kingdom”

Kończymy już nasz tydzień z Wesem Andersonem. Kończymy go oczywiście jego przedostatnim filmem, uroczym „Moonrise Kingdom”. Przypominamy jednocześnie, że film najnowszy, „Grand Budapest Hotel” już w kinach, a nasza recenzja tutaj.

Wes Anderson
‹Kochankowie z Księżyca. Moonrise Kingdom›

WASZ EKSTRAKT:
70,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKochankowie z Księżyca. Moonrise Kingdom
Tytuł oryginalnyMoonrise Kingdom
Dystrybutor Kino Świat, SPI
Data premiery30 listopada 2012
ReżyseriaWes Anderson
ZdjęciaRobert D. Yeoman
Scenariusz
ObsadaBruce Willis, Edward Norton, Bill Murray, Tilda Swinton, Harvey Keitel, Frances McDormand, Jason Schwartzman, Kara Hayward, Jared Gilman
MuzykaAlexandre Desplat
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania94 min
Gatunekdramat, komedia, romans
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W świecie, a raczej królestwie Wesa Andersona przestylizowanie leży na porządku dziennym. Życie dziwacznych bohaterów obserwujemy niczym domek dla lalek. Wśród pastelowym barw, jaskrawych mebli i wymuskanych kostiumów podglądamy ich poukładane życie. Nudne i leniwe, odmierzane tymi samymi rytuałami i zwyczajami. Jednak gdy nasze oko spocznie na szczegółach, nie trudno dostrzec, że tkwi w nich mały diabeł.
W ironicznej przypowieści dzieci bawią się w dorosłych, dorośli zachowują się jak dzieci. Idylliczna wyspa Nowa Penzania jest idealnym miejscem dla uczucia 12-letnich Suzy (rewelacyjna Kara Hayward!) i Sama. Dziewczynka uciekła do rodziców, chłopiec zrejterował z obozu dla skautów. Wspólna eskapada jednak to nie tylko wiekowo mocno zaniżone romantyczne rendez-vous. W małej wyprawie dwójki nastolatków objawia się bowiem wszystko to co czego brakuje w rutynowym dorosłym życiu: tęsknota za szaleństwem młodości, pogoń za marzeniem, czy przede wszystkim chęć ucieczki od szarości egzystencji pod dyktandem zasad. Moc „Kochanków z Księżyca” bazuje na wszędobylskim przymrużeniu oka. Wykreowanej na ekranie przez pewną ręką Wesa Andersona specyficznej atmosferze nie sposób odmówić przewrotności. W jego filmie to dzieci trzymają w rękach broń, podejmują decyzje, z ich ust wypływają życiowe mądrości. Zmęczeni rutyną dorośli poszukują ukradkowego romantyzmu, emanują nieporadnością, sens ich życia nadają wyłącznie regulaminowe uwarunkowania.
W jednej ze scen lokalny szeryf mówi do chłopca „pewnie jesteś o wiele mądrzejszy niż ja”. Jeśli uznać znudzonego dorosłego mężczyznę granego przez Bruce’a Willisa za personifikację amerykańskiego mainstreamu, a niewinnego, ponad przeciętnie inteligentnego chłopca za metaforę kina niezależnego, nie sposób się nie zgodzić. Kombinacja ukradkowej wiwisekcji ukrytych pragnień sprawia, że wszystko to co oczywiste i wybuchowe chce się odłożyć na bok. Choćby po to by przez chwilę zatańczyć przy francuskich lirycznych melodiach, rozbić obóz na dziewiczym brzegu, i poczuć świeżość nowych doświadczeń. Oderwać się od rzeczywistości we własnym bezkompromisowym świecie. Księżycowym królestwie Wesa Andersona.
Kamil Witek
• • •
Nie ma drugiego takiego twórcy w dzisiejszym kinie, jak Wes Anderson. Jego styl jest z jednej strony niesamowicie oryginalny, z drugiej strony – chyba zupełnie niepodrabialny. No dobra, to wiedzieliśmy już co najmniej od czasów „Genialnego klanu” (a może nawet „Rushmore”). Niesamowite jednak, że Anderson wciąż potrafi zaskoczyć. W „Fantastycznym panu Lisie” genialnie splótł swą estetykę i tematy go interesujące z kukiełkową opowieścią dla dzieci w „Moonrise Kingdom” pokazuje, że potrafi również pokazać na ekranie czyste uczuciowe ciepło. Gdzieś w tle Andersonowskich śmieszno-gorzkich opowieści jest zawsze jakieś drugie dno – destrukcyjna życiowa obsesja w „Zissou”, delikatna kpina z rozpaczliwego poszukiwania duchowości w „Darjeeling”, kryzys wieku średniego w „Panu Lisie”, tymczasem w „Moonrise Kingdom” tym tłem jest miłość, która potrafi przezwyciężyć obcość i osamotnienie. Może narzekać Łukasz Gręda w swoim świetnym tekście o Andersonie, że ciepło w „Moonrise Kingdom” jest złudne, ale nie zmienia to faktu, że po seansie wychodzimy z kina zadziwiająco pokrzepieni. Piękny, piękny film.
Konrad Wągrowski
• • •
Okropny film, paskudny film. Nostalgia wylewa się z niego litrami, przywodząc na myśl najlepsze momenty dzieciństwa. Już historia dwójki małoletnich uciekinierów wystarczyłaby za świetny materiał na udane dzieło, ale Anderson dokłada do tego jeszcze całe mnóstwo fajerwerków – wykorzystywanie konwencji kilku gatunków, fantastyczną scenografię, znakomitą muzykę i – last, but not least – fenomenalny casting. Edward Norton jako ciapowaty harcerz, Bill Murray jako nieco oderwany od rzeczywistości rodzic, czy wreszcie Tilda Swinton jako „Opieka Społeczna” – ciężko przyznać tu komuś palmę pierwszeństwa, a przecież to postacie ledwo drugoplanowe. W dodatku nie wspomniałem jeszcze o dowodzącym poszukiwaniami renegatów policjancie, w którego wciela się Bruce Willis. Z kapitalnym zresztą skutkiem i kto wie, czy ten aktor nie powinien zacząć być obsadzany w podobnie nieoczywistych rolach, jak tu, bo wciskanie go w najwyżej średnie produkcje SF typu „Looper” czy „Surogaci” jest zwykłym marnotrawieniem jego potencjału. W efekcie „Moonrise Kingdom” można określić jednym słowem: dopracowany. No, może jeszcze dwoma dodatkowymi: niesamowicie klimatyczny. I melancholijny, bo jeśli na początku wspomniałem o wspomnieniach z dzieciństwa, to przecież wiadomo, że powrotu do niego już nie ma. A przynajmniej nie na dłużej, niż 94 minuty – czyli tyle, ile trwa film Andersona.
Daniel Markiewicz
koniec
30 marca 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: Spokojnie, przecież nikt nie zwróci na to uwagi
Jarosław Loretz

