Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 października 2019
w Esensji w Esensjopedii
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup

Nowe Horyzonty 2015

Esensja.pl
Esensja.pl
Konrad Wągrowski
1 2 »
Kolejne Nowe Horyzonty za nami. Festiwal relacjonowaliśmy na bieżąco, prezentując recenzje ważniejszych filmów, dziś przyszedł czas na przekrojową relację – krótko o 20 filmach, które udało się w tym roku zobaczyć we Wrocławiu.

Konrad Wągrowski

Nowe Horyzonty 2015

Kolejne Nowe Horyzonty za nami. Festiwal relacjonowaliśmy na bieżąco, prezentując recenzje ważniejszych filmów, dziś przyszedł czas na przekrojową relację – krótko o 20 filmach, które udało się w tym roku zobaczyć we Wrocławiu.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Amy
(2015, reż. Asif Kapadia)
Konrad Wągrowski [80%]
Nie napiszę „miła niespodzianka”, bo raczej po tym filmie oczekiwano wiele – reżyser, który zdobył rozgłos świetnym dokumentalnym „Senną”, głośna bohaterka, dramatyczna historia, dostępność doskonałych materiałów na potrzeby filmu. Ale sam byłem zaskoczony jak historia o dziewczynie, której twórczości wcześniej wielkim fanem nie byłem mnie zaangażowała. Właśnie te pieczołowicie zgromadzone materiały są jednym z głównych atutów dokumentu o Amy Winehouse. Mamy tu audycje telewizyjne, oficjalne nagrania, domowe filmiki z różnych momentów życia bohaterki, amatorskie nagrania fanów. Wszystko to jest komentowane w tle wywiadami, jakie prowadzi reżyser ze znajomymi piosenkarki, nie bawiąc się w „gadające głowy”, dzięki czemu zapewnia filmowi dynamikę i silny emocjonalny wydźwięk. Pozbawiając odautorskiej oceny, twórca każe widzowi samemu wyciągać wnioski, wartościować bohaterów i budować sobie wizerunek współczesnego show biznesu. Ostatecznie otrzymujemy zajmujący i poruszający film o wyjątkowo utalentowanej bohaterce, systematycznie niszczonej przez środowisko, biznes muzyczny, znajomych, rodzinę (zwłaszcza ojca) i własne demony.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Hazardzista
(2013, reż. Ignas Jonynas)
Konrad Wągrowski [50%]
„Hazardzista” to (niby) litewska wersja „Drogówki” Wojtka Smarzowskiego. Zamiast policyjnego posterunku mamy grupę lekarzy pogotowia ratunkowego. Codziennie stykają się się z brudem życia, ich praca nie jest doceniana, mają oczywiście osobiste problemy, które rozładowują w alkoholu i hazardzie. Ten właśnie hazard jest głównym tematem filmu (patrz: tytuł) – zaczyna się w miarę niewinnie od grania na pieniądze w planszówkę z wyścigami konnymi, potem nałóg eskaluje aż do wielkiego biznesu obstawiania szans na przeżycie pacjentów na OIOMie. Do „Drogówki” jednak daleko – nie ma tu intensywności przekazu ani talentu inscenizacyjnego Smarzowskiego, nie ma tak dobrych ról, jak w polskim filmie. W rzeczywistości „Hazardzista” oscyluje między „Drogówką” a naszym nieszczęsnym „Sępem” z jego pretensjonalnością przekazu i indolencją reżyserską. Nie jest może tak źle, ale niedosyt po seansie pozostaje, choć do niewątpliwych zalet filmu należy to, że opowiada on jednak jakąś spójną, kompletną historię i wyraziście przedstawia pewien smutny obraz współczesnej Litwy, obraz, który i nam nie będzie trudno rozpoznać i zrozumieć.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Ognie w polu
(2014, reż. Shin′ya Tsukamoto)
Konrad Wągrowski [60%]
Shin’ya Tsukanoto, rozsławiony niegdyś głośnym „Tetsuo”, zdecydował się nakręcić remake słynnych „Ogni polnych” Kona Ichikawy z 1959 roku. Po co? Trudno powiedzieć, bowiem przekazem film nie różni się od pierwowzoru, z pewnością różni się natomiast estetyką. Koszmar wojenny ewoluuje u Tsukamoto w kierunku horroru gore, sceny siekania bohaterów kulami karabinów maszynowych, umierania z wycieńczenia, walki o przetrwanie połączonej z kanibalizmem przepełniają ten film, czyniąc z niego mocne, choć specyficzne doświadczenie filmowe. Wydaje się jednak, że wszelkie przerysowania (choć co ja tam wiem – może tak właśnie wyglądał koszmar wojenny?) raczej przesłaniają główny przekaz dzieła, niż go wzmacniają. Film nierówny, mający niezłe pomysły i niezłe sceny, ale całościowo niknący we wszechobecnej makabrze.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Pan Turner
(2014, reż. Mike Leigh)
Konrad Wągrowski [80%]
