Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 listopada 2021
w Esensji w Esensjopedii

D.J. Caruso
‹Złodziej życia›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZłodziej życia
Tytuł oryginalnyTaking Lives
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery30 kwietnia 2004
ReżyseriaD.J. Caruso
ZdjęciaAmir M. Mokri
Scenariusz
ObsadaAngelina Jolie, Ethan Hawke, Tchéky Karyo, Olivier Martinez, Kiefer Sutherland, Gena Rowlands, Jean-Hugues Anglade
MuzykaPhilip Glass
Rok produkcji2004
Kraj produkcjiKanada, USA
Czas trwania103 min
WWW
Gatunekthriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Halo, chciałbym nawiązać dialog: Złodziej życia

Esensja.pl
Esensja.pl
Piotr Dobry, Bartosz Sztybor
Co dwa tygodnie Dobry i Sztybor prowadzą dialog. Zazwyczaj rozmowa tyczy filmów. Różnych filmów. Z Europy i Azji. Z ogromnych wytwórni hollywoodzkich i malutkich siedlisk niezależności. Z początków kinematografii i aktualnych repertuarów. Z rąk uznanych reżyserów i raczkujących artystów. Z białymi uczniakami gwałcącymi szarlotki i czarnymi buntownikami grającymi w kosza. Z Rutgerem Hauerem i bez niego. W dzisiejszym odcinku: „Złodziej życia”. Piotr Dobry ocenił film na 80%, a Bartosz Sztybor zupełnie odwrotnie: na 20%.

Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Halo, chciałbym nawiązać dialog: Złodziej życia

Co dwa tygodnie Dobry i Sztybor prowadzą dialog. Zazwyczaj rozmowa tyczy filmów. Różnych filmów. Z Europy i Azji. Z ogromnych wytwórni hollywoodzkich i malutkich siedlisk niezależności. Z początków kinematografii i aktualnych repertuarów. Z rąk uznanych reżyserów i raczkujących artystów. Z białymi uczniakami gwałcącymi szarlotki i czarnymi buntownikami grającymi w kosza. Z Rutgerem Hauerem i bez niego. W dzisiejszym odcinku: „Złodziej życia”. Piotr Dobry ocenił film na 80%, a Bartosz Sztybor zupełnie odwrotnie: na 20%.

