Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

Filmy

Magazyn CLXXIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

kinowe (wybrane)

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Z filmu wyjęte: Potęga ducha II

Esensja.pl
Esensja.pl
Niektórym nie wystarcza jeden, własny duch.
Miło jest mieć wielkiego ducha, miło też móc sobie z nim pokonwersować. Mniej przyjemnie robi się jednak w chwili, gdy okazuje się, że duch, z którym prowadzimy pogawędkę, nie należy wcale do nas, a jest obcej proweniencji. Pozbawiony cielesnego właściciela. Taki duch może zdrowo narozrabiać. Zacznie od proponowania niewinnych psot, potem przejdzie do nakłaniania do robienia mało wybrednych żartów, a skończy na podjudzaniu do morderstwa. W kinie przerabialiśmy to już wielokrotnie, i to z różnym skutkiem. Istnieją jednak filmy, które mimo upływu lat wciąż potrafią zaskoczyć nietuzinkowym podejściem do sprawy. Tak jest z nakręconym w 1982 roku na potrzeby telewizji „Don′t Go to Sleep”, czyli „Nie idź spać”. Fabuła jest relatywnie prosta. Do mającej coraz większe kłopoty z utrzymaniem sporego domu matki sprowadza się córka z mężem i dwójką dzieci – mniej więcej dziesięcioletnią dziewczynką i młodszym o rok chłopcem. Nim zdołają się zadomowić, córka zaczyna dziwnie się zachowywać. Twierdzi, że jest odwiedzana przez starszą siostrę, która kilka miesięcy wcześniej zginęła w nie do końca jasnych okolicznościach. Nie mija wiele czasu, gdy dziewczynka zabiera się do eliminacji pierwszego członka rodziny.
Siła filmu tkwi w tym, czego kino hollywoodzkie unika od całych dekad – w uczynieniu mordercą dziecka. Większość powstających w USA historii z wątkiem osnutym wokół działań młodocianego mordercy zyskuje w trakcie rozwoju intrygi zadowalające Amerykanów wyjaśnienie. Zgodnie z nim mordercą jest albo dziecko opętane przez byt zewnętrzny (Szatan, duch, obcy z kosmosu), a więc nieodpowiadające za swoje czyny, albo jest nim ktoś, kto udaje dziecko (karzeł, gnom/troll, robot, opętana zabawka). Natomiast w „Don′t Go to Sleep” od początku wiadomo, że dziewczynka działa z własnej, nieprzymuszonej woli, podejmując decyzje w trakcie rozmowy z niewidzialną dla rodziny i dla nas siostrą. Ale to nie wszystko. Ten film łamie jeszcze jedno niepisane tabu – pokazuje nieletnią zawiniętą w kaftan bezpieczeństwa, niczym klasycznego świra. Takie numery uchodzą może w głupawych komediach, ale kino kręcone na poważnie może zaserwować widzowi świra jedynie pełnoletniego bądź pełnoletności bliskiego. Oczywiście sam pomysł to za mało – niezbędna była wiarygodna dziecięca aktorka. I taka też się znalazła – 11-letnia Robin Ignico. To właśnie ona znajduje się na załączonym kadrze, autentycznie sprawiając wrażenie osoby śmiertelnie zmęczonej i zrezygnowanej…
koniec
15 stycznia 2018
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Oscary 2018: Kategorie techniczne
Piotr Dobry, Grzegorz Fortuna, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

19 II 2018

Dziś rozpoczynamy cykl tekstów poświęconych tegorocznym Oscarom. Zaczynamy od dyskusji na temat nominacji i szans na zwycięstwo w najważniejszych kategoriach. Zaczynamy od tych z pozoru mniej prestiżowych, choć i tak mocno pożądanych – kategorii technicznych.

więcej »

Z filmu wyjęte: Kulturalny człowiek nie niszczy książek
Jarosław Loretz

19 II 2018

Wszyscy chyba pamiętają cwaniaków, którzy wycinali środek książki, żeby umieścić w nim na przykład rewolwer. Niektórym jednak udawało się tam upchnąć zupełnie co innego…

więcej »

Z filmu wyjęte: Kulturalny człowiek czyta wszędzie
Jarosław Loretz

12 II 2018

Jeśli podczas stania w kolejce nie sposób porozmawiać, należy sięgnąć po książkę.

więcej »

Polecamy

Każdy kadr to Ameryka

Dobry i Niebrzydki:

Każdy kadr to Ameryka
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Rzeźnia dla dwojga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Partia na party w czasach Brexitu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Jak smakują Porgi?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Chwała na wysokości?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Podręczne z Kairu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Atak paniki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Kulturalny człowiek nie niszczy książek
— Jarosław Loretz

Kulturalny człowiek czyta wszędzie
— Jarosław Loretz

Wyćwiczyć można wszystko
— Jarosław Loretz

Gimnastyka to podstawa
— Jarosław Loretz

Krzepka służba zdrowia
— Jarosław Loretz

Potęga ducha
— Jarosław Loretz

Nauka w lesie
— Jarosław Loretz

Kantować też trzeba umieć
— Jarosław Loretz

Nasi u nas
— Jarosław Loretz

Nasi w Azji
— Jarosław Loretz

Tegoż autora

Pożegnania 2017 (4)
— Jarosław Loretz

Esensja czyta: Styczeń 2018
— Dawid Kantor, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Beatrycze Nowicka, Konrad Wągrowski

Pożegnania 2017 (3)
— Jarosław Loretz

Esensja ogląda: Styczeń 2018 (2)
— Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pożegnania 2017 (2)
— Jarosław Loretz

Lokalny kryminał
— Jarosław Loretz

Jamochłon na niebiesiech
— Jarosław Loretz

Pożegnania 2017 (1)
— Jarosław Loretz

Esensja ogląda: Styczeń 2018 (1)
— Jarosław Loretz

Umordowana
— Jarosław Loretz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.