Dziwna historia z tym „Panem Turnerem”. Najpierw długo nie mogliśmy tego filmu zobaczyć w polskich kinach (wszyscy liczyli na to, że pokazany zostanie na zeszłych Nowych Horyzontach), potem wreszcie został wydany na DVD (ze względu jednak na piękne zdjęcia i oczywistą „malarskość” filmu, warto go zobaczyć na dużym ekranie), by trafić na Nowe Horyzonty, a – jak się okazuje – już wkrótce do kin w normalnej (choć pewnie mocno ograniczonej) dystrybucji. Dziwne, ale w sumie należy się cieszyć, że możemy zobaczyć „Pana Turnera” w kinie. Mike Leigh z wcale nie tak interesującego tematu (ostatnie 25 lat życia słynnego malarza, które w sumie nie jest bardzo interesującym materiałem na film) z jednej strony wykreował pełny portret swego niejednoznacznego bohatera, z drugiej strony dał, pokazywany z osobistej perspektywy, obszerny i ciekawy obraz czasów, w jakich żył i tworzył Turner, a wreszcie z trzeciej strony zachwycił umiejętnością przeniesienia najsłynniejszych dzieł tego prekursora impresjonizmu na ekran kinowy. Bardzo ładny i całkiem interesujący film biograficzny.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Pieśń słonia
(2014, reż. Charles Binamé)
Konrad Wągrowski [60%]
„Pieśń słonia” zapowiada się nieco jako thriller, rozgrywany głównie w dialogu między lekarzem i pacjentem, ale kończy się po prostu jako dramat psychologiczny. Po filmie bardzo mocno czuć jego teatralny rodowód (jest ekranizacją sztuki) – inscenizacja praktycznie nie wykracza poza to, co można by zobaczyć na scenie. Niewątpliwym atutem dzieła jest udział w nim Xaviera Dolana, rzadko wszak występującego poza własnymi filmami. I choć gra tu postać nieodbiegającą od dotychczasowego emploi (wspomina nawet w dialogu o symbolicznym „zabijaniu swojej matki”), to jest to kreacja mocna i poruszająca – zwłaszcza w drugiej połowie filmu, gdy Dolan wydaje się coraz bardziej rozkręcać aktorsko. Film ogląda się nieźle, ale na dłużej w pamięci nie zostaje i chyba wersja teatralna powinna robić mocniejsze wrażenie.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Skarb
(2015, reż. Corneliu Porumboiu)
Konrad Wągrowski [70%]
Twórca świetnego „12:08 od Bukaresztu” ponownie pokazuje, że jest świetnym ironistą. O ile jednak we wspomnianym filmie była to ironia zgryźliwa i złośliwa, o tyle w przesympatycznym „Skarbie” mamy do czynienia z ironią całkiem ciepłą. Do Costiego, głównego bohatera filmu przychodzi sąsiad z prośbą o niemałą pożyczkę. Costi odmawia, ale sąsiad jest dosyć uparty. W końcu zdradza swój sekret – podejrzewa, że na starej rodzinnej posiadłości zakopany jest skarb, a pożyczki potrzebuje na wynajem urządzenia do wykrywania metali. Costiemu obiecuje hojny udział w odnalezionym skarbie. Film Porumboi w przezabawny sposób zderza romantyczne wyobrażenia o poszukiwaniu ukrytych skarbów z przyziemnymi realiami rumuńskiej współczesności i kapitalnie igra z przyzwyczajeniami widza, jak taka historia powinna się rozwijać, negując sprytnie większość z nich.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Taxi – Teheran
(2015, reż. Jafar Panahi)
Konrad Wągrowski [60%]
Nagrodzony w Berlinie obraz Jafara Panahiego, twórcy, któremu w Iranie zakazano kręcić filmy jest obrazem ważnym, ciekawym formalnie, ale chyba jednak nieco przecenianym. Jeden dzień z życia taksówkarza, którym jest sam reżyser, w ten sposób kręcący film i oszukujący władze, stara się być obrazem Iranu w pigułce. Mamy więc bohatera, który dystrybuuje nielegalne płyty DVD, prawniczkę opiekującą się ofiarami reżimu, dziewczynkę kręcącą film zgodnie z surowymi zasadami tego co wolno, a czego nie wolno, ale wszystkie te postacie wyglądają nieco blado, a ich teksty są chyba też nieco zbyt deklaratywne, by wzbudzać szczere emocje.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
The Lobster
(2015, reż. Yorgos Lanthimos)
Konrad Wągrowski [70%]
Nie jestem wielkim fanem twórczości Yorgosa Lanthimosa, „Alpy” mnie autentycznie zmęczyły, ale „Lobster” z pewnością jest wart uwagi. Z jednej strony to oczywiście wysoce oryginalna i niesztampowa wypowiedź na temat związków międzyludzkich, z drugiej film, w którym pojawiają się naprawdę niesamowite pomysły. Są w nim sceny dziwne, sceny drażniące, ale też sceny wymyślone naprawdę genialnie. Całościowo ponura i brutalna wizja świata z wyobraźni Lanthimosa jednak mocno przygnębia. Wydaje się też, że twórca trochę za bardzo wierzy w swą pomysłowość i film niepotrzebnie przeciąga o dobre pół godziny – krótsze dzieło byłoby i spójniejsze i strawniejsze. Nie jestem też pewien, czy tzw. warstwa filozoficzna przekazywana w filmie jest naprawdę wartościowa, czy tylko nieco bezczelnie sugerowana, ale nie zmienia to faktu, że „Lobster” to kino wysoce oryginalne i sugestywne.
1 2 »