D.J. Caruso
‹Złodziej życia›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZłodziej życia
Tytuł oryginalnyTaking Lives
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery30 kwietnia 2004
ReżyseriaD.J. Caruso
ZdjęciaAmir M. Mokri
Scenariusz
ObsadaAngelina Jolie, Ethan Hawke, Tchéky Karyo, Olivier Martinez, Kiefer Sutherland, Gena Rowlands, Jean-Hugues Anglade
MuzykaPhilip Glass
Rok produkcji2004
Kraj produkcjiKanada, USA
Czas trwania103 min
WWW
Gatunekthriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Bartosz Sztybor Wybrałem „Złodzieja życia”, bo dawno nie spotkałem tak nierównego reżysera. DJ Caruso – nasz wspólny idol po „Jeziorze Salton” (prawie 100%) – zrobił ostatnio właśnie „Złodzieja…”, który u mnie cudem uniknął 10%. Czy też uważasz, że ta produkcja to bezwartościowe ścierwo? Proszę, powiedz tak. Z chęcią wspólnie odreagujemy nasze niepowodzenia seksualne bluzgając rubasznie na ten pomiot. Czyli jak?
Piotr Dobry: Po pierwsze, niepowodzeń na gruncie erotycznym nie mam odkąd skończyłem 9 lat, więc nie próbuj tu mnie w nic wrabiać; po drugie, zdziwisz się mocno, ale Caruso wcale wiele u mnie nie stracił. Oczywiście porównywanie „Złodzieja życia” z „Jeziorem Salton” byłoby nietaktem, ale mi się film spodobał. Serio.
BS: Znaczy się oglądałeś tylko pierwsze pięć minut, a później poszedłeś bić swoje seksualne rekordy, tak?
PD: Nie. Rekordy zacząłem bić dopiero po obejrzeniu całości.
BS: Myślałem, że pogłoski o Twoich zboczeniach to tylko plotki. Jakże się myliłem. Ty zboczeńcu! Ten film jest przeciwieństwem viagry. Genialnie działa na impotencję. To tak, jakbyś zobaczył rozkładającego się trupa, który jeszcze stara się ruszyć którąś kończyną.
PD: Jeśli poszedłeś na ten film do kina, by się podniecić, to gratuluję upodobań. Ja poszedłem, by obejrzeć dobry thriller. I obejrzałem.
BS: Wyobraź sobie Piotr, że też miałem taki zamiar, ale niestety to nie jest dobry thriller. To w ogóle nie jest thriller. Wiedziałem, kto jest mordercą, już po dziesięciu minutach seansu.
PD: To niemożliwe, bo morderca pojawił się dopiero gdzieś po półgodzinie. Też zresztą rozszyfrowałem go stosunkowo szybko, ale nie widzę związku między odkryciem, kto jest mordercą, a definicją dobrego thrillera. Powiem więcej – Caruso utrudnił sobie zadanie – mordercę podał nam na tacy w pierwszym akcie, a w napięciu potrafił przytrzymać do końca.
BS: Chyba tylko Ciebie. Gdzie tu napięcie. Mordercy nie podał celowo, tylko przez przypadek. Później chciał to jakoś zatuszować, ale wyszła na jaw jego nieudolność.
Kiefer od dawna miał chrapkę na Ethana…
Kiefer od dawna miał chrapkę na Ethana…
PD: Przez przypadek? To uważasz, że nie czytał wcześniej scenariusza? Nie bądź śmieszny. Uważam, że facet, który potrafił tak sensownie i klarownie poprowadzić powikłaną, retrospektywną fabułę „Jeziora Salton”, jednak czyta scenariusze przed zabraniem się za film.
BS: Bardzo możliwe, że nie czytał. Ale mówiąc „przez przypadek” chodziło mi o to, że raczej wskazanie mordercy tak wcześnie nie było celem Caruso, ani tym bardziej scenarzysty. Bo przecież niby nie powinniśmy się domyśleć, kto jest tym złym. Odkrycie zawdzięczamy debilnej grze aktorskiej.
PD: Że niby Hawke zagrał debilnie? Przyzwoicie zagrał.
BS: Gdyby grał mordercę niedorozwoja, to nawet na Oscara.
PD: Przecież grał nienormalnego. Nie wiem o co Ci chodzi.
BS: Nienormalny a niedorozwinięty, to różnica.
PD: Czepiasz się szczegółów, jak zwykle. Miał zagrać debila – mówisz, że zagrał debilnie – ja tu widzę komplement.
BS: Charlize Theron w „Monsterze” zagrała brzydko – to też komplement? To raczej Ty łapiesz za słówka.
PD: Nie łapię, ale czepiasz się nie wiadomo o co. Zdefiniuj debilną grę.
BS: Gra debilna – odmiana stylu gry aktorskiej. Spotykana zazwyczaj w bardzo słabych filmach. Często „grę debilną” stosują” aktorzy, którzy nie wiedzą, jak zagrać w strasznie złym filmie. Zazwyczaj „grę debilną” charakteryzują: sztuczna mimika i gestykulacja, mina pt. „gdzie się wszyscy podziali”, nadmierny oczopląs, martwica mózgu.
PD: Sztuczna mimika i gestykulacja, mina pt. „gdzie się wszyscy podziali”, nadmierny oczopląs i martwica mózgu – te cechy równie dobrze mogą charakteryzować debila. Więc jednak niechcący potwierdziłeś, że Ethan dobrze wywiązał się z zadania.
BS: Chyba w parodii Zuckerów, a debilem jest Nielsen.
PD: Nie odwracaj kota ogonem, bo nie tylko u Zuckerów. Jak wiadomo, ludzie nienormalni nie zachowują się wedle powszechnie przyjętych norm, a Ty to po prostu wziąłeś za sztuczną grę aktorską. Gotchya!
…bezpardonowo chwycił go za mosznę…
…bezpardonowo chwycił go za mosznę…
BS: Niech Ci będzie, to geniusz Hawke’a. To w takim razie po co ciągnąć dalej film, skoro już na początku wiemy, kto jest mordercą?