10 I 2022

Niektórzy z twórców nieco bardziej niż inni idą na skróty, gdy dostają do ręki zbyt kusy budżet. Potem można się trochę pośmiać z ich produkcji.

więcej »

Z filmu wyjęte: Fampirem jeftem
Jarosław Loretz

3 I 2022

Nie zawsze kinematograficzne wampiry miały dystyngowane kły. Bywały i takie z kłami à la mors.

więcej »

Nie przegap: Grudzień 2021
Esensja

31 XII 2021

To już ostatnie tegoroczne zestawienie recenzji, i jednocześnie ostatni tegoroczny tekst w Esensji. Zapraszamy do lektury!

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

100 najlepszych filmów XXI wieku
— Esensja

Esensja ogląda: Maj 2013 (3)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Kamil Witek

Porażki i sukcesy A.D. 2012
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Mateusz Kowalski, Gabriel Krawczyk, Małgorzata Steciak, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

30 najlepszych filmów 2012 roku
— Esensja

Esensja ogląda: Grudzień 2012 (Kino)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Pod wulkanem, czyli potworne kino Wesa Andersona
— Łukasz Gręda

3. American Film Festival: Dzień pierwszy
— Kamil Witek

Do kina marsz: Listopad 2012
— Esensja

Do kina marsz: Październik 2012
— Esensja

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Sierpień 2014 (1)
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Jarosław Robak

Wspomnienie miłości, czyli „Grand Budapest Hotel”
— Karolina Rochnowska

Esensja ogląda: Kwiecień 2014 (2)
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Agnieszka Szady

Co nam w kinie gra: Grand Budapest Hotel
— Marta Bałaga

Berlinale 2014: Ludzie w hotelu
— Marta Bałaga

Esensja ogląda: Maj 2013 (3)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Kamil Witek

Wszystkie lisy nasze są
— Karol Kućmierz

Podwodny świat Zissou
— Konrad Wągrowski

Tragikomedie dla dziwaków
— Michał Chaciński

Tegoż autora

Wiekopomne dzieło króla Długouchych
— Konrad Wągrowski

Rzadka koniunkcja planet
— Konrad Wągrowski

Stulecie Stanisława Lema: Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Santorini, wyspa ognia
— Konrad Wągrowski

Stulecie Stanisława Lema: Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Podwodne wykopywanie przybysza z kosmosu
— Konrad Wągrowski

Rozbitkowie ze strumienia nadprzestrzeni
— Konrad Wągrowski

Dziesięciu z Wielkiej Ziemi: Koniec wojny, koniec serii
— Konrad Wągrowski

Dziesięciu z Wielkiej Ziemi: Ciotka chce czerwony haczyk
— Konrad Wągrowski

Dziesięciu z Wielkiej Ziemi: Centrala każe uczyć się karate
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.