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: Dalekowschodnie nauki
Jarosław Loretz

14 X 2019

Żeby ostudzić emocje po zeszłotygodniowym czarnym ptaku, dzisiaj proponuję chwilę filozoficznej zadumy.

więcej »

Z filmu wyjęte: Jubileuszowy ptak
Jarosław Loretz

7 X 2019

W jubileuszowej, setnej odsłonie cyklu „Z filmu wyjęte”, proponuję ptaka. Czarnego. Słusznych rozmiarów.

więcej »

Do kina marsz: Październik 2019
Esensja

4 X 2019

Oto nasz wybór najciekawszych premier kinowych w październiku 2019.

więcej »

Polecamy

Dalekowschodnie nauki

Z filmu wyjęte:

Dalekowschodnie nauki
— Jarosław Loretz

Jubileuszowy ptak
— Jarosław Loretz

Jak w plener, to z przyjaciółmi
— Jarosław Loretz

Pamiętajcie o higienie!
— Jarosław Loretz

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

100 najlepszych filmów XXI wieku. Druga setka
— Esensja

Esensja ogląda: Kwiecień 2017 (1)
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Gabriel Krawczyk, Marcin Mroziuk, Konrad Wągrowski

Porażki i sukcesy 2016, czyli filmowe podsumowanie roku
— Piotr Dobry, Gabriel Krawczyk, Jarosław Robak, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

50 najlepszych filmów 2016 roku
— Esensja

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Najlepsze filmy II kwartału 2016
— Esensja

Esensja ogląda: Lipiec 2016 (3)
— Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Do kina marsz: Maj 2016
— Esensja

Najlepsze filmy I kwartału 2016
— Esensja

Do kina marsz: Marzec 2016
— Esensja

Tegoż twórcy

Kochając Diego, nienawidząc Maradony
— Konrad Wągrowski

Żmije
— Jarosław Robak

Esensja ogląda: Marzec 2018 (1)
— Piotr Dobry, Marcin Mroziuk, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Szycie wewnętrzne
— Jarosław Robak

6. Konkurs na Recenzję Filmową: Tragedia bez katharsis
— Dariusz Kankowski

NajAmerican Film Festival 2017
— Jarosław Robak, Kamil Witek

Esensja ogląda: Lipiec 2014 (1)
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Dzieci na wymianę
— Sebastian Chosiński

East Side Story: Bez serc, bez ducha… to szkieletów ludy
— Sebastian Chosiński

Transatlantyk 2013: Dzień 6
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Zuzanna Witulska

Tegoż autora

Kwapiszon, czyli szalony pościg
— Konrad Wągrowski

Kochając Diego, nienawidząc Maradony
— Konrad Wągrowski

Najtrudniejsza decyzja
— Konrad Wągrowski

Ten dziwny przycisk „dojrzewanie”
— Konrad Wągrowski

Sympatyczny seryjny morderca
— Konrad Wągrowski

Finał poniżej oczekiwań
— Konrad Wągrowski

Inwazja ekojaszczurów
— Konrad Wągrowski

Kryminalny egzystencjalizm
— Konrad Wągrowski

900 metrów w pionie
— Konrad Wągrowski

Mam wiersz
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.