PD: Nie żeby od razu geniusz. Hawke zagrał poprawnie, na swym stałym średniodobrym poziomie i tyle. Po co ciągnąć dalej film? A po co w ogóle obejrzałeś „Zemstę Sithów”, skoro wiedziałeś jak się skończy?
BS: Nie wiedziałem. Wiedziałem, co będzie dopiero za 20 lat.
PD: Jezu, znów się czepiasz szczegółów. Pewnie, że nie znałeś detali, nie wiedziałeś dokładnie jaką minę zrobi Palpatine w siedemsetnej stopklatce i czy pokażą w końcu genitalia Wookiech czy nie, ale znałeś prawie całą treść, wiedziałeś, co się musi stać.
BS: Palpatine nie robi min, on jest ponad to. No właśnie – nie znałem tych detali. A jak się czeka na film kilkanaście lat, to detale potrafią urosnąć do rangi historycznej. Czyżbyś miał tak samo ze „Złodziejem życia”, Piotr?
PD: Nie. Ja czekałem na finał, bo byłem po prostu ciekaw, mimo uprzedniego rozpoznania mordercy, jak to wszystko się zakończy. A że oczekiwanie umilały mi dobre zdjęcia, trzymająca w napięciu muzyka i, przede wszystkim, wdzięki Angeliny – bawiłem się przednio.
BS: Muzyki nie pamiętam, co znaczy, że raczej dobra nie była.
PD: Jeśli nie pamiętasz, to znaczy, że nie była też zła. Dobrze i nie nachalnie ilustrowała zdjęcia, i to wystarczy.
BS: A zdjęcia – dzisiaj o każdym filmie można powiedzieć, że ma dobre zdjęcia. Postprodukcja może zdziałać cuda. Żeby nie pastwić się zbytnio, to powiem, że czas od całkiem niezłego początku do idiotycznego końca umilałem sobie śmiechem z akcentu Olivera Martineza.
PD: To co wreszcie jest dla Ciebie problemem tego filmu – idiotyczna końcówka, akcent Martineza, czy to, że mordercę poznałeś tak szybko?
BS: Największym problemem jest to, że ten film w ogóle powstał. Scenariusz jest nielogiczny, a realizacja nie trzyma w napięciu. Zdjęcia, muzyka i aktorzy nie mogą zbudować klimatu. To mi nie pasowało w „Złodzieju rzyci” – bo tak powinien się ten film nazywać.
…i już chciał uklęknąć, ale ejakulacja nastąpiła o wiele szybciej niż przypuszczał.
…i już chciał uklęknąć, ale ejakulacja nastąpiła o wiele szybciej niż przypuszczał.
PD: Nie, według Ciebie powinien się nazywać „Złodzieje rowerów 2”, ale masz ten problem, że Vittorio De Sica od ponad dwudziestu lat nie żyje. Dla mnie nielogiczność fabuły nigdy nie była w przypadku wysokobudżetowych filmów rozrywkowych specjalnym minusem. Bawiłem się dobrze, co wcale nie znaczy, że „Złodziej życia” od razu trafił do mojego Top Ten wszech czasów. Nawet do pierwszej setki nie trafił.
BS: Ale tu nawet nie chodzi o nielogiczność fabuły, tylko o to, że „Złodziej życia” jest filmem najzwyczajniej w świecie głupim. Pierwsze pięć minut zapowiada prawdziwą ucztę. A później mielizna, słabizna i nieapetyczna golizna.
PD: Nieapetyczna?
BS: No. Jolie miała obwisłe cycki.
PD: Sam jesteś obwisły. Jak Ethan ciągnął je w dół, to trudno, żeby stały. Są duże i soczyste, to trochę zwisają, wielkie mi rzeczy. Nie każdy ma cycki jak Jennifer Garner.
BS: Nie ciągnął ich w dół, tylko posuwał na kredensie. A tej zlatywały jak afrykańskim wróżbitkom.
PD: No i proszę – to jest właśnie dyskusja o „Złodzieju życia"…
BS: Przecież dyskutujemy o „Złodzieju życia”. Występuje w nim Ethan Hawke i cycki Jolie.
PD: Nie podobają Ci się cycki Jolie?
BS: Mistrzowskie ma cycki…
PD: To o co Ci, kurwa, chodzi?
BS: …ale w „Złodzieju życia” były jakieś okropne. Takie inne niż w „Gii”. Może jej mutują te cynadery? Albo się opiła czegoś i jej w cyc poszło.
PD: Ale zrozum – duże piersi muszą trochę zwisać, jeśli nie są silikonowe – prawa fizyki głąbie.
BS: Tak, wiem, widziałem moją mamę nago. I rozumiem prawa fizyki…
PD: No, Twoja mama ma niezłe cycki.
BS: …ale to nie zmienia faktu, że wyglądało to obleśnie. No wiem, że ma.
PD: Ale gadamy o Jolie, nie o Elżbiecie Sz., więc nie wiem, o co Ci chodzi z tymi cyckami Jolie.
BS: O to mi chodzi, że o mało co nie puściłem pawia. Takie worki po kartoflach. Jak grała w „Gii”, to miała fajne, jędrne. I przyciskała je do tej kraty. I to super wyglądało. A tutaj Quasimodo. Z cyckami zamiast garbu.
PD: Pierdolisz.
BS: Nie ośmieliłbym się.
PD: Angelina jest najpiękniejszą aktorką i Twoje chore akcje na szczęście nic tu nie zmienią. Zwróć uwagę, że ona jest zawsze ładna. Obojętnie w jakiej fryzurze, obojętnie w jakim kolorze włosów, nawet łysa – zawsze śliczna.
BS: Angelina Jolie dostaje Oscara za cycki w filmie „XXX”.
PD: Pokaż mi drugą taką.
BS: Demi Moore. Weaver. Wszystkie były łyse. I wyglądały pięknie. Tak się sprawdza piękno kobiety – goli na łysielca.
PD: Jak Weaver porównujesz do Jolie, to chyba masz coś nie tak z tym zakutym łbem. Nie mówię, że była brzydka w „Obcym”, ale bez przesady, gdzie jej do Angie.
BS: Angie? Onanista. Zobaczymy za 35 lat, jak Jolie będzie wyglądała.
PD: Zobaczymy za 35 lat, jak będzie wyglądała Weaver.
BS: Lepiej niż Twoja matka.
PD: Możliwe. Ale nie lepiej niż Jolie.
BS: Jolie będzie wyglądała jak tatuś. Genów się nie wybiera mój drogi.
PD: Powiedz to dzieciom Warwicka Davisa.
koniec
28 maja 2005

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: Szerokie usta
Jarosław Loretz

22 XI 2021

Prawem serii dzisiaj trzecia kobieca twarz. Tym razem ludzka, choć nikomu bym nie życzył doświadczania tak szerokiego rozwarcia szczęk.

więcej »

Z filmu wyjęte: Głębokie gardło
Jarosław Loretz

15 XI 2021

Zdarzają się dni, gdy w gardle szaleje pożar. Niestety, niektórzy filmowcy potrafią to wziąć śmiertelnie serio.

więcej »

Z filmu wyjęte: Uśmiech umila życie
Jarosław Loretz

8 XI 2021

Czy tak pięknie uśmiechnięta starsza pani może kryć jakąś tajemnicę? Otóż – jak najbardziej. I wcale nie chodzi o to, że owa dama nie do końca jest tym, na kogo wygląda.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Wszystko zostaje w rodzinie
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Kobieta w błękitnej wodzie
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

16 przecznic
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Skok przez płot
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Kult
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Kumple na zabój
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Omen
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Tsotsi
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Sky High
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Wszystko gra
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Tegoż twórcy

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (1)
— Jakub Gałka

Game Over
— Ewa Drab

Hitchcock dla nastolatków
— Lech Moliński

Wielki powrót Vala Kilmera
— Piotr Dobry

Tegoż autora

Dobry i Niebrzydki: Zemsta Dragów, czyli bokserska nostalgia
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Polska nie musi wstawać z kolan, za to może wstać z kanapy
— Piotr Dobry

Dobry i Niebrzydki: Norwegia już nigdy nie będzie taka jak przedtem
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Dobry i Niebrzydki: Duchy, diabły, wilkołaki i steampunkowe mechaniczne skrzaty
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Człowiek z rozgoryczenia
— Piotr Dobry

Oscary 2018: Ranking filmów oscarowych
— Piotr Dobry, Grzegorz Fortuna, Jarosław Robak, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Esensja ogląda: Marzec 2018 (1)
— Piotr Dobry, Marcin Mroziuk, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Oscary 2018: Esensja przyznaje Oscary
— Piotr Dobry, Jarosław Robak, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Oscary 2018: Najlepsze filmy
— Piotr Dobry, Grzegorz Fortuna, Jarosław Robak, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Oscary 2018: Najlepsi aktorzy
— Piotr Dobry, Grzegorz Fortuna, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.